داروهای ضد مالاریا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

داروهای ضد مالاریا (به انگلیسی: Antimalarial medication) گروهی از داروها هستند که در درمان مالاریا بکار میروند.

این داروها گاه در درمان مالاریا و گاه در پیشگیری از ابتلا به مالاریا مصرف میشوند. اغلب این داروها از مشتقات کینین و پوست درخت سین کونا هستند. مانند کینین ، کلروکین ، Amodiaquine ، پریمتامین ، Proguanil ، سولفانامید ، مفلوکین ، Atovaquone ، پریماکین ، داکسی سیکلین و کلیندامایسین .

طبقه‌بندی[ویرایش]

این داروها را به روشهای مختلف می‌توان طبقه‌بندی کرد مثلاً براساس ساختمان شیمیایی آنها، یا بر اساس تاثیرشان بر انگل؛ به اینگونه:

۱- اسپرونتوسید (Sporontocide): برروی گامتوسیت‌ها اثر کرده و وقتی وارد بدن پشه شوند از طی دوره اسپوروگونی جلوگیری می‌کنند مثل پریماکین و پریمتامین.

۲- شیزونتوسید نسجی اولیه (Schizontocide (Primary Tissue: برروی شیزونت‌های کبدی اثر کرده و معمولاَ جهت پیشگیری استفاده می‌شوند مثل پروگوانیل و پریمتامین.

۳- شیزونتوسید نسجی ثانویه (Secondary Tissue Schizontocide): بر روی هیپنوزوئیت‌ها در کبد مؤثر است و از عود بیماری جلوگیری می‌کند مثل پریماکین و پاماکین.

۴- شیزونتوسید خونی (Blood Schizontocide): برروی اشکال خونی انگل اثر کرده و در درمان استفاده می‌شوند مثل کلروکین، کینین، فنسیدار، مفلوکین، هالوفانترین، آرتمیسنین، آمودیاکین.

۵- گامتوسیتوسید ((Gametocytocide: بر روی گامتوسیت‌ها اثر کرده مثل پریماکین که بر روی گامتوسیت فالسیپارم مؤثر بوده و کینین و کلروکین که بر روی گامتوسیت ویواکس و مالاریه و گامتوسیت نارس فالسیپارم مؤثر است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

مالاریا

منابع[ویرایش]

ویکی پدیای انگلیسی بازیابی نهم اردیبهشت 93

وبلاگ مالاریا