پرش به محتوا

خیابان جامپ شماره ۲۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
خیابان جامپ شماره ۲۲
The faces of the two officers wearing colorful sunglasses, and holding guns up beside their faces. Above them is the number '22' in red.
پوستر نمایش سینمایی
کارگردانفیل لرد
کریستوفر میلر
تهیه‌کننده
فیلمنامه‌نویس
داستان
بر پایهخیابان جامپ شماره ۲۱
اثر پاتریک هاسبورگ
استیون جی. کنل
بازیگران
موسیقیمارک مادرزبا
فیلم‌برداربری پترسون
تدوینگر
شرکت‌های
تولید
توزیع‌کننده
تاریخ‌های انتشار
  • ۴ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۰۶-۰۴) (نیویورک)
  • ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۰۶-۱۳) (ایالات متحده)
مدت زمان
۱۱۲ دقیقه[۳]
کشورایالات متحده[۲]
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۵۰–۸۴٫۵ میلیون دلار[۴][۵][۶]
فروش گیشه۳۳۱٫۳ میلیون دلار[۴]

خیابان جامپ شماره ۲۲ (انگلیسی: 22 Jump Street) یک فیلم کمدی اکشن پلیس رفیق آمریکایی محصول سال ۲۰۱۴ است که توسط فیل لرد و کریستوفر میلر کارگردانی شده و نویسندگان آن جونا هیل، مایکل باکال، اورن اوزیل و رادنی راثمن هستند. هیل و چنینگ تیتوم نقش اصلی را بازی می‌کنند و آیس کیوب و پیتر استورماره دیگر بازیگران آن هستند. این فیلم دنبالهٔ فیلم خیابان جامپ شماره ۲۱ (۲۰۱۲) است که خود بر اساس مجموعهٔ تلویزیونی به همین نام ساخته شده بود. داستان فیلم دربارهٔ دو افسر پلیس، اشمیت و جنکو، است که برای یافتن منبع یک مادهٔ مخدر جدید به‌طور مخفیانه وارد دانشگاه می‌شوند.

برنامه‌ریزی برای ساخت دنبالهٔ خیابان جامپ در همان هفتهٔ اکران فیلم نخست آغاز شد. هیل و تیتوم به‌سرعت برای بازگشت به نقش‌های خود تأیید شدند و میلر و لرد نیز در ژوئیهٔ ۲۰۱۳ اعلام کردند که دوباره کارگردانی را بر عهده خواهند داشت. فیلم‌برداری از سپتامبر تا دسامبر همان سال در نیواورلئان، لوئیزیانا و همچنین سان خوآن، پورتوریکو انجام شد.

این فیلم در ۴ ژوئن ۲۰۱۴ در نیویورک سیتی به نمایش درآمد و در ۱۳ ژوئن توسط کلمبیا پیکچرز و مترو گلدوین میر در ایالات متحده اکران عمومی شد. این فیلم نقدهای عمدتاً مثبتی از منتقدان دریافت کرد و بیش از ۳۳۱ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. هرچند صحبت‌هایی دربارهٔ ساخت قسمت سوم، یک اسپین‌آف با محوریت شخصیت‌های زن و حتی یک کراس‌اوور احتمالی با فرنچایز مردان سیاه‌پوس مطرح شد، اما هیچ‌کدام به نتیجه نرسید.

داستان

[ویرایش]

دو سال پس از موفقیت در برنامهٔ خیابان جامپ ۲۱، اشمیت و جنکو دوباره به مأموریت‌های خیابانی برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر بازمی‌گردند. پس از ناکامی در دستگیری گروهی از قاچاقچیان به رهبری «شبح»، معاون رئیس پلیس هاردی آن‌ها را دوباره به مأموریت مخفیانه تحت فرماندهی کاپیتان دیکسون می‌فرستد؛ این بار در ساختمانی روبه‌رویی با نام خیابان جامپ ۲۲. وظیفهٔ آن‌ها نفوذ به دانشگاه و یافتن منبع یک مادهٔ مخدر مصنوعی به نام «وای-فای» است که باعث مرگ یک دانشجو شده بود.

