اپتوکوپلر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شماتیک یک اپتوکوپلر که فرستندۀ آن یک ال‌ای‌دی و گیرندهٔ آن یک فوتوترانزیستور است.

اُپتوایزولاتور (به انگلیسی: opto-isolator) یا اُپتوکوپلر (به انگلیسی: optocoupler)، یک مجموعه فرستنده و گیرندۀ نوری است، به این صورت که در یک مدار، سیگنال به نور تبدیل شده و می‌تابد و در سوی دیگر سنسور این نور را حس کرده و به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کند. می‌توان آن را مثلاً در مدارهای کنترلی به کار برد و ولتاژ یک طرف مدار را از ولتاژ طرف دیگر (به ویژه زمین‌های دو طرف را) ایزوله کرد. به همین دلیل به نام اپتوایزولاتور شناخته می‌شود.