ابن قیم الجوزیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

محمد بن ابی بکر بن ایوب بن سعد بن حریز زرعی دمشقی معروف به ابن قیم الجوزیه (۶۹۱-۷۵۱ هجری قمری) از روحانیون حنبلی مذهب می‌باشد. او در ۷ ماه صفر سال ۶۹۱ هجری قمری در روستای ازرع از توابع منطقه «حوران» سوریه متولد شد، در ایام نوجوانی به دمشق رفت و در محضر علماء آن شهر به کسب دانش پرداخت و در ماه رجب سال ۷۵۱ هجری قمری وفات یافت و در مسجد بزرگ دمشق بر پیکر او نماز خوانده شد.[۱]

جوزیه

جوزیه نام مدرسه‌ای بود که یوسف بن عبدالرحمن بن جوزی آن را بنیان نهاده و پدر امام ابن قیم، سرپرست و قیم آن مدرسه بوده، به همین سبب امام به ابن قیمه جوزیه شهرت یافته‌است.

ارتباط با ابن تیمیه

پس از بازگشت ابن تیمیه از مصر در سال ۷۱۲ تا وفات او در سال ۷۲۸ ه.ق از نزدیکان و ملازمان او بود .

لقب

پزشک قلبها (طبیب القلوب)

آثار ترجمه شده

طب القلوب ترجمه عبدالعزیز سلیمی

پانویس

  1. Laoust, H. «Ibn Ḳayyim al- ḎJ̲awziyya , S̲h̲ams al-Dīn Abū Bakr Muḥammad b. Abī Bakr al-Zarʿī.» Encyclopaedia of Islam, Second Edition