دفاع از دیوار بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
دفاع از دیوار بزرگ
بخشی از عملیات در مغولستان داخلی، جنگ دوم چین و ژاپن
تاریخژانویه ۱ – ۳۱ مه ۱۹۳۳
مکانمنتهی‌الیه شرقی دیوار بزرگ چین
نتیجه
طرفین درگیر
جمهوری چین (۱۹۱۲–۱۹۴۹) جمهوری چین

امپراتوری ژاپن امپراتوری ژاپن

فرماندهان و رهبران
قوا
سپاه شمال شرقی: ۵۰٬۰۰۰+ ژاپن: ۵۰٬۰۰۰
مانچوکوئو: ۴۲٬۰۰۰
تلفات
نامشخص نامشخص

دفاع از دیوار بزرگ (چینی ساده: 长城抗战; چینی سنتی: 長城抗戰; پین‌یین: Chángchéng Kàngzhàn) کارزاری است که از ۱ ژانویه تا ۳۱ مه سال ۱۹۳۳ میان جمهوری چین و امپراتوری ژاپن و پیش از آغاز جنگ دوم چین و ژاپن درگرفت.

در طول این عملیات ارتش ژاپن توانست با موفقیت استان رهه که در مغولستان داخلی قرار داشت را از چنگ جنگ‌سالار چینی ژانگ ژویلیانگ خارج نموده و آن را به دولت تازه تأسیس مانچوکوئو الحاق نماید. بدین ترتیب مرزهای جنوبی این کشور به دیوار بزرگ چین رسید.

نبرد گذرگاه‌شان‌های[ویرایش]

در منتهی‌الیه شرقی دیوار بزرگ چین و جایی که دیوار به اقیانوس می‌رسد استحکامات شان‌های قرار دارد. از هنگام شورش مشتزن‌ها در سال ۱۹۰۱ ارتش ژاپن یک پادگان کوچک ۲۰۰ نفره را در این محل ایجاد نموده بود. در شب اول ژانویه ۱۹۳۳ فرمانده ژاپنی پادگان با انفجار چند نارنجک و شلیک چند گلوله یک حادثه نمایشی را ایجاد کرد. ارتش کانتوگون از این بهانه استفاده نمود و از نیروهای وابسته به سپاه شمال شرقی چین خواست تا مواضع خود را ترک کنند و از این ناحیه عقب‌نشینی نمایند.

پس از آنکه چینی‌ها اولتیماتوم نیروهای ژاپنی را رد نمودند واحدهای لشکر ۸ ژاپن به همراه ۴ قطار زرهی و ۱۰ تانک به این گذرگاه حمله کردند. علاوه بر این ژاپنی‌ها از پشتیبانی هوایی نزدیک و حمایت توپ‌های ناوگان دوم ژاپن در ساحل بهره‌مند بودند. در روز ۳ ژانویه نیروهای چینی که نیمی از توان خود را از دست داده و ناتوان از دفاع بودند میدان نبرد را ترک کرده و عقب‌نشینی نمودند.

نبرد رهه[ویرایش]

سربازان ژاپنی در حال حمله به استحکامات چینی‌ها در دیوار بزرگ

بنگرید به: نبرد رهه

استان رهه در شمال دیوار بزرگ هدف بعدی ژاپنی‌ها بود. ارتش ژاپن امیدوار بود با تطمیع ژنرال تانگ یولین و اعلام آنکه این ناحیه به صورت تاریخی جزوی از منچوری است بتواند این بخش را اشغال نماید اما پس از عدم موفقیت در این برنامه گزینه نظامی را مد نظر خود قرار داد. رئیس ستاد ارتش ژاپن از امپراتور هیروهیتو درخواست داشت تا فرمان عملیات استراتژیک علیه قوای چینی در استان رهه را صادر نماید. امپراتور به امید آنکه این عملیات به مسئله منچوری خاتمه بدهد با ان موافقت کرد اما با صراحت اعلام نمود که نیروهای ژاپنی حق عملیات فراتر از دیوار بزرگ را ندارند. در ۲۳ فوریه سال ۱۹۳۳ عملیات آغاز شد و دو روز بعد در ۲۵ فوریه چاویانگ و شهرستان کایلو به دست نیروهای ژاپنی افتاد. در ۲ مارس و پس از روزها مقاومت، نیروهای چینی تحت فرمان سان دیانیینگ بالاخره ژاپنی‌ها توانستند چیفنگ را اشغال نمایند و در روز بعد در ۴ مارس وارد چنگده مرکز استان رهه شدند.

