اچمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو


اَچُمی نام جعلی و ساختگی متاثر از خطابه و نامگذاری مردم عرب‌زبان کشورهای حوزه خلیج فارس به گروهی از مردم جنوب شاغل و ساکن در آن کشورها میباشد که متاسفانه آن افراد ناآگاه به هویت و فرهنگ و‌ پیشینه تاریخ خود این نام را نیز برگزیده اند.

ریشه کلمه اچُمی که در اصل فعل اَچَم در زبان لارستانی است که در لهجه و گویش بستکی آن را اچُم تلفظ میکند می آید. پیدایش و شکل گیری هویت اچمی در این چند دهه اخیر به کارگران مهاجر از آن منطقه جنوب در کشورهای عربی خلیج فارس برمی‌گردد که با صرف این فعل و آهنگین بودن حرف چ در کلمه اچُم در استماع عربها باعث می‌گردد در شوخی های کوچه‌ بازاری آن کارگران و مردم آن منطقه را اچمی خطاب کنند و همین لغلغه اعراب را متاسفانه آن افراد بر خود انتخاب کرده اند.

مهم ترین عامل انتشار این نام جعلی در بین مردم جنوب رشد شبکه های اجتماعی درین یک دهه اخیر بود. از آنجایی که تنوع مذهبی شیعی و سنی و اختلافات قومیتی در منطقه نزد عوام امری ناگزیر می باشد افرادی نا آگاه و فریب خورده برای هویت طلبی و استقلال قومیتی از نام لارستان کهن از این فرصت سو استفاده بردند تا خود را اچمی و اچمی زبان بنامند.‌

فرصتی که بصورت وهم‌ناک و زیرپوستی اذهان تک‌تک مردم را در خلاء رسانه بومی که تاریخ و پیشینه یادآور باشد زبان لارستانی را بنام اچمی معرفی کردند. و متأسفانه این نام بی مسمی در چند سال اخیر توسط برخی نهادهای عربی که بر ضد ملت ایران و اختلاف افکنی فعالیت دارند با اجاره و فریب افراد بی سواد و مزدور نام اچمی را بیشتر تبلیغ میکنند تا مردم را از هویت و تاریخ آنها جدا کند و به اختلافات قومیتی و مذهبی دامن بزنند.

اما زبان لارستانی از گویش‌های به جا مانده از زبان فارسی پهلوی، مربوط به دوره ساسانیان و پیش از آن می‌باشد و یکی از هفت ریشه اصلی زبان فارسی کنونی است. بیشتر ساکنان جنوبی استان فارس و غرب هرمزگان شامل شهرستان‌های لارستان، گراش، بستک، جویم،مارمه، اوز، لار، خنج، خور ، بیغرد، بنارویه، جناح، اشکنان و روستاهای دهتل،بیدشهر، بستقلات ، کوره، لاغران و کاریان ، احمدمحمودی ، بلغان، چاه طوس، و قسمتهایی از بندرلنگه، گاوبندی (پارسیان)، بندر خمیر، رویدر ،بردستان،پدل لمزان،دهكويه و… به این گویش صحبت می‌نمایند. گویش لارستانی از گویشهای فارسی‌تبار یعنی متعلق به شاخه جنوب غربی گویشهای ایرانی است.

متاسفانه این افراد بی سواد هویت جو از نا آگاهی مردم جنوب به گونه سواستفاده و تبیلغ میکنند که نام اچمی برگرفته از کلمه عجمی است !! ادعای مضحک که نشان از کمال بی سوادی این هویت جویان اچمی می‌باشد و سندی محکم که این افراد با زبان و ادبیات و فرهنگ هیچ آشنایی ندارند.[۱]

و از آنجا که تمام این گویش‌ها مربوط به ایالت ایراهستان قدیم بوده‌است. این گویش در جای جای منطقه جنوب به شکلهای متنوعی خود را نشان داده و نمود کرده‌است که بیشتر این تفاوت‌ها در تلفظ واژگان است.این زبان قرابت فراوانی با زبانلری و کردی و گیلکی دارد.زبان لارستانی لهجه‌های بسیار فراوانی را در بر می‌گیرد. در بسیاری از مناطقی که به این گویش صحبت می‌کنند، کلمات و واژگانی خاص نسبت به بقیه مناطق اطراف خود به کار می‌برند که در بعضی موارد تأثیر گرفته از زبانهای هندی، انگلیسی، پرتغالی و عربی است که به علت مراودات بسیار زیاد مردم این مناطق با کشورهای مختلف می‌باشد.گويش لاري به علت حضور تاريخي يهوديان داراي پيچ و خمهاي زبان عبري هم هست.

کلمات اچمی(لارستانی)[ویرایش]

عمده کلماتی که در گویش لارستانی به کار برده می‌شود، بر اساس مناطق مختلف دارای تلفظ‌های متفاوت می‌باشد. مثلاً در برخی روستاها و شهرها به اول افعال حرکت اَ و برخی با حرکت اُ و دیگر مکانها با صدای اِ تلفظ می‌گردد. حال ممکن است این اصوات در پایان یا میانه‌های یک کلمه نیز وجود داشته باشد. برای مثال همین کلمه اچم را می‌توان به صورتهای زیر مشاهده نمود: اَچَم، اَچُم، اُچَم، اُچُم، اَچِم یا در برخی موارد ممکن است تلفظ برخی از حروف نیز تغییر یابد مانند: ااَشِم یا اَشَم که همان معنی برویم را می‌دهد.

یکی از خواص گویش لازستانی دارا بودن یک صدا در برخی لهجه‌های این گویش است. این تلفظ میانه گ و ن می‌باشد که به صورت غنه (تلفظی در ادای کلمات عربی) ادا می‌گردد.در گويش بيدشهري حرف-ُ-در كلمه اَچُم به صورت اَچام تلفظ مي شود كه حرف ا بين ُ و آ بيان مي گردد

منابع[ویرایش]

  • (یکی از منابع: فرهنگ فولکولور مناطق جنوبی ایران، فرید ج. محقق فرهنگهای بومی)
  • بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی
  • حبیبی، احمد. (ادبیات فولکلور جنوب) نشر قلم، قم، انتشار ۱۳۷۸ خورشیدی