پرش به محتوا

دلسی رودریگز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دلسی رودریگز
Delcy Rodríguez
رودریگز در ۲۰۲۶
رئیس‌جمهور ونزوئلا
موقت
آغاز به کار
۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶
معاون رئیس‌جمهورخودش
پس ازنیکلاس مادورو
معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا
آغاز به کار
۱۴ ژوئن ۲۰۱۸
رئیس‌جمهورنیکلاس مادورو
خودش
پس ازطارق العیسمی
رئیس مجلس مؤسسان
دوره مسئولیت
۴ اوت ۲۰۱۷ – ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸
رئیس‌جمهورنیکلاس مادورو
پس ازLuis Miquilena (1999)
پیش ازDiosdado Cabello
وزیر امور خارجه
دوره مسئولیت
۲۶ دسامبر ۲۰۱۴ – ۲۱ ژوئن ۲۰۱۷
رئیس‌جمهورنیکلاس مادورو
پس ازرافائل رامیرز
پیش ازSamuel Moncada
وزیر نیروی مردمی ارتباطات و اطلاعات
دوره مسئولیت
۳ اوت ۲۰۱۳ – ۱۳ اکتبر ۲۰۱۴
رئیس‌جمهورنیکلاس مادورو
پس ازErnesto Villegas
پیش ازJacqueline Faria
اطلاعات شخصی
زاده
دلسی رودریگز گومز

۱۸ مهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۶ سال)
کاراکاس، ونزوئلا
حزب سیاسیحزب متحد سوسیالیستی ونزوئلا (۲۰۱۸ تاکنون)
شریک زندگیAlfredo José Anzola (?-2008; his death)
خویشاوندانJorge Rodríguez (brother)

دلسی الوینا رودریگز گومز (زادهٔ ۱۸ مهٔ ۱۹۶۹)، وکیل و سیاستمدار ونزوئلایی است که از سال ۲۰۱۸ به عنوان معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا و از سال ۲۰۲۶ پس حملات آمریکا به ونزوئلا و دستگیری مادورو به عنوان رئیس‌جمهور ونزوئلا فعالیت می‌کند.[۱][۲]

او عضو رهبری ملی حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا است. اتحادیهٔ اروپا، ایالات متحده و کانادا به دلیل آنچه نقض حقوق بشر و نقش او در بحران سیاسی کشور خوانده‌اند، تحریم‌هایی علیه او اعمال کرده‌اند.[۳][۴][۵] معاونت ریاست‌جمهوری او بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ مورد مناقشه بود.[۶][۷] او توانست پس از سال‌ها بحران، اقتصاد ونزوئلا را تثبیت کند و با وجود تحریم‌های شدیدتر ایالات متحده، تولید نفت کشور را افزایش دهد.[۸]

در ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، مادورو در یک عملیات ایالات متحده دستگیر شد و این امر رودریگز را به‌عنوان رئیس‌جمهور موقت کشور قرار داد، هرچند نقش آیندهٔ او در ادارهٔ دولت نامشخص باقی ماند.[۹] او بعدها در تلویزیون دولتی ظاهر شد و اعلام کرد که مادورو تنها رئیس‌جمهور ونزوئلا است.[۱۰] دادگاه عالی ونزوئلا دستور داد رودریگز به‌عنوان رئیس‌جمهور موقت منصوب شود.[۱۱][۱۲]

منابع

[ویرایش]
  1. "¡Entérate! Nicolás Maduro anuncia cambio de gabinete vía Twitter". La Patilla (به اسپانیایی). 14 June 2018. Retrieved 15 June 2018.
  2. CIA World Factbook. "The World Factbook-Central Intelligence Agency". Retrieved 25 June 2018.
  3. "Canada sanctions 40 Venezuelans with links to political, economic crisis". The Globe and Mail. 22 September 2017. Archived from the original on 10 October 2017. Retrieved 22 September 2017.
  4. "European Union hits 11 more Venezuelans with sanctions". The Miami Herald. Archived from the original on 10 July 2018. Retrieved 10 July 2018.
  5. "U.S. targets Venezuelans with new sanctions for corruption". UPI. Archived from the original on 3 April 2019. Retrieved 27 September 2018.
  6. "Guaidó nombra a Leopoldo López al frente de un nuevo "centro de Gobierno"". Tal Cual (به اسپانیایی). 28 August 2019. Archived from the original on 31 August 2019. Retrieved 31 August 2019.
  7. "Guaidó pone a Leopoldo López al frente de su gabinete". La Razón (به اسپانیایی). 28 August 2019. Archived from the original on 31 August 2019. Retrieved 31 August 2019.
  8. https://www.nytimes.com/2026/01/04/world/americas/trump-venezuela-leader-rodriguez-machado.html
  9. "Live Updates: U.S. Captures Venezuelan Leader, Trump Says". The New York Times. 3 January 2026. Retrieved 3 January 2026.
  10. "Maduro is Venezuela's only president, says VP Delcy Rodriguez". BBC News. 3 January 2026. Retrieved 3 January 2026.
  11. Jaramillo, Alejandra (3 January 2026). "Trump says US is working with Venezuelan vice president". CNN (به انگلیسی). Retrieved 3 January 2026.
  12. "US not at war with Venezuela, Rubio says, as Maduro held in New York jail - live updates". BBC News. 4 January 2026.

پیوند به بیرون

[ویرایش]