تبر سنت ماری ۳۰

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تبر سنت ماری ۳۰
30 St Mary Axe from Leadenhall Street.jpg
تبر سنت ماری ۳۰، کلیسا سنت اندرو در پیش‌زمینه (عکس از سمت خیابان لیدنهال گرفته شده)
اطلاعات کلی
وضعیتتکمیل شده
گونهاداری
سبک معماریمعماری مدرن
موقعیتتبر سنت ماری
لندن، انگلستان
مختصات۵۱°۳۰′۵۲″ شمالی ۰۰°۰۴′۴۹″ غربی / ۵۱٫۵۱۴۴۴°شمالی ۰٫۰۸۰۲۸°غربی / 51.51444; -0.08028مختصات: ۵۱°۳۰′۵۲″ شمالی ۰۰°۰۴′۴۹″ غربی / ۵۱٫۵۱۴۴۴°شمالی ۰٫۰۸۰۲۸°غربی / 51.51444; -0.08028
شروع ساخت و ساز۲۰۰۱
کامل‌شده۲۰۰۳
باز شدن۲۸ آوریل ۲۰۰۴؛ ۱۵ سال پیش (۲۰۰۴-۰۴-28)
هزینه۱۳۸ میلیون پوند (به علاوه هزینه خرید زمین ۹۰٫۶ میلیون پوند)
ارتفاع
سقف۱۸۰ متر (۵۹۱ فوت)
جزئیات فنی
تعداد طبقه۴۱
مساحت طبقه۴۷٬۹۵۰ متر مربع (۵۱۶٬۱۰۰ فوت مربع)
طراحی و ساخت
معمارفاستر و شرکا
مهندس سازهآروپ
پیمانکار اصلیاسکانسکا
برج خیارشور، در حال ساخت

تبر سنت ماری ۳۰ (به انگلیسی: 30 St Mary Axe) یا ساختمان سوئیس ری (به انگلیسی: Swiss Re) سابق که به صورت غیررسمی، خیار ترشی (به انگلیسی: Gherkin) یا برج خیارشور نیز نامیده می‌شود، یک آسمان‌خراش است که در منطقه تجاری شهر لندن واقع شده‌است. این برج در دسامبر ۲۰۰۳ تکمیل شده و در اواخر می۲۰۰۴، بازگشایی شد. این ساختمان در ۴۰ طبقه و با ارتفاع ۱۸۰ متر، در محل سابق ساختمان بالتیک اکسچنج ساخته شده‌است. این ساختمان در ۱۰ آوریل ۱۹۹۲ در اثر انفجار بمبی که توسط ارتش موقت جمهوری ایرلند کار گذاشته شده بود، به شدت آسیب دیده بود.

پس از منتفی شدن ساخت برج میلنیوم، ساختمان کنونی، توسط نورمن فاستر و مهندسان آروپ طراحی شده و کار ساخت آن نیز توسط اسکانسکا در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ انجام شد.

ایده طراحی[ویرایش]

نورمن فاستر به کمک تکنیک معماری پارامتریک توانست ساختمانی را که از نظر آیرودینامیک در مقابل باد حداقل مقاومت را دارد، طراحی کند و از خصوصیات بارز این ساختمان عدم مسدود کردن دید به محیط اطراف است وی با این طراحی اولین ساختمان پایدار را در شهر لندن طراحی کرد.

استوانه‌های بادگیر[ویرایش]

این ساختمان با دارا بودن ۶ محور استوانه‌ای مثل داکت تهویه عمل می‌کند که این استوانه‌ها که توسط شیشه‌های دو جداره از دیگر فضاها جدا شده‌اند مصرف انرژی ساختمان را نصف مقدار مصرف برج های مشابه با چنین زیربنایی کرده‌است.

استوانه‌های ذکر شده مانند بادگیر عمل می‌کنند که در تابستان هوای گرم را به خارج ساختمان هدایت می‌کنند و در زمستان‌ها با استفاده از سامانه گرمایش خورشیدی غیرفعال به گرمایش ساختمان کمک می‌کنند.

این استوانه‌ها علاوه بر سیستم تهویه در انتقال تابش خورشید به فضاهای اداری کمک می‌کنند که این مهم باعث می‌شود که مصرف روشنائی مصنوعی ۴۰ درصد در سال کاهش یابد.[۱]

امکانات برج[ویرایش]

پلان این برج شعاعی دوار می‌باشد که فضای اداری تا ۴۰۰۰ نفر را در خود جای می‌دهد و در بخش بیرونی ساختمان ۲۴ هزار مترمربع شیشه تشکیل شده است که این بخش شامل ۵۵۰۰۰ صفحه شیشه مثلثی شکل می‌شود که شیشه‌های خاکستری در عدم جذب تابش ناخواسته خورشید کمک می‌کند.

برج دارای ۲۴ آسانسور و دو پلکان عمودی ۱۰۳۷ پله‌ای است که آسانسورها تا طبقه ۳۴ هستند و از طبقه ۳۴ تا ۳۹ آسانسورهای دیگری که نیروی محرکه آنها از پائین به بالاست تعبیه شده‌اند.

در طبقه ۳۷ تا ۴۰ ساختمان رستوران و سالن‌های غذاخوری قرار دارند.[۲][۳]

خصوصیات سازه‌ای[ویرایش]

شمع‌های سازه‌ای ساختمان تا ۲۷ متر عمق زمین فرو رفته‌اند و ساختمان از ۱۰ هزار تن فولاد ساخته شده است که مقدار بار وارده بر هر ستون آن تا ۱۵۰۰ تن در نظر گرفته‌شده‌است.

بادبندهای مورب این ساختمان درنمای ساختمان دیدیه می‌شوند که فضای بدون ستون را برای پلان درونی اش به ارمغان آورده‌اند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ فوریه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۳.
  2. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ اکتبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۳.
  3. http://www.arshadownload.com/index.php?/برج-خیارشور-لندن.html

پیوند به بیرون[ویرایش]