خودشناسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خودشناسی (به انگلیسی: Self-knowledge) اصطلاحی است در روانشناسی برای توصیف اطلاعات فردی و یا خود فرد و دانش فردی در مورد خود فرد.

خودشناسی مرتبط با خوداندیشی، فکر کردن در مورد خود و انتقاد از خود و یا حتی پرسشگری انتقاد و قضاوت از تفکر خود محسوب می‌شود. خودشناسی مهارت اساسی انسان در بررسی فلسفه است . [۱] [۲]

مرتبط[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Gallup, G. G., Jr. (1979). Self-recognition in chimpanzees and man: A developmental and comparative perspective. New York: Plenum Press.
  2. , N. W., & Ramen, C. T. (1977). Learning to control the environment in infancy. Child Development, 48,806-819.