اسلیپ‌نات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اسلیپ نات
Slipknot - Soundwave Festival, Melbourne Australia, 2nd March 2012 (2).jpg
اسلیپ نات در فستیوال ساوند ویو سال ۲۰۱۲
اطلاعات
ملیت  ایالات متحده آمریکا، دی موین، آیووا
سبک‌(ها) هوی متال، نیو متال، آلترنتیو متال
سال‌های فعالیت ۱۹۹۵-اکنون
ناشرین رودرانر رکوردز
اعضای کنونی سید ویلسون
جی وینبرگ
کریس فن
جیم روت
کریگ جونز
شاون کرهن
مایک تامسون
کوری تیلور
الساندرو ونتورلا
اعضای پیشین پاول گری
دانی استیل
آندرز کولسفنی
گرگ «کادلز» ولتز
جاش برینارد
وبگاه www.slipknot1.com

اسلیپ‌نات (به انگلیسی: Slipknot) یک گروه هوی متال آمریکایی از دی موین، آیووا است که به وسیله پرکاشنیست شاون کرهن درامر جوی جوردیسون و بیسیست پاول گری در سال ۱۹۹۵ تشکیل شد. بعد از چندین بار عوض کردن ترکیب در دوران اولیه، بالاخره این بند با ترکیب ۹ نفر شکل گرفت: کوری تایلور به عنوان خواننده گروه، جوی جوردیسون به عنوان درامر، میک تامسون و جیم روت به عنوان گیتاریست، کریس فن و شاون کرهن به عنوان نوازنده پرکاشن و همخوان، سید ویلسون نوازنده ترن‌تیبل، کریگ جونز سمپلینگ و سینث سایزر و پاول گری به عنوان بیسیست. اگرچه، مرگ پاول گری در ۲۴ می ۲۰۱۰ (۳ خرداد ۱۳۸۹) تنها هشت نفر از گروه باقی گذاشت. دانی استیل (به انگلیسی: Donnie Steele) گیتاریست قبلی گروه، در تور سال ۲۰۱۱ به عنوان بیسیست، اسلیپ‌نات را یاری می‌کرد.

موفقیت‌ها[ویرایش]

اسلیپ‌نات با برخورداری از موسیقی توانمند و اجرای قوی، در حال حاضر یکی از محبوب‌ترین گروه‌ها از لحاظ نمایش موسیقی معاصر می‌باشد. آلبوم‌ها و موزیک ویدئوهای این گروه به موفقیت تجاری بالایی رسیده‌اند، همچنین این گروه برنده جایزه گرمی برای آهنگ قبل از اینکه فراموش کنم (به انگلیسی: Before I Forget) در سال ۲۰۰۶ شده‌است.

ظاهر[ویرایش]

این گروه، معروف به داشتن نمای غیر متعارف می‌باشد به عنوان مثال اعضای گروه یونیفرم‌های شبیه به هم می‌پوشند که روی بعضی از آن‌ها بارکدهایی چاپ شده و هر کدام داری ماسک مخصوص به خود هستند و از صفر تا هشت شماره‌گذاری شده‌اند.

و یبسیست سابق پاول گری که شماره او (۲#) بود.

دیسکوگرافی[ویرایش]

اسلیپنات - ۱۹۹۹[ویرایش]

اسلیپنات اولین آلبوم گروه اسلیپنات است؛ که در ۲۹ ژوئن ۱۹۹۹ توسط Roadrunner Records منتشر شد و پس از نسخهٔ نمایشی حاوی تعدادی از آهنگ‌هایی که در سال ۱۹۹۸ منتشر شده بود، در دسامبر ۱۹۹۹ با یک لیست ضبط شده کمی تغییر یافته و مجدداً منتشر شد. این اولین باری بود که آلبوم توسط راس رابینسون تهیه شده بود، که اصرار داشت تا صدای اسلیپنات را اصلاح کند تا اینکه موسیقی گروه را تغییر دهد این آلبوم شامل چندین ژانر است، اما به‌طور کلی به نظر می‌رسد برای کوک‌های گسترده و صدای کلی سنگین است.
این آلبوم در جدول بیلبورد ۲۰۰ در جایگاه ۵۱ قرار گرفت و گواهینامه دو پلاتینیومی در ایالات متحده دریافت کرد که آن را به پرفروش‌ترین آلبوم باند تبدیل کرده‌است. این آلبوم توسط خوانندگان مجله متال همر به عنوان بهترین آلبوم آغاز به کاری در ۲۵ سال گذشته انتخاب شد. اسلیپنات توسط منتقدان و طرفداران مورد تحسین قرار گرفت. پس از انتشار آلبوم آن، گروه محبوبیت خود را فراتر از انتظارات خود به دست آورد.
اسلیپ‌نات اولین دموی خود به نام Mate. Feed. Kill. Repeat. را در ۳۱ اکتبر ۱۹۹۶ در هالووین منتشر کرد. این آلبوم شروع خوبی برای گروه بود و توجه چند کمپانی بزرگ را به خود جلب کرد.

