تمایز سلول‌های بنیادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روشهای مرسوم در تمایز سلولهای بنیادی در محیط برون تن شامل استفاده از تعدادی مولکولهای مختلف واسطه به عنوان مثال مولکولهای کوچک و یا فاکتورهای رشد می‌باشد[۱] . به عنوان مثال پوشش نانو فایبرها با فسفات کلسیم باعث تمایز سلولهای مزانشیمال انسانی به سمت استخوان خواهد شد. از طرف دیگر مشخص شده است که سلولهای بنیادی به سیگنالهای فیزیکی محیط اطراف نیز حساس هستند. سلولهای مزانشیمال می‌توانند بر اساس هندسه سطح در مسیر تمایز به دو دودمان سلولی شامل سلولهای چربی و یا استخوان قرار گیرند. تغییر در هندسه سطح در تنظیم اسکلت سلولی و چسبندگی موضعی سلول با اعمال محدودیت بر روی پهن شدگی سلولی و در نهایت تاثیر بر روی مسیرهای سیگنال سلولی باعث تمایز سلولهای بنیادی می‌شود. به عنوان مثال بسترهای نانو فایبری که به صورت موازی ریسیده شده در مقایسه با بسترهای نانو فابری که به صورت درهم ریسیده شده است تمایز سلولهای C17.2 تاثیر بیشتری داشته است. تحقیقات دیگری نشان داده است که سختی سطح، تحریکهای الکتریکی و ... نیز بر تمایز سلولهای بنیادی تاثیر خواهد داشت.[۲][۳][۴]

منابع[ویرایش]

  1. Trepat, X. , et al. : Universal physical responses to stretch in the living cell. Nature 447(7144), 592 595 (2007)
  2. Jakkaraju, S. , Zhe, X. , Schuger, L. : Role of stretch in activation of smooth muscle cell lineage. Trends Cardiovasc. Med. 13(8), 330 335 (2003)
  3. Serena, E. , et al. : Electrical stimulation of human embryonic stem cells: cardiac differentiation and the generation of reactive oxygen species. Exp. Cell Res. 315(20), 3611 3619 (2009)
  4. Yamada, M. , et al. : Electrical stimulation modulates fate determination of differentiating embryonic stem cells. Stem Cells 25(3), 562 570 (2007)