دهستان نای‌بند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نای‌بند
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان بوشهر
شهرستان عسلویه
بخش بخش چاه‌مبارک
مرکز دهستان زبار
جمعیت ۱۰٬۴۳۷ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)

نای‌بند، دهستانی است از توابع بخش چاه‌مبارک شهرستان عسلویه در استان بوشهر ایران.[۱]

تاریخ و وجه تسمیه نایبند[ویرایش]

رضا طاهری. در کتاب از مروارید تا نفت (تاریخ خلیج فارس) می‌نویسد: نابندـ ناوبند= ناو + بند که از بنادر قدیم ایرانی است. ناو به معنای محل عبور آب چون ناودان است. کلمه ناو به معنای کشتی نیز هست. نایبند امروز و نابند و ناوبند قدیم جغرافیایی خلیجی‌شکل دارد و این خلیج که بخش وسیعی از آن کوهستانی نیز هست، لنگرگاه مناسبی برای کشتی‌های بازرگانی قدیم به‌خصوص در ایام توفان فراهم می‌کرده است. هم‌چنین نزدیکی ناوبند با آب‌انبارهای چشمه بیدخون برخی از دریانوردان را به برداشت آب از آب‌انبارهای پایین دست چشمه ناگزیر می‌کرده است.

نایبند که یاقوت‌حموی نابند یا ناوپد می‌خواندش و مقدسی نابند آورده‌است و به‌معنی پناه‌گاه یا حافظ کشتی هاست. بد، پت یا پات به معنای حفاظت و نگهبانی است. پس نایبند: ناوبند: نابند: نابد: نهبد: نه+ بد: نه‌پد= نه‌پات= مکان محافظت کننده نیز معنا می‌دهد.

جمعیت[ویرایش]

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰٬۴۳۷ نفر (۱٬۶۳۲ خانوار) بوده‌است.[۲] در دی ماه ۱۳۹۱ بدنبال ایجاد شهرستان عسلویه، با تغییراتی این محدوده جمعیتی نیز به دو دهستان نای‌بند و دهستان چاه‌مبارک تبدیل گردید.

منابع[ویرایش]

  1. «عسلویه شهرستان شد، چاه مبارک بخش + جزئیات»(فارسی)‎. وب‌گاه استان نیوز. بازبینی‌شده در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳. 
  2. درگاه ملی آمار ایران