Frail Limb Nursery / Purity[ویرایش]

پس از انتشار آلبوم، گروه بعد از اتهام نقض حق نسخه برداری، دو آهنگ را حذف کرد. "Purity" و "Frail Limb Nursery" از یک داستان به صورت آنلاین منتشر شده و در مورد یک دختر به نام Purity Knight که ربوده شده و زنده به خاک سپرده شده بود، الهام بخش بودند. وب سایت، به نام Crime Scene، که داستانهای داستانی را به عنوان پرونده‌های جرایم واقعی زندگی ارائه می‌دهد. در اصل، این وب سایت شامل هیچ سلب مسئولیت نمی‌گوید که این کار از داستان بود. بسیاری از خوانندگان معتقد بودند داستان درست است، از جمله کوری تیلور: "من هنوز هم فکر می‌کنم این داستان واقعی است. آیا می‌توانید تصور کنید یک دختر در یک جعبه دفن شده.

این پرونده با نمونه‌های صوتی از وب سایت سازنده که در "Frail Limb Nursery"، مقدمه‌ای بر روی آهنگ "Purity" است

تیلور گفت: "Purity" در ابتدا "Despised" نامیده شد، اما زمانی که ما سعی کردیم آن را با هم ترکیب کنیم، کار نمی‌کرد … راسون [رابینسون] این کار را انجام داد و به ما کمک کرد تا آن را بازسازی کنیم. "در یک پرسش و پاسخ، تیلور ادعا کرد اشعار پنج سال قبل از انتشار این ترانه نوشته شده بود، که تنها نام آن از داستان Purity الهام گرفته شده

Slipknot 10th Anniversary Edition در ۹ سپتامبر ۲۰۰۹، اسلیپنلت نسخه ویژه‌ای از آلبوم را برای دهمین سالگرد انتشار آن منتشر کرد. این در دو قالب منتشر شد، digipak و مجموعه جعبه. تاریخ انتشار (۰۹/۰۹/۰۹) اشاره به این که گروه تا به حال نه عضو را تشکیل داده‌است و از زمان انتشار اصلی آلبوم، همان ترکیب را حفظ کرده‌است. جعبه مجموعه ویژه شامل موارد زیر است: مجموعه‌ای از CD و DVD با تمام بسته‌بندی‌های دیجیتال جدید با مجموع ۲۵ آهنگ از جمله آلبوم اصلی با "Purity" "Frail Limb Nursery" به همراه چند برش و آهنگ‌های نسخهٔ نمایشی. دی وی دی، که توسط شوکر کراون پرکویستون کارگردانی شده‌است، فیلم‌های گروه در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰، با عنوان "The Sic: The Nightmares of Yours, The Dreams. DVD همچنین دارای سه کلیپ‌های موسیقی در حمایت از آلبوم، یک کنسرت کامل در Dynamo Open Air, 2000 و "سورپرایزهای دیگر" است. جعبه "فوق‌العاده لوکس" مجموعه‌ای از نسخه باز شامل یک تی شرت، پچ، کارت‌های کلکسیونی، زنجیر کلید، beanie و یک یادداشت از کوری تیلور، و در بسته‌بندی است که شبیه جعبه ایمنی است.

آیووا - ۲۰۰۱[ویرایش]

