بیمه بلند مدت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بیمه بلند مدت، (به انگلیسی: Long Term Insurances) بیمه خطرهایی است، که دامنه پوشش آنها، در یک دوره بیشتر از یک سال می‌باشد و حق بیمه آنها، از ابتدا بر اساس دوره بلند مدت محاسبه می‌شود. این نوع قراردادهای بیمه‌ای همانند بیمه‌های سلامت و پس‌انداز، منبع سرمایه‌گذاری ارائه می‌کنند.[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Long-Term-Care Premiums Soar – WSJ
  2. Harvey Rubin, Dictionary of Insurance Terms, 4th Ed. Baron's Educational Series, 2000
  3. , Arthur D. Postal, " CFA Attacks Insurers For ‘Overcharging’", National Underwriter, Jan 8, 2007
  4. "Loss Ratio definition". Retrieved 2010-03-23.
  5. James C. Robinson, "Use And Abuse Of The Medical Loss Ratio To Measure Health Plan Performance", Health Affairs, vol 16, No. 4, pp 176 - 187, 1997
  6. Knobbe, Lauren (22 July 2010). "Franken warns against weakening law on health-care spending". Minn Post. Retrieved 22 June 2013.
  7. «Are You Eligible?». بایگانی‌شده از اصلی در ۷ اکتبر ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴.