اونو (بازی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اونو
UNO Logo.svg
لوگوی بازی اونو
بازیکنان۲ تا ۱۰
توانایی‌های لازمگذاشتن، برداشتن، تصمیم‌گیری و صحبت کردن
محدوده سنیسه سال به بالا
شانس تصادفیمتوسط

اونو (به انگلیسی: UNO) یک بازی کارتی-رومیزی است که با خانواده انجام می‌شود و با حداقل ۲ بازیکن انجام می‌پذیرد.

روش بازی[ویرایش]

هر کارت دارای یک شماره و یک رنگ است. به هر بازیکن در اول ۷ کارت داده شده و یک کارت وسط گذاشته می‌شود. هر بازیکن یا باید کارت ویژه را روی کارت بگذارد. یا باید یک کارت که یا رنگ یا عدد یکسانی با کارت رو دارد بگذارد. اگر کارتی گذاشته شود که رنگ یکسانی با کارت رو دارد و رویش علامت حذف زده شده، یعنی بازیکن بعدی کارتی نمی‌تواند بگذارد و باید دوباره صبر کند که نوبتش برسد. اگر علامت دو فلش در هم رفته وجود داشت یعنی ترتیب بازیکنان برعکس می‌شود. در مواردی هم +۲ نوشته شده که یعنی بازیکن بعدی باید ۲ تا کارت بردارد. اگر بازیکنی نتواند کارتی بگذارد، باید یک کارت بردارد.

کارت‌های ویژه[ویرایش]

کارت‌های ویژه رنگ سیاه دارند و روی هر کارتی می‌توانند گذاشته شوند. کارتی که رویش نوشته‌است +۴ و چهار کارت با رنگ‌های مختلف در پایین هستند، یعنی بازیکن بعدی باید ۴ کارت بردارد و یک کارت را که رنگش را بازیکنی که کارت ویژه را گذاشته تعیین می‌کند، روی بازی بگذارد. اگر کارتی که رویش یک دایره با چهار رنگ مختلف بود روی بازی گذاشته شود، فردی که کارت را گذاشته تعیین می‌کند با چه رنگی بازی ادامه پیدا کند.

پایان بازی[ویرایش]

بازی وقتی پایان میابد که بازیکنی کارت تمام شود. بازیکنی که کارت تمام شده برنده می‌شود. ولی بازیکنان نباید یادشان برود که وقتی ۲ کارت از کارت‌های آنها مانده‌است بگویند اونو! (UNO). اگر این کار را نکند باید دو کارت بردارد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]