ثابت گذردهی خلأ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ثابت گذردهی خلاء (به انگلیسی: Vacuum permittivity) یک ثابت فیزیکی در الکترومغناطیس است و با ε0 نمایش داده می‌شود. این ثابت به صورت زیر تعریف می‌شود:

 \varepsilon_0 \ \stackrel{\mathrm{def}}{=}\ \frac {1}{\mu_0 {c_0}^2}

و مقدار عددی آن برابر است با:

 \varepsilon_0 \ = 8.854\ 187\ 817\ \times 10^{-12}   در A2s4 kg-1m−3 یا C2N−1m−2 یا F m−1.

و در واحدهای گوسی \varepsilon_0 = 1 و در واحدهای سی‌جی‌اس \varepsilon_0 = 1/4\pi می‌گیرند.

این کمیت٬ واحد بار الکتریکی را به کمیت‌های مکانیکی نظیر نیرو و جابه‌جایی مربوط می‌کند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "electric constant". Electropedia: International Electrotechnical Vocabulary (IEC 60050). Geneva: International Electrotechnical Commission. Retrieved 2010-04-02 .