دوده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

دوده[۱] مخلوط کربن و مواد آلی دیگر است که از سوختن ناقص هیدروکربن‌های سنگین تولید می‌شود.

زمانی که هیدروکربن‌ها با اکسیژن بسیار پایین در غالب سوختن ناقص سوخته می‌شوند دوده به عنوان فراورده ی فرعی بوجود می‌آید.

همانطور که گفته شده دوده از سوختن ناقص هیدروکربن‌های سنگین بوجود می‌آید پس آلکان‌ها (هیدروکربن‌های سیر شده) که از مولکول‌های کوچک

و با رنگ آبی-زرد می سوزند تولید دوده ندارند.

منابع[ویرایش]

  1. «دوده» [مهندسی محیط‌زیست و انرژی] هم‌ارزِ «soot»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، «فارسی»، در دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰ (ذیل سرواژهٔ دوده) 

2.بخش 3 شیمی خیلی سبز پایه نهم/تالیف:مهدی مظلوم شایان/نویسنده ی متن:آریا نوروزی