اعداد منفی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اعداد منفی یا نگاتیو یا شماره‌های ناییدار[۱] به تمام اعداد حقیقی گفته می‌شود که کوچک‌تر از صفر هستند. این اعداد معمولاً معرف ضرر، خسارت، اتلاف، فقر، عدم، ضایعات و فقدان در اندازه هستند. به عنوان مثال بدهی که یک شخص دارد ممکن است به صورت یک دارایی منفی تلقی شده و با عدد منفی نمایش داده شود، برای نمونه می‌گوییم کسی ۴۵۰۰۰- تومان در یک ماه سرمایه‌گذاری کرده‌است. یعنی این اندازه بدهکار است. در کمیت‌ها نیز اعداد منفی به معنای یک افزایش منفی محسوب می‌شوند که به نوعی همان کاهش است. در مورد درجه حرارت نیز اعداد منفی کاربرد زیادی دارند. نشانه اعداد منفی یک علامت منفی - است. مثلاً «عدد ۳-» یعنی یک مقدار منفی با بزرگی و اندازه عدد ۳ که منفی سه تلفظ می‌شود. به عبارتی، به همان اندازه که صفر از ۳ کوچک‌تر است، به همان اندازه از ۳- بزرگ‌تر است.

−۳ < ۰ < ۳
Number-line.gif

در پیش‌فرض متون، اگر عددی منفی (ناییدار) نباشد، مثبت (داهیدار)[۲] شمرده می‌شود، مگر اینکه عدد صفر باشد که نه منفی است نه مثبت. به عبارت دیگر اعداد حقیقی یا منفی هستند یا مثبت یا صفر. در ریاضیات به اعداد مثبت، اعداد طبیعی و به مجموعه اعداد طبیعی، صفر و اعداد منفی، اعداد حقیقی می‌گویند.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «An Etymological Dictionary of Astronomy and Astrophysics - 1». dictionary.obspm.fr. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۰۶.
  2. «An Etymological Dictionary of Astronomy and Astrophysics - 1». dictionary.obspm.fr. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۰۶.
  3. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Negative number». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ فوریه ۲۰۱۱.