اوپال لیگنوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اوپال لیگنوس
اطلاعات کلی
دلیل‌نام‌گذاری ساختمان نواری در این نوع اوپال در هر قشر یا نوار به رنگ خاصی است که شاخص این کانی است. دراصل تنه‌ها و شاخه‌های درختان بوده‌اند که سیلیسی شده و اوپال بافت‌ها و ساختمان‌های چوبی را فراگرفته‌است. ازنظر ساختمان اصلی که چوبی بوده‌است.
نام دیگر Opale_Ligneuse
فرمول شیمیایی SiO2.nH2O
ترکیب شیمیایی محلول در KOH , HF متغیر - درصد H2O بین ۲۷-۱ درصد در تغییر است و ادخال‌های Ca-Mg-Al Fe,As نیز دارد.
رده بندی اکسید
اطلاعات کانی شناسی
شکل بلوری بی شکل
شکل ظاهری قلوه‌ای شکل - استالاکتیتی - کنکرسیونی - قشری - پسودومورف به طور محلی فراوان است و بیشتر در چک اسلواکی، آمریکا، رومانی، URSS، آرژانتین، مصر
رنگ زرد روشن - قهوه‌ای - قرمز - قهوه‌ای - سیاه - گاه نوارهای سیاه و سفید
رنگ خاکه سفید
سختی موس ۵٫۵
وزن مخصوص ۲٫۲-۲٫۷
رخ ندارد
جلا شیشه‌ای - چرب - مات
شکستگی صدفی
شفافیت شفاف - نیمه شفاف
خاصیت مغناطیسی ندارد
پاراژنز سختی - انحلال در اسیدها (اوانسیت) -چگالی - خواص نوری - اشعه Xکالسدوئن - اوانسیت- اوپال کامون- هیالیت- کالسدوئن
اطلاعات معدنی
منشأ تشکیل بعد از آتشفشانی
محل پیدایش آمریکا

اوپال لیگنوس (به انگلیسی: Opale_Ligneuse) با فرمول شیمیایی SiO2.nH2O از مجموعه کانی هاست و ساختمان نواری در این نوع اوپال در هر قشر یا نوار به رنگ خاصی است که شاخص این کانی است. دراصل تنه‌ها و شاخه‌های درختان بوده‌اند که سیلیسی شده و اوپال بافت‌ها و ساختمان‌های چوبی را فراگرفته‌است. ازنظر ساختمان اصلی که چوبی بوده‌است. محلول در KOH , HF متغیر - درصد H2O بین ۲۷-۱ درصد در تغییر است و ادخال‌های Ca-Mg-Al Fe,As نیز دارد. برای اولین بار در آمریکا کشف شد و از نظر شکل بلور: بی شکل، رنگ: زرد روشن - قهوه‌ای - قرمز - قهوه‌ای - سیاه - گاه نوارهای سیاه و سفید، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه‌ای - چرب - مات، رخ: ندارد، سیستم تبلور: آمرف و در رده‌بندی اکسید است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن بعد از آتشفشانی است.

همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - انحلال در اسیدها (اوانسیت) -چگالی - خواص نوری - اشعه Xکالسدوئن - اوانسیت- اوپال کامون- هیالیت- کالسدوئن است ، از نظر ژیزمان قلوه‌ای شکل - استالاکتیتی - کنکرسیونی - قشری - پسودومورف به طور محلی فراوان است و بیشتر در چک اسلواکی، آمریکا، رومانی، URSS، آرژانتین، مصر یافت می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]