ترکیب وصفی
ترکیب وصفی[۱][۲] یا ساختار وصفی (به انگلیسی: adjective construction or adjective-noun construction) در دستور زبان، نوعی ساختار دستوری است که برای بیان رابطه میان یک اسم و یک صفت یا گروه صفتی استفاده میشود. اسم در ترکیب وصفی، سرگروه (یا اسم توصیفشده) است و صفت وابستهٔ آن (صفت توصیفکننده)؛ عربها و ایرانیان، اولی را موصوف (وصفشده) و دومی را صفت (در عربی، همچنین: نَعْت) مینامند.
ترکیب وصفی در زبان فارسی معمولاً بهصورت «موصوف + نقشنمای اضافه + صفت (و صفت مرکب) یا گروه صفتی» پدیدار میشود:
- «دختر زیبا»
- «کتاب سبز»
- «مرد کلاهبهسر»
- «مقصد موردنظر»
- «حرکت حسابشده»
- «هدف دور از دسترس»
- «موضوع از پیش تعیینشده» / «موضوع ازپیشتعیینشده»
- «کتابهایی بسیار ارزشمند» در این زمینه نوشته شدهاست. (توضیح: «بسیار» در «بسیار ارزشمند» قید است برای «ارزشمند».)
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ «ترکیب وصفی». ensani.ir.
- ↑ «ترکیب وصفی و اضافی». tajzino.ir. بایگانیشده از اصلی در ۹ فوریهٔ ۲۰۲۵. دریافتشده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
 | این یک مقالهٔ خرد دستور زبان است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 | این یک مقالهٔ خرد مرتبط با زبانشناسی است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |