اشاعه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اشاعه (به انگلیسی: Dissemination) (از Lat. disseminare "دانه پراکندگی") ، در حوزه ارتباطات، به معنای پخش‌همگانی یک پیام برای عموم است بدون دریافت بازخورد مستقیم از مخاطب است.

معنی[ویرایش]

اشاعه بر دیدگاه سنتی به ارتباطات که در آن، یک فرستنده و گیرنده داریم تکیه دارد. به بیان ساده دیدگاه ارتباطات سنتی،مانند ارتباط از طریق خط تلفن، ارتباطات این است که ارسال کننده اطلاعات را ارسال می کند، و گیرنده اطلاعات را گردآوری کرده پردازش کرده و دوباره پس می‌فرستند.

در طی فرایند اشاعه، فقط نیمی از این تئوری مدل ارتباطی اعمال می شود. اطلاعات ارسال و دریافت می شود ، اما هیچ پاسخی داده نمی‌شود. حامل پیام، نه به یک فرد بلکه به بسیاری از افراد اطلاعات را در یک پخش همگانی ارسال می کند. نمونه ای از این انتقال اطلاعات در زمینه های تبلیغات ، اعلامیه های عمومی و سخنرانی ها است. روش دیگر نگرش به اشاعه، در نظر گرفتن ریشه های لاتین ، آن یعنی پراکندن دانه ها است. این دانه ها استعاره ای برای صدا یا کلمات هستند: برای پخش صدا ، کلمات و افکار به مخاطب.

در یک زمینه علمی ، اشاعه به عنوان قرار دادن نتایج پروژه ها در دسترس جامعه علمی ، سیاست گذاران و صنعت با استفاده از زبان علمی و اولویت بندی دقت و صحت است - [۱]. از نظر محتوایی ، اشاعه شامل نتایج پروژه تحقیق می‌شود، فقط در صورت محقق می‌شود که نتایج تحقیق در دسترس باشند و مخاطبان متخصص را هدف قرار می دهد تا امکان استفاده و بهره‌مندی از نتایج را فراهم کند [۲].

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Viallon, Maxence. "Communication vs. Dissemination: What's the Difference?". Leitat Projects Blog. Leitat. Retrieved 12 June 2018.
  2. "Social m edia g uide for EU funded R&I projects" (PDF). European Commission. European Commission. Retrieved 12 June 2018.