دره‌شور (زرین‌دشت)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دره‌شور (زرین‌دشت)
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان فارس
شهرستان زرین‌دشت
بخش بخش ایزدخواست
دهستان ایزدخواست غربی
نام‌های قدیمی یزد خواست
مردم
جمعیت ۱٬۷۶۱ نفر
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۰۵۱
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۲۷
بارش سالانه ۲۰
روزهای یخبندان سالانه ۰

دره‌شور (زرین‌دشت)، روستایی از توابع بخش ایزدخواست شهرستان زرین‌دشت در استان فارس ایران است. آب و هوای این روستا گرم و خشک است. شغل اکثریت مردم در آنجا کشاورزی، کار در کشورهای بندری جنوب و رانندگی است. این روستا در قدیم از لحاظ فرهنگی در شهرستان زبان زده بوده است. این روستا از نظر آبهای زیرزمینی بسیار فقیر می‌باشد. روستای درهشور در گذشته در بخش فرهنگی زبان زد بود به طوری که معلم‌های این روستا در اکثر روستاها و شهرهای مختلف شهرستان مشغول به کار بودنداین روستا دارای دو سد در کوهای شمالی می‌باشد که به صورت سیل بند می‌باشد و زمان محدودی در زمستان آبگیری می‌شود. این روستا یک حمام قدیمی هم داشته اگر چه بیشتر جنبه باستانی داشت ولی مورد کم لطفی قرار گرفت و توسط اهالی روستا تخریب شده است. از دیگر ویژگی‌های این روستا تنوع هنجاری از دید جامعه‌شناسی در این روستا می‌باشد به طوری که با داشتن ۵طایفه و زندگی با هم می‌توان بعینه رفتار متفاوتی را در طایفه‌های گوناگون آن مشاهده کرد. از دیگر بناهای این روستا وجود نورانی دو مسجد قدیمی در این روستاست به نامه مسجد قمر بنی هاشم در محله ابولحسن و مسجد جامع در محله سبزعلی که این مسجد (جامع) اخیرن در این جا بازسازی شده. این روستا دارای دو مدرسه است یک مدرسه راهنمایی و دیگری ابتدایی. یکی از بارزترین وقدیمی‌ترین بناهای این روستا که از یک منظر مانند نماد در این روستا می‌باشد آب انبار یا برکه ای می‌باشد که به دست حاج ابوالحسن راستگو و فرزندانش ساخته شده است. این آب انبار ۱۰متر قطر و ۸متر ارتفا از سطح منفی زمین دارد که با ظرفیت ۶۳۵۰۰۰ لیتری خود در مواقع و زمانهای حساس خشکسالی آب مورد نیاز اهالی را تعمین کرده است. البته در سالهای اخیر جمعی از خیرین و خیر خواهان دست به مرمت و بازسازی این بنای ارزشمند زده‌اند که طی اقدامات آنها تأمین آب این آب انبار که از روز بهره‌برداری از آبهای جاری بود به واسطه لوله از سد بالای روستا تأمین می‌شود و آبی بسار گوارا را در اختیار مردم روستا قرار می‌دهد. روستا دارای دو پارک تفریحی است که یکی با اعتبارات دولتی و دیگری تماماً با همت برخی از اهالی ساخته شده است این روستا دارای یک سوله ورزشی استاندارد و کاملاً مجهز است که بانی ان جناب آقای علاءالدین راستگو می‌باشد و به همت و کار تلاش اهالی ساخته شده که البته هنوز به بهره‌برداری نرسیده است. البته لازم است ذکر شود که سوله دیگری هم به عنوان حسینیه با همت اهالی روستا ساخته شده است که آن هم به صورت نیمه ساخته می‌باشد و هنوز به بهره‌برداری نرسیده است. چیزی که این روستا را از روستاهای مجاور و شاید از روستاهای کشور منحصر به فرد کرده است انجام ورزشهای هوایی در این روستا می‌باشد که شامل پاراموتور سواری و پاراگلایدر سواری می‌باشد. اولین پرواز و پرنده که بنیان این ورزش در روستا را پایه ریزی کرد آقای مجتبی راستگو می‌باشد و بعد از آن آقای علی راستگو و دوستان دیگر از روستاهای مجاور که در روزهای مختلف بهار و تابستان در این روستا به پرواز در می‌آیند.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان ایزدخواست غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۶۱ نفر (۳۹۵خانوار) بوده‌است.

منابع[ویرایش]