تخت (مینودشت)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۷°۰۹′۵۱″ شمالی ۵۵°۲۵′۵۹″ شرقی / ۳۷.۱۶۴۱۷° شمالی ۵۵.۴۳۳۰۶° شرقی / 37.16417; 55.43306

تخت
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان گلستان
شهرستان مینودشت
بخش بخش مرکزی
دهستان چهل‌چای
نام محلی روستای تخت
نام‌های دیگر تخت
نام‌های قدیمی تخت
مردم
جمعیت ۷۴۸

تخت، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان چهل‌چای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۴۸ نفر (۲۰۹ خانوار) بوده است.[۱]

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

نطقه تخت در ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان مینودشت واقع شده است. وجه تسمیه نام آن از روستای تخت که در مجاورت آن قرار دارد می‌باشد. منطقه تخت از نظر تقسیمات کشوری تابع استان گلستان و شهرستان مینودشت می‌باشد. این منطقه از طریق دو جاده چهل چای و جنگل ده با شهرستان مینودشت ارتباط دارد. همچنین از طریق روستای سوسرا؛ واقع شده در جنوب غربی منطقه نیز آمد وشد ممکن می‌باشد.

منطقه تخت از شمال به دره چهل چای، از جنوب به دره ساسنگ، از شرق به ارتفاعات حاجی لر و از غرب به روستاهای لیسه، محمد زمان خان، امام عبدالله، لولم، سرابو و ازداران محدود می‌گردد.

وضعیت آب و هوایی[ویرایش]

منطقه تخت دارای تابستانهای گرم و مرطوب و زمستانهای پر بارش می‌باشد که اکثر نزولات بصورت برف در ارتفاعات تظاهر می‌نمایند. حداقل برودت در زمستان ۱۰- درجه سانتیگراد و حداکثر گرما در تابستان برابر با ۳۵درجه گزارش شده است. بارندگی بصورت باران در فصل بهار بعضاً بحدی می‌باشد که در تردد روزانه ایجاد اخلال می‌کند. وجود اینگونه بارندگی‌ها رودخانه‌ای چون رودخانه چهل چای را سیراب می‌کند که در پیشبینی منابع تامین آب معدن می‌تواند مورد توجه قرار گیرد. بر اساس آمار موجود متوسط بارندگی سالانه در منطقه تخت ۵۰۰-۴۵۰ میلیمتر می‌باشد.

این شرایط آب و هوایی باعث رونق کشاورزی و رشد گونه‌های مختلف گیاهی در منطقه و ایجاد لایه ضخیم آلوویوم (۵۰/۰ تا بعضاً ۱۰۰ متر) در سطح زمین شده است که سه مورد یاد شده یعنی کشتزارها و مناطق کشاورزی، پوشش گیاهی متراکم و روباره آبرفتی ضخیم مشکلات عدیده‌ای در امر اکتشاف محسوب می‌گردند.

ارتفاعات منطقه[ویرایش]

میانگین ارتفاع منطقه تخت از سطح دریا ۸۷۰ متر می‌باشد که بلندترین منطقه ارتفاعات کوه لرگاه برابر با ۱۵۸۹ متر و پست ترین نقطه مینودشت با ارتفاع ۱۵۰ متر می‌باشد.

این منطقه از نظر جغرافیای طبیعی قسمتی از سلسله جبال البرزشرقی می‌باشد که از شمال شرق بسمت جنوب غرب شامل مناطق تخت، حیدرکلا، صندوق سنگ، امام عبدالله، ازدارا و ساسنگ می‌باشد.

منابع[ویرایش]