استارتاپ ناب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استارتاپ ناب (به انگلیسی: Lean Startup) یک متدولوژی مدرن، حرفه ای، محبوب و موفق کارآفرینی است.

استارتاپ ناب سیستمی است برای ساخت یک کسب‌وکار یا محصول در موثرترین راه ممکن برای کاهش ریسک شکست.

در این رویکرد برای راه‌اندازی کسب‌وکار و محصول همه ایده‌های محصول و کسب‌وکار فرضیاتی تلقی می‌شوند که باید با آزمایش‌کردن سریع در بازار اعتبارسنجی شوند. این رویکرد بر آزمایش‌کردن علمی، بیرون دادن تکرارشدنی محصول و بازخورد مشتریان استوار است تا به یادگیری معتبر برسد.

همانند رویه‌های مدیرت ناب، فلسفه استارتاپ ناب به دنبال حذف کارهای بی‌فایده و افزایش کارهای ارزش آفرین در طی فاز ساخت محصول است به گونه‌ای که استارتاپ‌ها بتوانند بدون نیاز به سرمایه‌گذاری کلان بیرونی، طرح‌های کسب‌وکار مفصل و محصولی بی‌نقص شانس موفقیت بیشتری داشته باشند.

کمال در ساخت محصول، طرح های کسب‌وکار دراز مدت در یک بازار غیرقطعی یا ناشناخته، یا مفروضات اعتبارسنجی نشده همگی چیزهای هستند که به کار برندگان استارتاپ ناب از آن‌ها پرهیز می‌کنند.

ریشه‌ها[ویرایش]

اریک ریس (به انگلیسی: Eric Ries) در سپتامبر ۲۰۰۸ برای نخستین بار در بلاگ خود از عبارت Lean Startup استفاده کرد. با وجود آنکه در آغاز برای شرکت‌های با فناوری بالا بود از آن‌زمان تاکنون کاربرد آن به هر فرد، تیم یا شرکتی که به دنبال معرفی محصول یا خدمتی نو در بازار است گسترش یافته است. اکنون محبوبیت استارتاپ ناب از زادگاهش سیلیکون ولی بسیار فراتر رفته و سراسر جهان گسترش یافته است.

اریک ریس با معرفی رویکرد استارتاپ ناب رویه سنتی راه اندازی کسب و کار را زیر سؤال می برد و بیان می کند که رویه سنتی موجب اتلاف وقت آدم ها در فرایند کارآفرینی می شود. رویه سنتی منجر می شود نرخ شکست کسب و کارهای نوپا بالاتر رود و باید برای آن فکری کرد. رویه سنتی بر اساس دستورالعملی چند ده ساله اینگونه است: طرح کسب‌وکار بنویسید، آن‌را به سرمایه‌گذاران ارائه دهید، تیم را شکل دهید، محصول را معرفی کنید و در آخر با تمام توان شروع به فروختن کنید. احتمالاً جایی در این دنباله از رخدادها، شکست مهلکی را تجربه خواهید کرد. [۱]

فلسفه استارتاپ ناب مبنی بر تولید ناب است، یک روش تولید جدید که در دهه ۶۰ میلادی توسط تویوتا به‌کار گرفته شد و به «سیستم تولید تویوتا» TPS [۲] هم معروف است و پس از موفقیت‌های تویوتا در دهه‌های بعد نخست توسط خودروسازان غربی و سپس در صنایع دیگر کاربرد یافت.

سیستم تولید ناب به عنوان هدفش، کاهش دادن هزینه ها و مصرف منابع برای مواردی که ایجاد ارزش برای مشتری نمی‌کند را در نظر می گیرد. در نتیجه به طور خاص متمرکز می شود تا کارها و داشته ها را در سراسر خط مونتاژ به حداقل مورد نیاز برای مشتری برساند اما در صورت نیاز از کارت کانبان استفاده می شود .[۳]

استارتاپ ناب از ترکیب تولید ناب، گسترش مشتریان (به انگلیسی: Customer Development) و توسعه نرم‌افزاری چابک به‌همراه آموزه هایی از استارتاپ‌های موفق به وجود آمد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]