بزگوره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بزگوره
بزگوره
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان کرمانشاه
شهرستان روانسر
بخش بخش شاهو
دهستان قوری‌قلعه
نام محلی بزوره
نام‌های دیگر بزوره
نام‌های قدیمی بزوره
سال بنیاد نامشخص اما بیش از 400 سال قدمت
بزگوره بر ایران واقع شده‌است<div style="position: absolute; z-index: 2; top: خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»%; left: خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»%; height: 0; width: 0; margin: 0; padding: 0;">
<div style="font-size: %; line-height: 110%; z-index:90; position: relative; top: -1.5em; width: 6em; خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»">بزگوره
مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:°34 شمالی
متغییرهای نامعتبر در {{#cمختصات:}} واردشده‌است.
مردم
جمعیت ۲۲۴ نفر
رشد جمعیت 3درصد
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا 1350 متر ارتفاع از سطح دریا
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه 30
بارش سالانه 500mm

بزگوره، روستایی از توابع بخش شاهو شهرستان روانسر در استان کرمانشاه ایران است.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان قوری‌قلعه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۴ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.

مکان یابی[ویرایش]

بزگوره با جاده ای که از کنار پاسگاه نیروی انتظامی قوری قلعه در مسیر جاده اصلی روانسر به پاوه عبور میکند به راههای ارتباطی و حمل و نقل جاده ای متصل می باشد جاده بزوره به طول 9 کیلومتر که دو سوم آسفالت و بقیه جاده خاکی است به روستا می رسد. پایین روستا رودخانه دایمی جاری است که در فصول بارندگی از چشمه های کاوات در روستای شبانکاره و غار قوری قلعه تغذیه میشود و در فصل تابستان و اوایل پاییز از چشمه قوله که(به زبان کردی) تغذیه می شود. در مسیر این رودخانه باغات زیادی به وجود آمده اند و در ایام قدیم در طول 10کیلومتر این رودخانه بیشتر از هفت آسیاب آبی مشغول بوده اند به آسیاب کردن گندم اهالی روستا و حجم عظیم گندم مناطقی (دشت ماهیدشت و روانسر وجوانرود ) که از وجود آسیاب آبی بی بهره بوده اند. از شمال با دهستان قوری قلعه و روستای شبانکاره از شرق با روستای خوری آباد، از جنوب با روستای نوخان و از غرب با روستای تازه متروک لورابی همسایه است. از نظر اداری وابسته به شهرستان روانسر است اما برای تامین معیشت زندگی خود را به بازارشهر جوانرود متعلق میدانند و خانواده های بسیاری با اصل و نسب بزگوره ای در جوانرود زندگی میکنندو تعدادی خانوار هم در شهر روانسر و البته تعداد کمتری در پاوه ساکن هستند. مثل اغلب روستاهای کردنشین به دامداری سنتی مشغول بوده و مختصر کشاورزی ای جهت تامین مایحتاجی چون گندم و جو و نخود و همچنین تهیه علوفه دامهای خود، صورت میگیرد که قابل قیاس نیست با مناطقی که مبتنی بر کشاورزی مکانیزه است. هر چند سال 2 نفر به نوبت در فصل تابستان به سقز چینی مشغول میشوند که مدت آن 40 روز است و یکی از کارهای بسیار مشقت بار است و سود ان هم به جیب واسطه ها میریزد تا خود صاحبان کالا و تهیه کنندگان آن.


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]