ایاد علاوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایاد علاوی
Allawi3.jpg
معاون سوم رئیس جمهور عراق
مشغول به کار
سپتامبر ۲۰۱۴ – تاکنون
رئیس جمهور فؤاد معصوم
نخست وزیر عراق
رئیس جمهور غازی مشعل عجیل الیاور
پس از غازی مشعل عجیل الیاور
پیش از ابراهیم جعفری
رئیس‌جمهور حکومت انتقالی عراق
مشغول به کار
۱ اکتبر ۲۰۰۳ – ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳
پس از احمد چلبی
پیش از جلال طالبانی
اطلاعات شخص
زاده ۱۹۴۵ (۷۱–۷۲ ساله)
بغداد،
ملیت  عراق
حزب سیاسی ائتلاف میهنی عراق
جنبش وفاق ملی عراق
محل
تحصیل
دانشگاه لندن
شغل سیاستمدار
تخصص عصب‌شناس
مذهب اسلام شیعه

ایاد علاوی (متولد ۱۹۴۴) سیاستمدار عراقی است که از سال ۲۰۱۴ یکی از معاونان رئیس جمهور عراق است. او از ۲۸ ژوئن ۲۰۰۴ تا ۶ آوریل ۲۰۰۵ نخست‌وزیر این کشور بود. علاوی که از شیعیان عراق است در جوانی عضو حزب بعث بود. در سال ۱۹۷۵ از این حزب خارج شد و در سال ۱۹۹۱ جنبش وفاق ملی عراق را تأسیس کرد و تاکنون ریاست آن را برعهده دارد. وی در انتخابات ۲۰۰۵ و ۲۰۱۰ درٰ رأس ائتلاف العراقیه و در انتخابات ۲۰۱۴ در رأس ائتلاف الوطنیه در انتخابات مجلس عراق حضور داشت.

ایاد علاوی که پس از سرنگونی حکومت صدام حسین در سال ۲۰۰۳ از سوی نیروهای آمریکایی به عنوان یکی از اعضای ۲۵ گانه «مجلس الحکم» شورای حکومت انتقالی عراق انتخاب شده بود، در ۲۸ ژوئن به سمت نخست‌وزیر و اولین رئیس دولت عراق پس از صدام حسین برگزیده شد و قدرت را از پل برمر حاکم آمریکایی عراق تحویل گرفت و تا هنگام پیروزی ائتلاف عراق یکپارچه در انتخابات پارلمانی و معرفی ابراهیم جعفری به عنوان نخست‌وزیر جدید عراق این سمت را بر عهده داشت.

زندگی‌نامه[ویرایش]

وی فارغ‌التحصیل دانشسرای بغداد و سپس دانشکده طب در دانشگاه بغداد در سال ۱۹۷۰ می‌باشد. ایاد علاوی سپس فوق لیسانس خود را در سال ۱۹۷۵ از دانشگاه لندن گرفت و از همان دانشگاه در سال ۱۹۷۹ دکترا گرفت. وی در سالهای ۱۹۷۹–۱۹۸۱ بعنوان مشاور یونیسف در رشته اپیدمیولوژی و بهداشت محیط زیست بکار مشغول بود.

زندگی سیاسی[ویرایش]

وی در سال ۱۹۷۸ در انگلیس مورد سوءقصد عوامل اطلاعاتی عراق قرار گرفت؛ و در ۱۹۹۱ جنبش وفاق ملی عراق را که جریانی مخالف حکومت وقت عراق بود بنیان نهاد که بسیاری از بعثیون سابق به آن پیوستند. علاوی سه سال نیز در اردن زندگی کرد و با کشورهای مصر، اردن و امارات ارتباط نزدیکی دارد.

ائتلاف العراقیه به رهبری او در انتخابات ۲۰۱۰ موفق شد با کسب ۹۱ کرسی (۲۴٫۷٪ آراء) فهرست پیروز در پارلمان عراق شود.[۱] وی در انتخابات سال ۲۰۱۴ با فهرست الوطنیه شرکت کرد و با ۲۱ کرسی در رتبه پنجم قرار گرفت.

