جاده گرند ترانک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جاده گرند ترانک یکی از قدیمی ترین و طولانی ترین جاده های اصلی آسیا است.[۱] برای بیش از دو هزار سال، این جاده اصلی مناطق شرقی و غربی مناطق شبه قاره هند را به هم وصل کرده است که باعث اتصال جنوب آسیا با آسیای مرکزی شده است. جاده گراند ترانک از چیتاگونگ در بنگلادش[۲][۳] شروع می‌شود و در جهت غرب به هاورا در بنگال غربی در هند و سپس در سراسر شمال هند ادامه می یابد و از طریق دهلی و سپس با گذر از امریتسار به لاهور در پاکستان و در جهت شمال به کابل در افغانستان می رسد.[۴]

در زمان امپراتوری موریا از دهانه رود گنگ به سمت مرزهای شمال غربی امپراتوری جاده ای کشیده شد.[۵] شیر شاه سوری هم در بازسازی و گسترش آن در قرن ۱۶ کوشید.[۶] این جاده به طور قابل توجهی بین سال ۱۸۳۳ تا ۱۸۶۰ گسترش یافت.[۷]

تاریخچه[ویرایش]

اردوگاه امبلا در دوره راج بریتانیا.

نگارخانه[ویرایش]

همچنین نگاه کنید[ویرایش]

یادداشت[ویرایش]

  1. Bhandari, Shirin (2016-01-05). "Dinner on the Grand Trunk Road" (in انگلیسی). Roads & Kingdoms. Retrieved 2016-07-19. 
  2. Steel, Tim (1 January 2015). "A road to empires". Dhaka Tribune. Retrieved 2016-07-19. 
  3. Jhimli Mukherjee Pandey (15 September 2015). "Cuisine along G T Road". Calcutta: Times of India. Retrieved 2016-07-19. 
  4. Khanna, Parag. "How to Redraw the World Map". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved 2016-07-19. 
  5. K. M. Sarkar (1927). The Grand Trunk Road in the Punjab: 1849-1886. Atlantic Publishers & Distri. pp. 2–. GGKEY:GQWKH1K79D6. 
  6. Chaudhry, Amrita (27 May 2012). "Cracks on a historical highway". The Indian Express. Archived from the original on 22 May 2013. 
  7. David Arnold (historian); Science, technology, and medicine in colonial India (New Cambr hist India v.