ایوری گیتلیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایوری گیتلیس
IvryGitlis1.jpg
ایوری گیتلیس در منزلش (پاریس، ۲۰۱۰)
اطلاعات پس‌زمینه
نام شناسنامه‌ای ایوری (ایزاک-مه‌یر) گیتلیس
زادگاه ۲۵ اوت ۱۹۲۲(1922-08-25) ‏(۹۵ سال)
حیفا، قیمومت بریتانیا بر فلسطین، (اسرائیل فعلی)
خاستگاه اسرائیل اسرائیلی
سبک موسیقی کلاسیک
حرفه‌(ها) نوازنده ویولن، آموزش‌گر، نویسنده، هنرپیشه
سازها ویولن
سال‌های فعالیت ۱۹۴۹ تا کنون
سازهای اصلی
«جووانی باتیستا روجری»، ۱۶۹۹
«استرادیواریوس شان دو سینیه»، ۱۷۳۷
«گوارنِری یسائی»، ۱۷۴۰
«استرادیواریوس سنسی»، ۱۷۱۳

ایوری گیتلیس[۱] (به زبان عبری: עברי גיטליס؛ زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۲۲(1922-08-25)) یک نوازنده برجستهٔ ویولن، آموزش‌گر، نویسنده و هنرپیشه اهل اسرائیل و فرانسه است. او از سال ۱۹۹۰ میلادی، سفیر حسن‌نیت و صلح یونسکو است.[۲]

پدر و مادر او در سال ۱۹۲۱ از کامیانتس-پودیلسکیی (واقع در اوکراین فعلی) به فلسطین آمدند و ایوری آموختن ویولن را از سن ۵ سالگی آغاز کرد و مدتی بطور خصوصی، شاگرد «بن-آمی» (از شاگردان یوژف سیگه‌تی) بود.[۳] سپس در سن ۶ سالگی در حضور برونیسلاو هوبرمان ویولن نواخت و درخشش در آنجا باعث شد تا هزینهٔ سفر و تحصیل در پاریس تأمین شود.[۳] در سن ۱۱ ساگی وارد «کنسرتوار پاریس» و کلاس‌های ژول بوشه‌ریت شد و در سال ۱۹۳۵، فارغ‌التحصیل گردید.[۴] او دوره‌های تکمیلی نوازندگی ویولن را از «ژرژ انسکو»[۵] و «ژاک تیبو» (در پاریس) و «کارل فلش» (در سپه و لندن) فرا گرفت.

در جریان جنگ جهانی دوم دوم به لندن رفت و مسئول بخش هنری ارتش انگلستان شد و به اجرای برنامه برای نیروهای متفقین پرداخت. در سال ۱۹۵۱ با توصیهٔ استادش «آلیس پاشکوس»[۶] در «رقابت‌های ویولن‌نوازی لون-تیبو» شرکت کرد و مقام پنجم را کسب کرد. در دههٔ ۵۰ میلادی[۷] به ایالات متحده آمریکا رفت و پس از آشنایی با یاشا هایفتز،[۸] چندین کنسرت با رهبران ارکستر مشهوری همچون یوجین اورمندی و جرج سل اجرا کرد.[۹] ایوری از اواخر دههٔ ۶۰ میلادی در شهر پاریس زندگی می‌کند.

ایوری با برخی از مشهورترین ارکسترهای جهان، برنامه اجرا کرده است که از آن میان می‌توان به «فیلارمونیک لندن»، فیلارمونیک نیویورک، فیلارمونیک برلین، «فیلارمونیک وین»، «ارکستر فیلادلفیا» و «ارکستر فیلارمونیک اسرائیل» اشاره کرد.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سوان عاشق، داستان ادل اچ. و سیرک راک اند رول رولینگ استونز اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

  1. «Hilary Hahn interviews Ivry Gitlis». 
  2. Ivry Gitlis – UNESCO Celebrity Advocates | UNESCO.org
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Gitlis, L'Âme et la corde (2013)
  4. In the context of French Conservatoires, first prize, second prize and so on are the same as A and B grades, i.e. the highest level. Winning first prize meant graduation.
  5. Violinist Ivry Gitlis remembers George Enescu, The Strad, 19 August 2013.
  6. Profile of Theodore and Alice Pashkus on Rudolf Bruil's 'The Remington Site'
  7. Ivry Gitlis, 28-year-old violinist, today ranks with the foremost young masters of his instrument in the world. He started the study of the violin at the age of five. His debut was made shortly after that and he so impressed the noted virtuoso, Bronislaw Huberman, that he was sent to Paris to study. At the age of 11, the boy won first place among 150 competitors for admission to the Paris Conservatoire, and at 13, he got "Premier Prix" (graduated) at the Conservatoire. Gitlis continued his studies with such noted virtuosi as Georges Enesco, Jacques Thibaud and Theodore Pashkus, after which we embarked on a European concert tour. During the war, the youngster remained in London where he performed for the armed forces in hundreds of concerts. In the last few years he has been soloist with such orchestras as the London Philharmonic, London Symphony, Liverpool Philharmonic, etc. Recently he has featured contemporary music on his program ranging from works of Bartok to Lennox Berkley, Ivor Walsworth and Hindemith, as well as continuing his programs of the music of the classics. Further tours of the European continent have strengthened critical belief that Ivry Gitlis is destined to become one of the world's greatest violinists. (text extracted from: Don Gabor archives, ©1950)
  8. Ivry Gitlis | hommage à Jascha Heifetz | 1988
  9. Sibelius, 15,16,18 December 1955 in New York

پیوند به بیرون[ویرایش]