آیووا دومین آلبوم استودیویی گروه Slipknot است که توسط Roadrunner Records در تاریخ ۲۸ اوت ۲۰۰۱، توسط راس رابینسون و Slipknot تولید شده‌است. نام آلبوم "Iowa" که از ایالت آیووا انتخاب شده‌است و اعضای گروه ادعا کرده‌اند که آیوا منبع انرژی آن‌ها است و آن‌ها تصمیم خود را در این منطقه متعهد می‌دانند، آیووا یک موفقیت بزرگ بود. در حالی آیووا به عنوان سنگین‌ترین و تاریک‌ترین آلبوم این گروه شناخته شده. این این موضوع در ایالات متحده و کانادا تأیید شده‌است. نسخه ویژه آیووا در تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۱۱ به منظور جشن دهمین سالگرد انتشار آلبوم مجدداً منتشر شد. این همراه با یک اجرای کامل از فیلم کنسرت "DVD Disasterpieces" و یک فیلم تحت عنوان Goat به کارگردانی Shawn Crahan همراه با چهار موزیک ویدئو همراه بود. آیووا ضبط و تولید شده در استودیو Sound City و Sound Image در لس آنجلس، کالیفرنیا. با این حال، در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۰۱، اسلیپنات وارد استودیو شد. این دوره در کار گروهی به یکی از بدترین آن‌ها تبدیل شده‌است. عوامل دیگر، از جمله اعتیاد خواننده کوری تیلور به الکل و مواد مخدر.

شاون کرهن: ضبط آیووا مثل جهنم بود. «من می‌خواستم خودم را بکشم. مردم خیلی از ما انتظار داشتند.» People = Shit «راه ما بود که می‌گفتیم:» فریاد بزن و ما را تنها بزار. کوری تیلور تأیید کرد: «هیچ چیز در مورد آیووا خوشایند نبود.» ما واقعاً برای آن برنامه‌ریزی نکرده بودیم. جوی جوردیسون، اشاره کرد، «آیووا، حتی بیشتر از رکورد اول، آلبومی بود که ما می‌خواستیم بسازیم.»

کوری تیلور به FHM نشان داد که خود را در موقعیت‌های خاص قرار داده‌است تا عملکرد خود را در آلبوم به دست آورد. در حالی که برای ضبط آهنگ نهایی "آیوواً او کاملاً برهنه، بود و خود را با شیشه‌های شکسته زخمی کرده بود. او توضیح داد: "در این موقعیت بهترین چیزها به دست می‌آیند." "قبل از اینکه بتوانید چیزی عالی بسازید، باید خودتان را از بین ببرید." مجله کالج موسیقی آلبوم "آیووا را به عنوان "وحشیانه، بی رحم، سوزان …" بررسی کرد. آلبوم آیووا فراتر از حد انتظار در همان اوایل انتشار، در مکان سوم جدول بیلبورد قرار گرفت.

جلد. ۳: (آیات پنهان) - ۲۰۰۴[ویرایش]

جلد. ۳: (آیات پنهان) سومین آلبوم استودیویی گروه است. این آلبوم در ۲۵ مه ۲۰۰۴ توسط Roadrunner Records منتشر شد و نسخه ویژه‌ای که حاوی یک دیسک جایزه بود در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۰۵ منتشر شد. این آلبوم عموماً نظرات مثبت دریافت کرد. اسلیپنات توسط AllMusic به خاطر "تعهد به ساخت آلبوم ستایش شد، در حالی که Q اضافه کرد که این آلبوم "پیروزی" است. این آلبوم در دهمین آلبوم برتر جهان در ۱۱ کشور به فروش رسید. گروه همچنین جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال را برای آهنگ "Before I Forget" دریافت کرد. Roadrunner Records موزیک ویدیو "Duality" را به عنوان بهترین ویدیو موسیقی در تاریخ Roadrunner فهرست کرده‌است. جلد ۳: آیات پنهان در رتبه دوم در بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده، آنلاین، انجمن صنعت ضبط صنعت استرالیا و نمودار فروش کانادایی اوج گرفت. [ هنگامی که اسلیپ‌نات در وقفه به سر می‌برد، تعدادی از اعضای گروه بر روی پروژه‌های جانبی خود تمرکز کرده بودند، کوری تایلور و جیم روت به استون ساور بازگشتند، جوی جوردیسون با چند گروه تور برگزار کرد و در تهیه سومین آلبوم گروه ۳ اینچز آو بلاد (به انگلیسی: 3 Inches of Blood) شرکت داشت، شاون کرهن گروه درتی لتل ربیتز (به انگلیسی: Dirty Little Rabbits) را تأسیس کرد و سید ویلسون به عنوان دی‌جی «استاراسکریم» به گروه بازگشت.

