درد احشایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

درد احشایی نوعی از درد می باشد که پس از تحریک گیرنده های درد موجود در بافت های احشایی پدید می آید. در تشخیص بالینی، درد احشای مختلف شکم و سینه یکی از معدود معیار هایی است که می توان از آن در جهت تشخیص التهاب احشایی، بیماری عفونی احشایی و دیگر بیماری های احشایی بهره برد.

درد احشایی از جهات گوناگون با درد سطحی در تفاوت می باشد. از مهم ترین اختلافات بین درد سطحی و درد احشایی این است که آسیب های کاملاً موضعی احشاء به ندرت باعث درد شدید می شوند. به عنوان مثال، جراح می تواند روده یک شخص هشیار را بدون ایجاد درد مشخص، به دو نیم قطع نماید. با این حال، هر محرکی که باعث تحریک منتشر پایانه های عصبی درد در سراسر عضو احشایی شود، منجر به ایجاد دردی می گردد که می تواند شدید باشد؛ چنین محرک هائی عبارتند از: ایسکمی بافت احشایی، آسیب شیمیایی سطوح احشاء، اسپاسم عضله صاف احشای تو خالی، اتساع بیش از حد احشای تو خالی و کشیده شدن بافت پیوندی درون یا اطراف احشاء.

منابع[ویرایش]

  • صوفی، حامد (۱۳۹۱)، بررسی الگوی مصرف داروهای مخدر تزریقی در بیمارستان امیرالمؤمنین شهرستان زابل، پایان نامه دکتری عمومی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، شماره ۱۱۲۸، صفحه ۳۰.