دهستان بولی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بولی
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان ایلام
شهرستان ایلام
بخش بخش چوار
مرکز دهستان گنجوان
جمعیت ۱٬۶۴۶ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)
ارتفاع مرکز
از سطح دریا
حدود ۲۱۰۰

بولی، دهستانی است از توابع بخش چوار ،شهرستان ایلام ،استان ایلام .بولی نام ایلی درغرب شهرستان ایلام می باشد. قبله، میرمکان، دارتوت، پاقلعه، سرچم لو ،سر چم دهارون،پاچم دهارون، چشمه رمضان ،سرپیتک ،گنجوان، گلال شهداء، چمن سیدمحمد،سرتنگ بیجار،ریزه وند،گره چگا ،شیرین آب وپاچه انجیراز جمله طوایف این ایل می باشند .تا اواخردوره قاجاریه که والیان بر پشتکوه حکومت داشته اند،بولی رابه سه شعبه تقسیم کرده بودند:شعبه مظفروند،شعبه کُرکِلَوَندوشعبه شفیع خانی .بدین صورت که طوایف قبله،میرمکان،گره چگا،دارتوت وگنجوان جزءشعبه مظفروند وطوایف سرتنگ بیجار ،چمن سیدمحمد،سرچم دهارون وپاچم دهارون جزءشعبه کرکلوند وطوایف سرچم لو ،ریزوند وگلال شهداء وپاقلعه جزءشعبه شفیع خانی بوده اند ومابقی طوایف بعدها از تجزیه طوایف ذکرشده بوجودآمده اند.تاپایان دوره قاجاریه شعبه مظفروندتوسط توشمال صالح بگ سیفی وبعدازفوت وی توسط پسرش توشمال احمدبگ،شعبه کرکلوندتوسط توشمال صیدمهدی مهدوی وشعبه شفیع خانی توسط توشمال نجف صادقیان اداره گردید.دراوایل دوره رضاشاه بعضی از توشمالان در سمت خودابقاءگردیدند که از جمله می توان به ابقاءحکم توشمال احمدبگ جهت توشمالی نصف شعبه مظفروندنام برد.باروی کارآمدن رضا شاه وحذف حکومت های ملوک الطوایفی،منصب توشمالی حذف گردید ودر سال 1314قانون کدخدایی تصویب وبرای طوایف بولی همچون سایر طوایف ودهات کشورکدخداتعیین گردید.دردوره پهلوی تعدادزیادی از مردم ایل بولی به واسطه نزدیکی به کشورعراق به آنجا مهاجرت نموده وساکن شده اند که به باوی مشهورهستند.درقبرستان وادی السلام نجف اشرف مردم بولی قبرستان مشخصی دارند.شغل مردم ازقبل دامداری بود وجهت استفاده محلی گندم وجو هم کشت می کردند،هم اکنون بیشتر جمعیت ایل بولی به شهر ایلام مهاجرت نموده وساکن گردیده اند.درسال 1354جاده ای ازمسیرچوار-تجریان-بانخشک-ریزوند احداث گردیده که هنوز بهسازی وآسفالت نگردیده است ودر فصل بارندگی به کلی قطع می گردد. مردم طوایف بولی ویا کسانی که قصدعزیمت به منطقه بولی رادارندازمسیر صالح آباد-سرنی-گدارخوش که بعدازپایان جنگ تحمیلی بهسازی وآسفالت گردیده ترددمی نمایند.[1]

جمعیت:براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۶۴۶ نفر (۳۶۳ خانوار) بوده‌است.[۱]

منابع[ویرایش]