تمام امیدها رفنتد - ۲۰۰۸[ویرایش]

آمادگی برای تهیه آلبوم جدید گروه در پایان سال ۲۰۰۷ آغاز می‌شد، با این حال کار زمانی رسماً شروع شد که گروه برای ضبط، وارد استودیو «ساند فارم» (به انگلیسی: Sound Farm Studio) شهر جامائیکا ایالت آیووا، به تهیه کنندگی دیو فورت‌من (به انگلیسی: Dave Fortman) در فوریه ۲۰۰۸ شد. در نهایت آلبوم گروه در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۰۸ در ایالات متحده آمریکا پخش شد. گروه قبل از راه اندازی این آلبوم، یک سری از تصاویر تبلیغاتی و نمونه‌های صوتی از آلبوم را از طریق وب سایت‌های مختلف منتشر کرد و در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۰۸ آلبوم در دو نسخه منتشر شد به‌طور کلی، این آلبوم به موضوعاتی مانند: خشم، ناراحتی، وسواس و صنعت موسیقی پرداخته. نام آلبوم نیز تمرکز بیشتری بر سیاست دارد نسبت به آلبوم‌های قبلی. All Hope Is Gone اولین آلبوم گروهی است که در ایالت آیووا ثبت شده‌است. بیسیست پاول گری توضیح داد که گروه تصمیم گرفته آلبوم جدید را در ایاوا ضبط کند، زیرا در لس آنجلس بیش از شلوغی و حواس‌پرتی بود، جایی که تولید آلبوم‌های قبلی آن‌ها صورت گرفت. این گروه همچنین اظهار داشت که نزدیک شدن به خانه برای ذهنیت آن‌ها مناسب است؛ کوری تیلور، خواننده، هر شب به خانه می‌رفت تا پسرش را ببیند. بر خلاف آلبوم‌های قبلی، فرایند نوشتن آلبوم شامل همه ۹ عضو گروه بود که بیش از ۳۰ آهنگ را نوشت. جوی جوردیسون اظهار داشت: «باید بگویم که گروه در اوج خود است، همگی به‌طور کامل در فرایند نوشتن دخیل است و این یک چیز زیبا است.» کوری تیلور احساس کرد که فرایند نوشتن مشکلاتی دارد، اما همچنین اشاره کرد که ایجاد هر آلبوم اسلیپنات تا به حال درگیری بوده‌است و گروه پس از اینکه متوجه شد که این تعارض کمک می‌کند تا خلاقیت خود را به ارمغان بیاورد، این گروه را در آغوش گرفت. آهنگ «گوگرد» اولین تلاش ترکیبی جوی جوردیسون و جیم روت بود که آهنگ را در یک شب نوشتند.

روانی اجتماعی (به انگلیسی: Psychosocial) چهارمین ترک از آلبوم که یکی از موفق‌ترین ترک‌های آلبوم و گروه شد. این ترانه در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۸ وارد ایرپلی شد و در ابتدا برای انتشار به صورت یک تک‌آهنگ دیجیتالی در ۱۱ ژوئیه برنامه‌ریزی شده بود، اما به تعویق افتاد و در تاریخ ۸ ژوئیه منتشر شد. اسلیپ‌نات اولین بار ترانه سایکوسوشال را در ۹۹ ژوئیه ۲۰۰۸ در وایت ریور آمفی‌تئاتر در اوبرن، واشینگتن به صورت زنده اجرا کرد. این ترانه نامزد دریافت بهترین اجرای متال در پنجاه و یکمین دوره جوایز گرمی بود، اما آهنگ آخرالزمان من از گروهمتالیکا برنده شد. این ترانه همچنین نامزد کرنگ! جایزه بهترین تک‌آهنگ بود.

۵: فصل خاکستری - ۲۰۱۴[ویرایش]

.۰۵: فصل خاکستری (به انگلیسی .05: The Gray Chapter) آلبوم پنجم گروه است که در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد، این اولین آلبوم استودیویی گروه است که بدون دو عضو گروه بیسیست پاول گری (بعلت مرگ) و خروج درامر جوی جوردیسون در اواخر سال ۲۰۱۳ (به دلیل بیماری) ساخته شد. این آلبوم شامل پنج تک‌آهنگ است و موفقیت تجاری خوبی دریافت کرده‌است. این آلبوم در دو نسخه استاندارد و لوکس از آلبوم منتشر شد در آلبوم فصل خاکستری دو عضو جدید به گروه پیوستند جی ولینرگ (به انگلیسی: Jay Weinberg) و الساندرو ونتورلا (به انگلیسی:Alessandra Venturella) جایگزین درامر سابق جوی جوردیسون و بیسیست پاول گری شدند. فرایند نوشتن و ضبط این آلبوم در اواخر سال ۲۰۱۳ شروع شد. با تمایل به اختصاص زمان بیشتری به آلبوم، جیم روت گیتاریست تصمیم گرفت با استون ساور در ژانویه ۲۰۱۴ تور نگذارد. به گفته کوری تیلور، پیشگامان، صدای این آلبوم تقریباً یک کراس بین سال ۲۰۰۱ و سال ۲۰۰۴ است اما هنوز برخی از خشونت خود را از دوران آیوا حفظ می‌کند.

