انیو د گیروگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انیو د جُرجی
Ennio de Giorgi.jpg
زادهٔ ۸ فوریهٔ ۱۹۲۸(1928-02-08)
مرگ ۲۵ اکتبر ۱۹۹۶ میلادی (۶۸ سال)
ملیت ایتالیا
دین کاتُلیک
زمینه فعالیت حسابان تغییرات، معادله دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ایs
سازمان دانشگاه ِ پیزا
محل تحصیل دانشگاه ساپینزا رم
استاد راهنما مائورو پیکُنه
شناخته‌شده برای نظریّهٔ مجموعه‌های کاچُپُلی، حلّ مسئله نوزدهمِ هیلبرت، قضایایِ وجود و انتظامْ در نظریّهٔ رویه‌های کمینه
جوایز جایزه کاچُپُلی (۱۹۶۰)
جایزه ولف (۱۹۹۰)

انیو د-جُرجی (ایتالیایی: Ennio de Giorgi; ۸ فوریهٔ ۱۹۲۸(1928-02-08) – ۲۵ اکتبر ۱۹۹۶(1996-10-25)) یک آنالیزدان ایتالیایی بود. وِی در حوزهٔ حسابِ تغییرات، مشخّصاً نظریّهٔ رویه‌های کمینه (مینیمال) و قضایای وجود و انتظامِ این رویه‌ها، صاحبِ آثارِ بنیادی‌یی ست. در زمینهٔ معادلاتِ خطّی بیضوی، وِی، هم‌زمان با و مستقل از جان نَش موفّق به اثباتِ انتظامِ هُلدریِ جواب‌های ضعیفِ معادلاتِ بیضویِ درجهٔ ۲ شد، نتیجه‌ای که امروزه به قضیّهٔ دی‌جُرجی-نَش-مُزِر معروف است.

وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزهٔ کاچُپُلی و جایزه ولف شده‌است.

منابع[ویرایش]