انیو د گیروگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
انیو د جُرجی
Ennio de Giorgi.jpg
زاده ۸ فوریهٔ ۱۹۲۸(1928-02-08)
درگذشت ۲۵ اکتبر ۱۹۹۶ میلادی (۶۸ سال)
ملیت ایتالیا
محل تحصیل دانشگاه ساپینزا رم
شناخته‌شده برای نظریّهٔ مجموعه‌های کاچُپُلی، حلّ مسئله نوزدهمِ هیلبرت، قضایایِ وجود و انتظامْ در نظریّهٔ رویه‌های کمینه
جایزه‌ها جایزه کاچُپُلی (۱۹۶۰)
جایزه ولف (۱۹۹۰)
موقعیت‌های علمی
موضوع‌ها حسابان تغییرات، معادله دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ایs
مؤسسه‌ها دانشگاه ِ پیزا
استاد راهنما مائورو پیکُنه

انیو د-جُرجی (ایتالیایی: Ennio de Giorgi; ۸ فوریهٔ ۱۹۲۸(1928-02-08) – ۲۵ اکتبر ۱۹۹۶(1996-10-25)) یک آنالیزدان ایتالیایی بود. وِی در حوزهٔ حسابِ تغییرات، مشخّصاً نظریّهٔ رویه‌های کمینه (مینیمال) و قضایای وجود و انتظامِ این رویه‌ها، صاحبِ آثارِ بنیادی‌یی ست. در زمینهٔ معادلاتِ خطّی بیضوی، وِی، هم‌زمان با و مستقل از جان نَش موفّق به اثباتِ انتظامِ هُلدریِ جواب‌های ضعیفِ معادلاتِ بیضویِ درجهٔ ۲ شد، نتیجه‌ای که امروزه به قضیّهٔ دی‌جُرجی-نَش-مُزِر معروف است.

وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزهٔ کاچُپُلی و جایزه ولف شده‌است.

منابع[ویرایش]