پرش به محتوا

جریان لیووین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

جریان لیووین (انگلیسی: Leeuwin Current) یک جریان اقیانوسی گرم است که در نزدیکی ساحل غربی استرالیا به سمت جنوب جریان دارد. این جریان با گردش در پیرامون دماغه لیووین وارد آب‌های جنوب استرالیا شده و مناطق وسیعی تا جزیره تاسمانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.


داده‌های دو ابزار ماهواره‌ای در ساخت این تصویر از جریان لیووین استفاده شده است.
جریان‌های اقیانوسی اطراف استرالیا. جریان لیووین در سواحل استرالیای غربی دیده می‌شود.
ماهواره‌های قطبی NOAA CSIRO داده‌های مربوط به تصاویر دمای سطح دریا را به دست می‌آورند. (تصویر ترکیبی ۱۵ روزه که گسترش جریان لیووین در اطراف تاسمانی را نشان می‌دهد)

وجود این جریان اولین بار توسط ویلیام ساویل-کنت در سال ۱۸۹۷ پیشنهاد شد. ساویل-کنت متوجه وجود آب‌های گرم گرمسیری در نزدیکی هاتمن ابرولهوس شد که باعث می‌شد دمای آب در زمستان بسیار گرم‌تر از آب‌های ساحلی مجاور باشد. وجود این جریان در طول سال‌ها تأیید شد، اما تا زمانی که کرس‌ول و گلدینگ در دهه ۱۹۸۰ آن را مشخص و نام‌گذاری نکردند، به‌درستی توصیف نشده بود.[۱]

جریان استرالیای غربی و پادجریان جنوب استرالیا که به ترتیب توسط رانش باد غربی در جنوب اقیانوس هند و در تاسمانی تولید می‌شوند، در جهت مخالف جریان دارند و یکی از جالب‌ترین سیستم‌های جریان اقیانوسی در جهان را پدید می‌آورند.

«هسته» جریان لیووین را عموماً می‌توان به عنوان نقطه‌ای اوج در دمای سطح دریا با کاهش شدید دما در فواصل دورتر از ساحل شناسایی کرد. اختلاف دمای سطح در عرض این جریان در دماغه شمال غربی حدود ۱ درجه سلسیوس، در فریمنتل ۲ تا ۳ درجه و در نزدیکی آلبانی در خلیج بزرگ استرالیا می‌تواند به بیش از ۴ درجه سلسیوس برسد. این جریان مکرراً به سمت دریا می‌شکند و گرداب‌های ساعت‌گرد و پادساعت‌گرد تشکیل می‌دهد.

ویژگی‌های فیزیکی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

قدرت این جریان در طول سال متغیر است؛ در ماه‌های تابستان (زمستان نیم‌کره شمالی) از نوامبر تا مارس که بادها تمایل دارند به شدت از جنوب غربی به سمت شمال بوزند، در ضعیف‌ترین حالت خود قرار دارد. بیشترین جریان در پاییز و زمستان (مارس تا نوامبر) رخ می‌دهد، یعنی زمانی که بادهای مخالف در ضعیف‌ترین حالت خود هستند. تبخیر از جریان لیووین در این دوره کمک شایانی به بارندگی در منطقه جنوب غربی استرالیا می‌کند.

به‌طور معمول سرعت جریان لیووین و گرداب‌های آن حدود ۱ گره (۵۰ سانتی‌متر بر ثانیه) است، اگرچه سرعت‌های ۲ گره (۱ متر بر ثانیه) نیز رایج است و بالاترین سرعتی که تاکنون توسط یک شناور ردیابی شده ماهواره‌ای ثبت شده، ۶٫۵ کیلومتر بر ساعت بوده است. جریان لیووین با استانداردهای جهانی برای یک سیستم جریان اصلی، کم‌عمق محسوب می‌شود (حدود ۳۰۰ متر عمق) و بر روی یک پادجریان به سمت شمال به نام «زیرجریان لیووین» قرار دارد.

به دلیل وجود جریان لیووین، آب‌های فلات قاره استرالیای غربی در زمستان گرم‌تر و در تابستان خنک‌تر از مناطق مشابه در سایر قاره‌ها هستند. جریان لیووین همچنین مسئول وجود جنوبی‌ترین مرجان‌های واقعی در جزایر ابرولهوس و انتقال گونه‌های دریایی گرمسیری به پایین ساحل غربی و به داخل خلیج بزرگ استرالیا است.

جریان لیووین تحت تأثیر شرایط ال نینو قرار دارد که با دمای کمی پایین‌تر دریا در امتداد سواحل استرالیای غربی و جریان لیووین ضعیف‌تر مشخص می‌شود و اثرات مربوطه را بر الگوهای بارندگی می‌گذارد.

جریان لیووین با جریان‌های آب سردی که در همان عرض جغرافیایی در امتداد سواحل یافت می‌شوند (مانند جریان بنگوئلا و جریان هامبالت تفاوت بسیاری دارد. بالاآمدن آب‌های سرد و سرشار از مواد غذایی از زیر به سطح آب برخی از مستعدترین مناطق ماهی‌گیری را پدید می‌آورد، مانند جریان کالیفرنیا که باعث مه‌آلود بودن هوای سانفرانسیسکو شده یا سرد قناری در آفریقای شمالی.


جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ Pearce, A. F. (1997). "The Leeuwin Current and the Houtman Abrolhos Islands, Western Australia". In Wells, F. E. (ed.). The Marine Flora and Fauna of the Houtman Abrolhos Islands, Western Australia, Volume 1. Perth: Western Australian Museum. pp. 11–46.

مطالعه بیشتر

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • (1996) Scientists identify a counter current known as the Capes Current flowing against the Leeuwin Current Western fisheries, Winter 1996, p. 44-45
  • Greig, M. A. (1986) The "Warreen" sections : temperatures, salinities, densities and steric heights in the Leeuwin Current, Western Australia, 1947-1950 Hobart : Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation Marine Research Laboratories, Report / CSIRO Marine Laboratories, 0725-4598; 175. شابک ‎۰−۶۴۳−۰۳۶۵۶−۳
  • Pearce, Alan (2000) "Lumps" in the Leeuwin Current and rock lobster settlement. Western fisheries magazine, Winter 2000, p. 47-49

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

```

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]