اییت اوزشنر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اییت اوزشنر
نام اصلی اییت اوزشنر
زمینه فعالیت بازیگر
تولد ۶ آوریل ۱۹۷۲(۱۹۷۲-04-0۶) ‏(۴۶ سال)
ازمیر، ترکیه
ملیت ترکیه
سال‌های فعالیت ۱۹۹۷ میلادی تا کنون

اییت اوزشنر (به ترکی استانبولی: Yiğit Özşener) (۶ آوریل ۱۹۷۲(۱۹۷۲-04-0۶) ‏(۴۶ سال))، از بازیگران سرشناس سینما، تئاتر و تلویزیون ترکیه است.

وی در سال ۱۹۹۶از دانشگاه Yildiz Technical University در رشته الکترونیک فارغ التحصیل شد. سپس شروع به یادگیری بازیگری در استودیو Şahika Tekand کرد. او در ایران با بازی در نقش چنگیز آتای در سریال ایزل که از تلویزیون جم کلاسیک پخش شد معروف گردید.

فیلموگرافی[ویرایش]

سریال‌ها[ویرایش]

سال نام شخصیت توضیحات
2001 متاسفم لیلا
دویدن در تاریکی محمت
2002 مرا به خاطر بسپار اسات
آتش زیبک خبرنگار بوراک سریال کوتاه
2003 خیر به صعود سدی
2004 درهم برهم
24 ساعت ایگیت
2005 باد در باغ اوزان سریال کوتاه
2006 مثل رویا جنک اوزترک
2007-2009 از بوسه تا عشق جمیل پاشازاده
2007 گمشده سریال کوتاه
2009-2011 ایزل چنگیز آتای
2012 پایان
اشک‌های شهر اسیر - یک داستان شیرین و فرهادی فرهاد
2013 انتقام روزگار دنیزجی فصل دوم
درویش برنده انگین سچیم بازیگر مهمان

فیلم‌ها[ویرایش]

سال نام شخصیت توضیحات
2000 هر کس خانه خودش
2001 نور سبز
2002 او سرباز است اُمر
2003 دختر
نفت خام (فرصت) علی
2004 جسد دزدیده شده ایگیت تله فیلم
یک روز در اروپا پلیس
شب 11:45 اوکان
2005 دبلنا تله فیلم
آخرین نگاه
2006 خانه‌ی کابوس‌ها : لمس کردن آن‌ها یونس تله فیلم
پنج وقت یوسف
2008 پاندای کونگ‌فوکار صداپیشه
لیسی و امپراتور وحشی صداپیشه
2009 خورشید را دیدم جانر
20011 عشق تصادف‌ها را دوست دارد
باشگاه بازندگان مته
خویشاوندان پدربزرگم
2014 دو روی ماه ژانویه

فیلم‌های کوتاه[ویرایش]

سال نام
2001 مدل
2003 پرنسس... رفیقم و من
2004 آپارتمان
2006 تقلید
2007 گربه‌ی سر راهی

نمایش‌ها[ویرایش]

سال نام
1995-1996 گرگدآنلاشما
1997-1998 گیتگل دولاپ
1999-2000 بازیگر
2000 سه‌گانه هراکلس
2000-2001 گرگدآنلاشما
2006 پارسیان
2008-2009 یک مورد از استانبول
2009 فریاد اوریدیک

تبلیغات[ویرایش]

سال نام
2000 Turknoktane
2000-2004 Turkcell Hazırkart
2007 IF Istanbul Festival reklam filmi

برنامه‌های رادیویی[ویرایش]

سال نام توضیحات
2008 اسم من قرمز- اورهان پاموک رادیو 4 بی بی سی

منابع[ویرایش]