در دانشگاه، جنکو با دو ورزشکار (جاک) به نام‌های زوک و روستر دوست می‌شود که به‌سرعت مظنون اصلی پرونده می‌شوند. جنکو به مهمانی‌های آنان می‌رود، در حالی که اشمیت از سوی آن‌ها پذیرفته نمی‌شود. اشمیت در همین زمان با دانشجویی هنری به نام مایا آشنا می‌شود و رابطه‌ای کوتاه‌مدت با او برقرار می‌کند، اما بعداً متوجه می‌شود که مایا دختر کاپیتان دیکسون است. این موضوع باعث شرمندگی او می‌شود. در همین حال، جنکو بیش‌تر با زوک صمیمی شده و حتی پیشنهاد دریافت بورسیهٔ فوتبال از سوی او را دریافت می‌کند.

اشمیت و جنکو برای یافتن سرنخ به زندان می‌روند و از والترز و اریک کمک می‌گیرند. اریک در رابطه‌ای اجباری با والترز است که پس از شلیک اشمیت به آلت تناسلی‌اش، صاحب واژن شده است. والترز به آن‌ها دربارهٔ خال‌کوبی خاصی روی بازوی فروشندهٔ مواد اشاره می‌کند. جنکو متوجه می‌شود که زوک این خال‌کوبی را دارد، اما بعداً آشکار می‌شود که او تنها مشتری است نه فروشنده. در ادامه، آن‌ها دوباره با شبح روبه‌رو می‌شوند اما او می‌گریزد. اختلاف میان اشمیت و جنکو شدت می‌گیرد و اشمیت از خوابگاه خارج می‌شود.

در تعطیلات بهاری، اشمیت به‌تنهایی به دنبال شبح می‌رود اما جنکو نیز به او می‌پیوندد تا آخرین مأموریت مشترکشان را انجام دهند. آن‌ها در ساحل به سرنخ می‌رسند و متوجه می‌شوند که مرسدس، دختر شبح، در حال سازمان‌دهی فروشندگان است. درگیری بزرگی رخ می‌دهد؛ مرسدس دیکسون را گروگان می‌گیرد اما اشمیت با کمک مایا او را دستگیر می‌کند. شبح تلاش می‌کند با هلیکوپتر فرار کند اما جنکو نارنجکی به داخل آن پرتاب می‌کند و انفجار رخ می‌دهد. در پایان، جنکو تصمیم می‌گیرد همچنان پلیس بماند و دو نفر در برابر جمعیت آشتی می‌کنند. دیکسون نیز مأموریت جدیدی در دانشکده پزشکی به آن‌ها پیشنهاد می‌دهد.

در تیتراژ پایانی، مجموعه‌ای از مأموریت‌های خیابانی خیالی به‌عنوان دنباله‌های متعدد نمایش داده می‌شود؛ از جمله نسخه‌ای که در آن نقش اشمیت توسط ست روگن بازی می‌شود، یک سریال انیمیشنی، بازی ویدئویی، اسباب‌بازی و حتی بازگشت شخصیت شبح. در صحنهٔ پس از تیتراژ نیز والترز و اریک در تخت کنار هم دیده می‌شوند و والترز ادعا می‌کند که از اریک باردار است.

بازیگران

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 "22 Jump Street-BFI". Archived from the original on May 15, 2018.
  2. 1 2 3 4 "22 Jump Street (2014)". فهرست مدون فیلم‌های بلند توسط بنیاد فیلم آمریکا. Retrieved June 14, 2019.
  3. "22 Jump Street". هیئت رده‌بندی سنی فیلم بریتانیا. May 23, 2014. Archived from the original on October 26, 2014. Retrieved May 28, 2014.
  4. 1 2 "22 Jump Street (2014)". باکس آفیس موجو. Retrieved November 20, 2014.
  5. FilmL.A. (May 2015). "2014 Feature Film Study" (PDF). FilmL.A. Feature Film Study. Retrieved April 19, 2018.
  6. "22 Jump Street Budget Info". Louisiana Economic Development. March 13, 2014. Retrieved August 9, 2016.

پیوند به بیرون

[ویرایش]