تئوری توطئه جنگ علیه اسلام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جنگ علیه اسلام یک روایت تئوری توطئه در گفتمان اسلام‌گرایان می‌باشد که توطئه ای ادعایی، برای آسیب رساندن، تضعیف کردن، یا نابود کردن سیستم اجتماعی اسلام از طریق ابزارهای نظامی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، را وصف می‌کند.

این پدیده عموماً آغاز شده از زمان جنگ‌های صلیبی در نظر گرفته می‌شود، مرتکبان به توطئه، متهم به این که از کفار یا منافین هستند می‌شوند، و عموماً در تبانی با عاملان سیاسی در جهان غرب در نظر گرفته می‌شوند.

این عبارت یا عبارات مشابه توسط اسلام‌گرایانی همچون سید قطب، آیت‌الله خمینی، انور العولقی، اسامه بن لادن، مبارز چچنی دوکو عمروف، روحانی انجم چودری[یادداشت ۱]، قاتل فورت هود نضال مالک حسن، به کار برده شده‌است. همچنین توسط القاعده و داعش نیز در پروپاگاندا استفاده شده‌است.

استفاده از این عبارت و مفهوم[ویرایش]

تاثیرگذارترین اسلام‌گرایانی که توطئه‌های بدخواهانه گسترده ای را بر ضد سیستم اجتماعی اسلام متهم کرده‌اند این‌ها هستند:

سید قطب[ویرایش]

سید قطب با پیش زمینه ای از سازمان و ایدئولوژی اخوان‌المسلمین احتمالاً تأثیرگذارترین مولف اسلام گرا است، که اغلب به عنوان "مردی که ایده هایش القائده را شکل می دهد" توصیف می‌شود، که همچنین موعظه می‌کرد که غرب نه تنها با اسلام در مغایرت دارد بلکه بر ضد آن دسیسه می‌کند.

آیت‌الله خمینی[ویرایش]

آیت‌الله روح‌الله خمینی، رهبر شیعه اسلام‌گرای انقلاب ۱۳۵۷ ایران و بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران، موعظه می‌کرد که غربِ امپریالیستی یا نئوامپریالیستی به دنبال این است که مسلمانان را رنج و عذاب بدهد، و منابع و ثروت هایشان را "چپاول" کند، و مجبور است ابتدا اسلام را تضعیف کند چون اسلام در سد راه این دستبردزدن و بدبخت‌شدگی[یادداشت ۲] ایستاده است. خمینی ادعا می‌کند که برخی از دسیسه‌های ادعایی غربی نوپیدا نیستند بلکه صدها سال قدمت دارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت[ویرایش]

  1. Anjem Choudary
  2. Immiseration

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]