شیعه بودن و بعثی بودن او موجب شده تا به نوعی سمبل اتحاد شیعه و سنی در عراق باشد.[نیازمند منبع] علاوی در هنگام پایان جنگ از معدود افرادی بود که با اقدام نیروهای ائتلاف در انحلال حزب بعث و ارتش عراق مخالف بود و آن را باعث افزایش هرج و مرج می‌دانست. اعتراض شدید او به حمله نظامی گسترده ارتش آمریکا به فلوجه نیز موجب افزایش محبوبیت او در بین مردم عراق شد.[نیازمند منبع]

سیر فعالیتهای سیاسی[ویرایش]

در حزب بعث[ویرایش]

وی عضو حزب بعث و عضو دفتر رهبری کشوری بود ولی با رئیس‌جهمور و معاون وی اختلاف پیدا کرد و عراق را در سال ۱۹۷۱ ترک و به بیروت رفت. در سال ۱۹۷۲ برای تکمیل دروس عالی خود به لندن رفت. درسال ۱۹۷۳بعنوان مسئول سازمان ملی حزب بعث در اروپای غربی و برخی کشورهای خلیج انتخاب شد ولی او در سال ۱۹۷۵ رسماً از حزب بعث استعفا کرد.

خارج از حزب بعث[ویرایش]

در سال ۱۹۷۴ یک سازمان مخفی با برخی از عراقیها از جمله دکتر تحسین معله وهانی الفکیکی و سرلشکر ستاد حسن النقیب و سرهنگ سلیم شاکر و سرهنگ دوم پزشک صلاح شبیب تشکیل داد. درسال۱۹۹۰ این سازمان بنام جنبش وفاق ملی عراق در بیروت علنی و اعلام شد. وی بعنوان دبیر کل این جنیش انتخاب و درسال ۱۹۹۳ مجدداً به همین سمت انتخاب گردید. در فوریه ۱۹۷۸ مورد سوء قصد ترور قرار گرفت که مجروح و بیش از یکسال در بیمارستان بسر برد.

بازگشت به عراق[ویرایش]

بعد از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ بعنوان عضو شورای حکومتی عراق که نیروهای ائتلاف بین‌المللی تأسیس کرده بودند انتخاب شد و رئیس یکی از دوره‌های یک‌ماهه آن در اکتبر ۲۰۰۳ گردید.

نخست وزیری[ویرایش]

در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۴ وی دولت موقت عراق را بعد از شورای حکومتی و حاکمیت پل برمر حاکم مدنی آمریکا در عراق تشکیل داد. دوران حکومت کوتاه وی شاهد عملیاتهای نظامی برای مقابله با نفوذ ارتش مهدی بود که عملیاتهای زیادی را علیه آنها در نجف انجام داد و آنها را در صحن امام علی محاصره نمود. وی به همین دلیل در یکی از مساجد شهر نجف ترور شد که منجربه جراحت وی گردید. وی سپس یک حمله بسیار وسیعی را علیه افراد مسلح در شهر فلوجه شروع کرد، وی به نیروهای چند ملیتی و نیروهای عراقی برای شروع عملیات نظامی وسیع در شهر رمادی فرمان حمله را داد و گفت که این عملیات منجربه نابودی گروه‌های مسلح که بر شهر مسلط بودند می‌شود.

انتخابات مجلس عراق[ویرایش]

لیست العراقیه بریاست وی در انتخابات مجلس عراق که در ۷ مارس ۲۰۱۰ برگزار گردید ۹۱ کرسی بدست آورد و این لیست در بین کلیه گروه‌ها و لیستهای مختلف اول شد. اما در انتخابات مجلس عراق درسال ۲۰۱۴ وی ائتلاف ملی را رهبری کرد که تعداد کرسیهایش به ۲۱ عدد کاهش یافت. ایاد علاوی با ۲۲۹٬۷۰۹ رای در بغداد بعد از نخست وزیر سابق نوری مالکی رتبه دوم را در این استان بدست آورد.

لغو منصب[ویرایش]

در ۹ اوت ۲۰۱۵ حیدر عبادی نخست وزیر عراق مجموعه‌ای از مصوبات و اصلاحات را اعلام کردکه مهمترین آنها لغو منصب معاونین ریاست جمهوری (نوری مالکی و اسامه نجیفی و ایاد علاوی) و معاونین نخست وزیر (بهاء الأعرجی و صالح مطلک و روژ نوری شاویس) در پاسخ به اعتراضات وسیع مردمی اخیر بود. مجلس عراق این تصمیمات دولت رابه تصویب رساند.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ماهنامه چشم‌انداز ایران، پاییز۱۳۸۳