در ۹ مارس چیانگ کای‌شک نیروهای خود را برای کمک راهی نمود اما این کمک‌های ناکافی بسیار دیر به جبهه‌ها رسیدند. در ۱۱ مارس ژاپنی‌ها به دیوار بزرگ رسیده و فردای آن روز با استعفای ژانگ ژویلیانگ از فرماندهی سپاه شمال شرقی وظیفه دفاع از دیوار بزرگ به هی یینگچین سپرده گشت. در نهایت و با وجود مقاومت جانانه نیروهای چینی در ۲۰ مه آن‌ها مجبور به عقب‌نشینی از دیوار بزرگ گشتند.

در مقایسه با هماوردان ژاپنی‌شان که به خوبی مسلح بودند نیروهای چینی عمدتاً با تفنگ‌های قدیمی، شمشیر، نارنجک‌های دست‌ساز و بدون دسترسی چندان به توپخانه و مسلسل به نبرد می‌پرداختند. با وجود تمام این ضعف‌ها اما سربازان ارتش انقلابی ملی در بعضی از مناطق توانستند حملات مرگبار واحدهای بی خوبی تسلیح شده ژاپنی را ۳ تا ۴ روز تاب بیاورند و پیروزی‌های کوچکی را کسب نمایند.

سربازان چینی مسلح به شمشیر

نتایج[ویرایش]

در ۲۲ مه ۱۹۳۳ نمایندگان دو طرف در تیانجین به مذاکره نشستند تا شرایط پایان مخاصمات را برررسی کنند. در نتیجه این مذاکرات و انعقاد آتش‌بس تانگو یک منطقه غیرنظامی به عمق صد کیلومتر در جنوب دیوار بزرگ ایجاد می‌گشت که نیروهای چینی از ورود به آن منع شده بودند و ژاپنی‌ها حق داشتند با پروازهای شناسایی و ارسال واحدهای زمینی پایبندی چینی‌ها به این مسئله را بررسی کنند که این مسئله امنیت چین داخلی را به شدت با خطر مواجه می‌نمود. علاوه بر این و با انعقاد این آتش‌بس دولت چین به صورت دوفاکتو ایجاد کشور مانچوکوئو و از دست رفتن استان رهه را پذیرفت.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

The Defense of the Great Wall (simplified Chinese: 长城抗战; traditional Chinese: 長城抗戰; pinyin: Chángchéng Kàngzhàn) (January 1 – May 31, 1933) was a campaign between the armies of Republic of China and Empire of Japan, which took place before the Second Sino-Japanese War officially commenced in 1937. It is known in Japanese as Operation Nekka (熱河作戰, Nekka Sakusen) and in many English sources as the First Battle of Hopei.

During this campaign, Japan successfully captured the Inner Mongolian province of Rehe from the Chinese warlord Zhang Xueliang, and incorporated it into the newly created state of Manchukuo, whose southern frontier was thus extended to the Great Wall of China.

Battle of Shanhai Pass

Shanhaiguan is the fortified eastern end of the Great Wall of China, where the Great Wall meets the ocean. Per the terms of the 1901 Boxer Rebellion accord, the Imperial Japanese Army maintained a small garrison of around 200 men at Shanhaiguan. On the night of 1 January 1933, the Japanese garrison commander staged an "incident" by exploding a few hand grenades and firing a few shots.[1] The Kwantung Army used this as an excuse to demand that the Chinese 626th Regiment of the Northeastern Army, guarding Shanhaiguan, evacuate the pass defenses.

When the Chinese garrison refused, the Japanese 8th Division issued an ultimatum, and then attacked the pass with the support of 4 armored trains and 10 tanks.[2] The Japanese attack was supported by close air support from bombers, and by shelling by warships of the Imperial Japanese Navy's IJN 2nd Fleet with a dozen warships offshore. On January 3, Chinese regimental commander Shi Shian, unable to withstand this attack, was forced to evacuate from his positions after losing half of his force.[1]

Battle of Rehe

The province of Rehe, on the northern side of the Great Wall, was the next target. Declaring the province to be historically a portion of Manchuria, the Japanese Army initially hoped to secure it through the defection of General Tang Yulin to the Manchukuo cause. When this failed, the military option was put into action. The Japanese army's Chief of Staff requested Emperor Hirohito's sanction for the 'strategic operation' against Chinese forces in Rehe. Hoping that it was the last of the army's operations in the area and that it would bring an end to the Manchurian matter, the Emperor approved, while stating explicitly that the army was not to go beyond the Great Wall.[1] On February 23, 1933, the offensive was launched. On February 25, Chaoyang and Kailu were taken. On March 2, the Japanese 4th Cavalry Brigade encountered resistance from the forces of Sun Dianying, and after days of fighting, took Chifeng. On March 4, Japanese cavalry and the 1st Special Tank Company took Chengde the capital of Rehe.