۵: فصل خاکستری از نظر منتقدان به‌طور کلی بررسی‌های مثبت را دریافت کرد، زیرا اکثر منتقدان از بازگشت اسلیپنات و برگشت آیوا به صدای قدیمی کوری تیلور، و حفظ ملودی گروه در آلبوم "جلد. ۳:(آیات پنهان)" بسیار راضی بودن در حالی که Rock Revolt اشاره کرد که آلبوم از عناصر آلبوم‌های استودیویی قبلی خود استفاده می‌کند در حالی که مرزهای خلاقانه آلبوم‌های قبلی خود را در قلمرو جدیدی قرار می‌دهد. منتقد چاد چیلدرس نوشت ترکیبی از همه صداهای مختلف ایجاد یک سفر موسیقایی در این آلبوم برای شنونده بسیار عالی است.

این آلبوم نامزد دریافت جایزه: جایزهٔ گرمی برای بهترین آلبوم راک، جایزهٔ اکو برای بهترین گروه راک/آلترناتیو بین‌المللی شده‌است.

مرگ پاول گری[ویرایش]

جسد پاول گری، بیسیست گروه، در ۲۴ می ۲۰۱۰ در اتاقش در هتلی در شهر اُربان‌دیل در ایالت آیووا پیدا شد. پزشکان نتوانستند علت دقیق مرگ وی را که گمان نمی‌رفت توسط شخص ثالثی انجام گرفته باشد، تشخیص دهند. یک روز پس از مرگ او، کنفرانس مطبوعاتی زنده‌ای با حضور ۸ باقی‌مانده از اعضای گروه، در کنار بیوه پاول و برادرش، برای ابراز احساسات گروه در مورد این حادثه برگزار شد. سر انجام در ۲۱ ژوئن همان ماه، علت مرگ که بر اثر مصرف تصادفی بیش از حد مرفین و فنتانیل، که دومی جایگزین مصنوعی مرفین می‌باشد، تأیید شد.

در سال ۲۰۱۰ گروه اسلیپ نات دی وی وی را حاوی اجراهای سال ۲۰۰۹ به رسم یاد بود از پاول گری منتشر کرد. به عنوان ادای احترام به پاول، جایزه‌ای بعد از او با عنوان «پاول گری: بهترین بیسیست سال» از طرف اسلیپ نات به Nicki Sixx از سیکس: آ. ام و ماتلی کرو تقدیم شد.

بررسی اسلیپ‌نات از دیدگاه منتقدان[ویرایش]

منتقدان در قراردادن اسلیپ‌نات در یکی از سبک‌های (متال کوربه انگلیسی:Metal Core) یا (نو متالبه انگلیسی:NU Metal) یا سبک‌های دیگر اختلاف نظر دارند. در واقع هنوز بر سر اینکه موسیقی این گروه در چه دسته‌ای قراردارد، اختلاف نظر وجود دارد. منتقدان بر سر مواردی همچون مایه‌ها و آلات موسیقی که این گروه استفاده می‌کند، بخصوص نادر بودن تک نوازی‌های گیتار در قطعات، در استفاده از صفحه گردونه‌ها و رپ خوانی که نشان می‌دهد این گروه به گروه‌های نو متال شبیه است، اختلاف نظر دارند.

