درکه (رود)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نمایی از پل درکه

رودخانهٔ درکه رودی در تهران است. سرچشمه رودخانه درکه از دامنه جنوبی قلّه توچال آغاز و با شش شاخه فرعی به رود اصلی می ریزد.[۱] این رود و پیرامون آن یکی از گردشگاه‌های قدیمی و مناطق کوهنوردی و در واقع ریه تنفسی تهرانی‌ها است.

این گردشگاه کوهستانی در تمام فصلها و روزهای سال پرجنب و جوش است. مخصوصاً در روزهای تعطیل هزاران نفر از این رودخانه بهره می‌برند.

مسیر[ویرایش]

این رود پس از عبور مراتع (یوردها) و پناهگاه پلنگ چال و با گذر از لابهلای دره‌های تنگ و فراخ، سنگها و علفزارها و آبشار جوزک و هفت‌حوض به درکه می‌رسد و از اوین نیز می‌گذرد و با گذشتن از زیر پل بزرگراه اوین-سعادت آباد کم‌کم وارد مسیل بسیار پهناور غرب بزرگراه چمران شده و پس از طی حدود ۴٫۵ کیلومتر مسیرش مسدود می‌شود و از طریق کانال خیابان جواد فاضل به سمت غرب منحرف می‌شود.اما این رود فصلی نبوده و به سبب بارشهای فراوان بالا دست تقریبادر تمام فصول سال جاری میباشد با این تفاسیر اگر درفصل زمستان واوایل فصل بهار بارندگی‌ها غالب بصورت برف باشد رودخانه درتابستان هم جوشان خروشان میباشدولی برعکس اگر درزمستان بارش کم وجنب حاره به منطقه نزدیک باشد ودراواخر اسفند باران در ارتفاعات ببارد احتمال آن هست که برف کوهها به سبب باران حاصل شده حالت سیل طغیان کرده و به پایین دست جاری شود،سپس درتابستان روددرکه مانند ابراهه باریک درپایین دست نمایان می‌شوداما کماکان باقیست...ازاین رو کسانی که بیشتر روزهای سال را درکوه به گردشگری می پردازندحالتی دلگیر رابرایشان تداعی می‌کند ووقتی که رودخروشان می‌شود گویی جانی تازه به دل طبیعت وگردشگران میبخشد

ویرایش شده توسط نوذرگودرزی

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مدیری، مهدی. اشاره ای به اصول و مبانی دورکاوی. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، 1375. 82.