Japanese forces charging toward the wall defense

Falling back from Rehe, Wan Fulin's 32nd Corps retreated to Lengkou Pass, while the 29th Corps of General Song Zheyuan also fell back, Zhang Zuoxiang's 37th Division retreated to Xifengkou Pass, General Guan Linzheng's 25th Division to the Gubeikou Pass.

On March 4, the 139th Division of the KMT 32nd Corps managed to hold Lengkou Pass, and on March 7, the KMT 67th Corps withstood attacks by the 16th Brigade of the Japanese 8th Division, at Gubeikou Pass.

On March 9, Chiang Kai-shek held discussions with Zhang Xueliang in Baoding about resisting the Japanese invasion. Chiang Kai-shek began to relocate his forces away from his campaign against the Jiangxi Soviet, which would include the forces of Huang Jie, Xu Tingyao and Guan Linzheng. Chiang Kai-shek also called over Fu Zuoyi's 7th Corps from Suiyuan. However, his actions were too late and the reinforcements were of insufficient strength to stop the Japanese advance.

On March 11, Japanese troops pushed up to the Great Wall itself. On March 12, Zhang Xueliang resigned his post to He Yingqin who, as the new leader of the Northeastern Army, was assigned the duty of securing defensive positions along the Great Wall.

Chinese soldiers armed with swords

Over twenty close assaults were launched, with sword-armed Northwestern Army soldiers repelling them. However, on March 21, the Japanese took Yiyuankou Pass. The KMT 29th Corps evacuated from Xifengkou Pass on April 8. On April 11, Japanese troops retook Lengkou Pass after dozens of seesaw fights over the pass defenses and Chinese forces at Jielingkou abandoned that pass.[3] The Chinese army was significantly underarmed in comparison to the Japanese and many units were equipped with predominantly with handguns, hand grenades, and traditional Chinese swords with limited supplies of trench mortars, heavy machine guns, light machine guns and rifles. Beaten back by overwhelming Japanese firepower, on May 20, the Chinese army retreated from their remaining positions on the Great Wall.

Although the National Revolutionary Army (NRA) suffered defeat in the end, several individual NRA units like the He Zhuguo platoon managed to hold off the better equipped Japanese army for up to 3 days before being overrun. Some NRA Divisions also managed to win minor victories in passes like Xifengkou and Gubeikou by using the ramparts to move soldiers from one sector to another in the Great Wall, just like the Ming dynasty soldiers before them.[4]

Aftermath

On May 22, 1933, Chinese and Japanese representatives met at Tanggu, Tianjin, to negotiate an end of the conflict. The resulting Tanggu Truce created a demilitarized zone extending one hundred kilometers south of the Great Wall, which the Chinese army was prohibited from entering, thus greatly reducing the territorial security of China proper, whereas the Japanese were permitted to use reconnaissance aircraft or ground units to make sure that the Chinese complied. Furthermore, the Chinese government was forced to acknowledge the de facto independence of Manchukuo and the loss of Rehe.

See also

References

  1. ^ a b c "Battles of the Great Wall". Retrieved 13 August 2016.
  2. ^ Guo Rugui, 第二部分:从"九一八"事变到西安事变 榆关 热河失守 1
  3. ^ Hsu Long-hsuen and Chang Ming-kai, History of The Sino-Japanese War (1937–1945) 2nd Ed. ,1971. Translated by Wen Ha-hsiung, Chung Wu Publishing; 33, 140th Lane, Tung-hwa Street, Taipei, Taiwan Republic of China. Pg. 159–161.
  4. ^ Osprey Publishing: The Great Wall of China 221 BC–AD 1644. Stephen Turnbull. Paperback January 2007 ISBN 978-1-84603-004-8

Sources

  • Guo, Rugui (2005). 《中国抗日战争正面战场作战记》 (China's Anti-Japanese War Combat Operations). Jiangsu People's Publishing House. ISBN 7-214-03034-9.
  • Young, Louise (1999). Japan's Total Empire: Manchuria and the Culture of Wartime Imperialism. University of California Press. ISBN 0-520-21934-1.

External links

Topographic maps

  • Cheng-te nk50-11 SW Jehol Province, SE Chahar Province, NW Hebei Province (north of Beijing, Gubeikou Pass)
  • Lin-yu nk50-12 S Jehol Province, NE Hebei Province, Great Wall to Shanhaikuan upper Luan River area
  • Ch'ang-Li nj50-4 NE Hebei Luan River area