پرش به محتوا

جنگ چارلی ویلسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جنگ چارلی ویلسون
پوستر فیلم
کارگردانمایک نیکولز
تهیه‌کنندهتام هنکس
گری گوئتزمن
فیلمنامه‌نویسآرون سورکین
بر پایهجنگ چارلی ویلسون
اثر جرج کریل
بازیگرانتام هنکس
جولیا رابرتز
نوید نگهبان
فیلیپ سیمور هافمن
اوم پوری
امیلی بلانت
امی آدامز
شیری اپلبی
ند بیتی
ریچل نیکولز
اریک آواری
مکس ثیر
آهارون ایپاله
موسیقیجیمز نیوتن هاوارد
فیلم‌برداراستیون گولدبلات
تدوینگرجان بلوم
شرکت
تولید
توزیع‌کنندهیونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار
  • ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷ (2007-12-21)
مدت زمان
۱۰۰ دقیقه
کشورآمریکا
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۷۵ میلیون دلار
فروش گیشه۱۱۹ میلیون دلار[۱]

جنگ چارلی ویلسون (انگلیسی: Charlie Wilson's War) یک فیلم زندگی‌نامه‌ای کمدی درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ است که بر اساس داستان چارلی ویلسون، نماینده کنگره ایالات متحده، و گوست آوراکوتوس، مأمور سازمان سیا، ساخته شده است. تلاش‌های این دو نفر منجر به عملیات سایکلون، برنامه‌ای برای سازماندهی و حمایت از مجاهدین افغان در طول جنگ شوروی و افغانستان (۱۹۷۹–۱۹۸۹) شد.

این فیلم به کارگردانی مایک نیکولز (آخرین فیلم او) و نویسندگی آرون سورکین، اقتباسی از کتاب «جنگ چارلی ویلسون: داستان خارق‌العاده بزرگ‌ترین عملیات مخفی تاریخ» نوشته جورج کریل سوم در سال ۲۰۰۳ بود. در این فیلم تام هنکس، جولیا رابرتز و فیلیپ سیمور هافمن بازی می‌کنند و ایمی آدامز و ند بیتی در نقش‌های مکمل حضور دارند. این فیلم در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷ توسط یونیورسال پیکچرز منتشر شد و با تحسین از بازی‌ها (به‌ویژه بازی هافمن) به‌طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرد و با بودجه ۷۵ میلیون دلاری، ۱۱۹٫۵ میلیون دلار فروش داشت. این فیلم در شصت و پنجمین دوره جوایز گلدن گلوب، پنج نامزدی از جمله بهترین فیلم - موزیکال یا کمدی را کسب کرد و هافمن در هشتادمین دوره جوایز اسکار نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.

نماینده کنگره چارلی ویلسون (عکس حدود ۱۹۹۵، سن تقریباً ۶۲)

در سال ۱۹۸۰، نماینده کنگره، چارلی ویلسون بیشتر از قانون‌گذاری به پارتی کردن علاقه داشت. او اکثراً جشن‌های بزرگی با کارمندان کنگره و زنان جوان جذاب برگزار می‌کرد. زندگی اجتماعی او سرانجام موضوع بازرسی فدرال شد، که توسط دادستان فدرال رودی جولیانی، دربارهٔ بازرسی بزرگتری در مورد رفتارهای نادرستی که در کنگره انجام می‌شد گشت. این بازرسی‌ها اتهامی را متوجه ویلسون نکرد.

دوست و معشوقه رمانتیک او، جووان هرینگ، چارلی را ترغیت به کمک بیشتر به پشتون‌های افغانستان و دیدار با مقامات پاکستانی نمود. پاکستانی‌ها همواره از عدم کمک کافی ایالات متحده به پاکستان برای مقابله با شوروی شاکی بودند و آنها ویلسون را مجاب کردند تا از یک کمپ آوارگان افغانی دیدار نماید. نماینده کنگره از این بازدید و شرایط زندگی آوارگان افغانی شدیداً متأثر شد و از اشتیاق آن‌ها به جنگ با شوروی متحیر شد؛ در عین حال از دیدن تأکید سی‌آی‌ای بر عملکرد و حمایت محدود از مجاهدین افغان در برابر شوروی ناامید شد. در بازگشت به ایالات متحده ویلسون تلاش‌های زیادی را برای افزایش حمایت از مجاهدین افغان رهبری نمود.

  • در وب‌سایت جمع‌آوری نقد و بررسی راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۲۰۵ نقد، امتیاز ۸۲٪ و میانگین نمره ۷ از ۱۰ را کسب کرده است.[۲]
  • در متاکریتیک گزارش داد که فیلم بر اساس ۳۹ منتقد، میانگین امتیاز ۶۷ از ۱۰۰ را کسب کرده است که نشان‌دهنده نقدهای «به‌طورکلی مطلوب» است.[۳]
  • مخاطبان شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم امتیاز متوسط «A−» در مقیاس A+ تا F دادند.[۴]
  1. ↑ "Charlie Wilson's War (2007)". Box Office Mojo. Retrieved 2010-12-19.
  2. ↑ "Charlie Wilson's War (2007)". Rotten Tomatoes. Retrieved November 17, 2022.
  3. ↑ "Charlie Wilson's War reviews". Metacritic. Archived from the original on 2010-06-25. Retrieved 2007-12-21.
  4. ↑ "CinemaScore". cinemascore.com. Archived from the original on 2002-09-14. Retrieved 2020-07-18.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]