استخوان‌بندی آهنگ‌ها ساده هستند و اغلب محدود به دو نت در هر ریف (قطعه‌ای که همین‌طور در حال تکرارشدن است) می‌شود. اما برعکس، پشتیبانان گروه می‌گویند که اکثریت موسیقی آن‌ها فاقد ترکیبات شعری بر پایه رپ می‌باشد گرچه تأثیرات رپ در بعضی از اولین کارهای ان‌ها مشهود است. اضافه بر این بیشتر تنظیمات آلات موسیقیه آن‌ها از نوع نو متال نیست. بعضی از مخالفان، اسلیپ‌نات را به صادق نبودن و بی‌ریا نبودن در موسیقی، اجراهای خشن در صحنه، جیغ‌کشیدن فقط برای فروش بیشتر آلبوم‌ها و نه بخاطراین که آن‌ها مخالف دنیا هستند متهم می‌کنند. یک مخالف می‌گوید: «اسلیپ‌نات مثل خواهر کوچولو دوست دارد جیغ بکشد، جیغی که بلند و خشن و در عین حال رنجش‌آور است.» همچنین گفته می‌شود که گروه برای بازاریابی و کسب موفقیت تجاری بیشتر، دست به نمایش‌های عجیب و غریب می‌زند؛ ولی با این حال بعضی استدلال‌ها مبنی بر این که گروه از این نظر با گروه‌های متال دیگر، هیچ فرقی ندارد و این تصویریست که امروزه در بیشتره گروه‌های مهم (مانند بند آلمانی Rammstein) دیده می‌شود وجود دارد. گفته می‌شود در بعضی از اشعار مثل سرود بدعت‌گذار (به انگلیسی: The Heretic Anthem)، قصد و نیت شیطانی وجود دارد، اما با این وجود، اعضای گروه این اشعار را صرفاً بخاطر بازاریابی قلمداد می‌کنند.

تغییرات زیادی که در گروه اسلیپ نات انجام گرفت که به گروه این اجازه را داد که از موزیک‌های چند لایه ومتراکم (غلیظ و سنگین) به همراه خصیصه تنظیم کوک‌های پایین برای صدای سنگین تر(لید گیتار، گیتار ریتم و گیتار بیس)، استفاده کنند یا به عنوان مثال از دو درامر برای تقویت و پشتیبانی از درامر اولیه استفاده‌شود و این ویژگی هاست که این گروه دارای موزیکی خشن و فریادبرانگیز کرده‌است. موسیقی گروه مانند یک ماشین کوبنده (ماشین خرمن کوبی) و کمی متمایل به درام در گروه‌های ارتشی است. همچنین گروه دارای خواننده‌ای با صدای متنوع و خشن، ملودیک و کوبنده است که به همراه شعر و موسیقی پرخاشگرانه ترکیب خوبی را آفریده‌است. خواننده گروه در جای جای موزیک و با توجه به موسیقی صدای خود را به خوبی تنظیم می‌کند و در اصل دارای سبک صدای بسیار خوبی است.

جوایز و افتخارات[ویرایش]

گروه اسلیپ نات برای ۹ جایزه گرمی کاندید شده (در قسمت‌های زیر) که برنده یکی از آن‌ها بوده‌است.
"Wait and Bleed" - Best Metal Performance, 2001 (nomination)89
"Left Behind" - Best Metal Performance, 2002 (nomination)90
"My Plague" - Best Metal Performance, 2003 (nomination)91
"Duality" - Best Hard Rock Performance, 2005 (nomination)92
"Vermilion" - Best Metal Performance, 2005 (nomination)92
"Before I Forget" - Best Metal Performance, 2006 (winner)52

"Psychosocial" – Best Metal Performance, 2009 (nomination)

The Negative One - Best Metal Performance, 2014 At The 57 th Annual

Custer - Best Metal Performance, 2014 nomination for the song

اعضا[ویرایش]

(#۰) سید ویلسون: ترن‌تیبل (۱۹۹۸–تا کنون)
(#۳) کریس فن: پرکاشن، همخوان (۱۹۹۸–تا کنون)
(#۴) جیم روت: گیتار (۱۹۹۹–تا کنون)
(#۵) کریگ جونز: سمپلینگ، مدیا (۱۹۹۶–تا کنون)
(#۶) شاون کرهن: پرکاشن، همخوان (۱۹۹۵–تا کنون)
(#۷) مایک تامسون: گیتار (۱۹۹۶–تا کنون)
(#۸) کوری تیلور: خواننده اصلی (۱۹۹۷–تا کنون)

اعضای پیشین[ویرایش]

  • دانی استیل: گیتار (۱۹۹۵–۱۹۹۶)، بیس (فقط در تور: ۲۰۱۱–تاکنون)
  • آندرز کولسفنی: خواننده اصلی، پرکاشن (۱۹۹۵–۱۹۹۷)
  • (#۳) گرگ «کادلز» ولتز: پرکاشن (۱۹۹۷–۱۹۹۸)
  • (#۴) جاش برینارد: گیتار، همخوان (۱۹۹۵–۱۹۹۹)
  • (#۲) پاول گری: بیس، همخوان (۱۹۹۵–۲۰۱۰)
  • (#۱) جوی جوردیسون: درامز (۱۹۹۵–۲۰۱۳)

منابع[ویرایش]