اوریانخای
 امپراتوری مغول در سال ۱۲۰۷، اوریانخای و همسایگان آنها | |
| مناطق با جمعیت چشمگیر | |
|---|---|
 مغولستان | 26,654 (2010 census)[۱] |
| زبانها | |
| زبان اویرات، زبان مغولی | |
| دین | |
| بودیسم تبتی، شمنباوری، خداناباوری | |
| قومیتهای وابسته | |
| اویراتها، مغول | |
اوریانخای (یاقوتی: урааҥхай)(به زبان مغولی: Урианхай، [Urianxaj]؛ ᠤᠷᠢᠶᠠᠩᠬᠠᠢ، [uriyaŋxai]) اصطلاحی است توسط مغولها بکار برده میشد و معنی چندگانه دارد.
معنای اولیهٔ آن، اشاره به اقوام ساکن مناطق جنگلیِ شمالِ مغولستان داشت، شامل اقوام ترکزبانِ تووا و یاقوت.
معنای دیگرِ آن، اشاره به اقوام مغول اویرات دارد که در غرب مغولستان و در منطقه رشتهکوه آلتای زندگی میکنند. استانهای غربیِ مغولستان، چون اوفس و بایاناولگی محل سکونت این قوم، در همسایگی قزاقهای ساکن مغولستان میباشد.
منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Uriankhai». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۰.