جایزه بزرگ چین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جایزه بزرگ چین
پیست بین‌المللی شانگهای
(۲۰۰۴ تاکنون)
Shanghai International Racing Circuit track map.svg
اطلاعات مسابقه
دور ۵۶
مسافت یک دور ۵٫۴۵۱ کیلومتر (۳٫۳۸۷ مایل)
مسافت مسابقه ۳۰۵٫۰۶۶ کیلومتر (۱۸۹٫۵۵۹ مایل)
رقابت‌های انجام شده ۱۴
اولین رقابت ۲۰۰۴
بیشترین پیروزی (راننده‌ها) بریتانیای کبیر لوئیز همیلتون (۵)
بیشترین پیروزی (سازنده‌ها) آلمان مرسدس (۵)
آخرین رقابت (۲۰۱۷)
خط یک
سکو
سریع‌ترین دور

جایزه بزرگ چین یکی از مسابقات قهرمانی جهان فرمول یک است که در پیست بین‌المللی شانگهای در ژیادینگ برگزار می‌شود. این پیست با هزینه ۲۴۰ میلیون دلار در سال ۲۰۰۴ تکمیل شد و در آن زمان گران‌ترین پیست فرمول یک بود.[۱] هرچند پیست ابوظبی که با هزینه ۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۹ افتتاح شد، عنوان گران‌ترین پیست را از پیست شانگهای گرفت.[۲] طول مسیر پیست ۵٫۴۵۱ کیلومتر است و یکی از فنی‌ترین ترکیب پیچ‌های تقویم فرمول یک را در خود دارد. پیچ‌های ۱ و ۲ گردش به راست با زاویهٔ ۲۷۰ درجه هستند.

برنامه‌ریزی شده است که تا سال ۲۰۲۰ این مسابقه در تقویم فرمول یک باقی بماند.[۳]

تاریخچه[ویرایش]

طرح اجرای جایزه بزرگ چین در دههٔ ۱۹۹۰ آغاز شد. حکومت چین ابتدا تصمیم داشت پیست فرمول یکی در شهر جوهای در استان گوانگ‌دونگ بسازد. پیست بین‌المللی جوهای طراحی و ساخته شد و به طور موقت به تقویم مسابقات قهرمانی فرمول یک ۱۹۹۹ افزوده شد؛ ولی مسیر مسابقه نتوانست معیارهای مشخص شده توسط فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی را برآورده کند.[۴] هرچند چین تسلیم نشد و در نهایت با کمک برگزار کنندگان جایزه بزرگ ماکائو نخستین دورهٔ فرمول یک را در سال ۲۰۰۴ برگزار کرد.

در سال ۲۰۰۲ امضای قرارداد هفت‌ساله میان مدیریت پیست بین‌المللی شانگهای و مدیریت فرمول یک برای میزبانی جایزه بزرگ چین از فصل ۲۰۰۴ تا فصل ۲۰۱۱ اعلام شد. نخستین جایزه بزرگ چین در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۴ برگزار شد و با پیروزی روبنس باریکلو از تیم فراری به پایان رسید. سال بعد، چین میزبان آخرین مرحلهٔ فرمول یک بود که به نخستین قهرمانی فرناندو آلونسو منجر شد. در جایزه بزرگ چین ۲۰۰۶ نیز میشائیل شوماخر برنده شد که آخرین پیروزی او در فرمول یک بود.

در نوامبر ۲۰۰۸ بی‌بی‌سی گزارش داد که یکی از مسئولان ارشد مسابقه به نام کیو ویچانگ پیشنهاد تعطیلی آن را به دلیل زیان‌ده بودن کرده‌است. پس از بروز مورد مشابه برای جایزه بزرگ فرانسه، کیو ویچانگ گفت آیندهٔ مسابقه در دست بررسی است و تصمیمی در سال ۲۰۰۹ اتخاذ خواهد شد.[۵]

سال ۲۰۱۰ سپری شد و خبر رسمی در زمینهٔ تمدید قرارداد هفت‌سالهٔ اولیه منتشر نشد. ولی پس از مسابقه شانگهای ۲۰۱۰ برنی اکلستون که قرارداد پیست‌ها را مدیریت می‌کند، اعلام کرد در تقویم ۲۰۱۱ هیچ چیزی حذف نخواهد شد.[۶]

در فوریهٔ ۲۰۱۱ توافق میان فرمول یک و برگزار کنندگان مسابقهٔ چین امضا شد. به نظر می‌رسد که دلیل تأخیر، هزینهٔ پرداختی به فرمول یک برای میزبانی مسابقه بوده‌باشد. پس از چند سال زیان‌دهی، برگزار کنندگان از پرداخت هزینهٔ مورد نیاز که گفته می‌شد یکی از بالاترین هزینه‌های پرداختی برای میزبانی مسابقهٔ فرمول یک بود، خودداری کردند. به نظر می‌رسد که مدیران فرمول یک هزینه را کاهش دادند و توافقی تازه برای میزبانی مسابقه فرمول یک تا سال ۲۰۱۷ اجرا شد.[۷]

در سپتامبر ۲۰۱۷ قراردادی سه‌ساله برای میزبانی مسابقه اعلام شد و مسابقه تا سال ۲۰۲۰ در تقویم ماند.[۳]

حامیان مالی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Grand Prix Shanghai Set to Go". China.org.cn. 22 October 2002. Retrieved 4 October 2010.
  2. "Abu Dhabi – fast-track to future of F1". independent.co.uk. 31 October 2009. Retrieved 23 February 2011.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ "Formula 1 to race on in China for a further three years". Formula1.com. Formula One World Championship Ltd. 29 September 2017. Retrieved 29 September 2017.
  4. "An introduction to the Chinese Grand Prix". Globalmotorsport. Retrieved 26 July 2007.
  5. "China considers ditching F1 race". BBC News. 14 November 2008. Retrieved 28 April 2010.
  6. "Bernie Ecclestone reveals F1 extension to 20 races". BBC News. 16 April 2010. Retrieved 22 February 2011.
  7. "Shanghai extends F1 race for seven years". france24.com. 17 February 2011. Archived from the original on 21 February 2011. Retrieved 24 February 2011.

پیوند به بیرون[ویرایش]