اندیشه پویا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اندیشه پویا
سردبیر رضا خجسته‌رحیمی
دسته‌بندی علوم انسانی، سیاست، هنر و فرهنگ
بسامد ماهنامه
کشور ایران
زبان فارسی

اندیشه پویا نشریه‌ای مستقل در زمینه علوم انسانی است که از اردیبهشت ۱۳۹۱ به صورت دوماهنامه آغاز به کار کرد و در ادامه ترتیب انتشار آن به ماهنامه تغییر پیدا کرد.این نشریه به سردبیری رضا خجسته رحیمی منتشر می‌شود و نویسندگانی همچون بابک احمدی، جلال توکلیان، عباس کاظمی و کاوه بیات از نویسندگان آن هستند. صاحب امتیاز و مدیر مسئول این نشریه برات‌الله صمدی راد و مدیر امور اجرایی نشریه نیز با فرید مدرسی است. اعضای تحریریه این نشریه، مریم شبانی و علی بزرگیان (معاونان سردبیر)، علی ملیحی، امید ایرانمهر، علیرضا اکبری، و بابک واحدی هستند. [۱][۲]

هیئت تحریریه و گردانندگان[ویرایش]

دست‌اندرکاران مجله اغلب پیش از این در نشریاتی همچون «مهرنامه» و «شهروند امروز» مشغول به کار بودند:[۳]

انتقادها به اندیشه پویا[ویرایش]

پس از چاپ مقاله «فداییان جهل» توسط رضا خجسته رحیمی در اندیشه پویا، فرج سرکوهی پاسخ بلندی به این نشریه نوشت که اندیشه پویا حاضر به انتشار آن نشد اما در یک حرکت عجیب و غیرحرفه‌ای پاسخ خودش را به سرکوهی منتشر کرد! مقاله‌ی سرکوهی ناچار در وب سایت های خارج از کشور منتشر شد و در آن از یک‌جانبه نگاری این مجله نسبت به چپ ایران انتقاد کرد و دست اندرکاران این مجلات را فرهنگی کاران امنیتی خواند. وی در مقاله‌ای با نام «کین نامه راست مدرن اسلامی - کالبد شکافی فرهنگی کاران امنیتی» در اخبار روز، مهرنامه و این نشریه را با نام «کپیِ مهرنامه» نقد کرده و عمده مطالب آن را شامل شاخصه‌های تیپی که «فرهنگی کاران امنیتی» می‌نامد خواند. از جمله این شاخص‌ها: انتشار اطلاعات نادرست، جعل، تحریف، دروغ و ضد اطلاعات به عنوان داده‌ها و اطلاعات مستند برای انتقال پیام‌های سیاسی؛ دوگانه سازی خیر مطلق ـ شر مطلق؛ نگاه ایدئولوژیک و مکتبی؛ قربانی کردن معیارهای حرفه‌ای؛روشنفکر ستیزی؛ تخریب میراث روشنفکری مستقل؛ تبلیغِ گفتمان‌های غیر انتقادی؛ چپ ستیزی؛ زبان روائی ـ تصویری گزارش‌نویسی عامه پسند؛ شیرین نویسی؛ سرمقاله‌های روایتی؛ خودداری از انتشار پاسخ‌ها؛ به کار گرفتن تکنیک‌های جنگ روانی و اطلاعاتی؛ تحریف تاریخ؛ هدف‌های ثابت.

جمشید برزگر تحیلگر بی بی سی نیز در یک برنامه ی تلویزیونی با اشاره ی غیر مستقیم به اندیشه پویا گفت:«مطالب تاریخی شان را با ضمیر اول شخص می نویسند!»طوری که انگار نامه ی کشف شده ای از خود شخص است و تاریخی مسلّم! که به نظر می رسد منظور نوشته های جلال توکلیان باشد.

پس از انتشار گفت و گوی اندیشه پویا با دختر صادق خلخالی نیز سیل انتقادها به این مجله روانه شد که چرا گفت و گو با او چالشی تر نبوده و بیشتر مصاحبه را حجمی از«اوچی سفارش داد و من چی سفارش دادم»گرفته؟

با وجود انتقادهای زیاد به مطالب اما اندیشه پویا حاضر به ایجاد یک دیالوگ در جامعه و انتشار انتقادها به مطالبش نیست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]