انتونین اسکالیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از آنتونین اسکالیا)
پرش به: ناوبری، جستجو
انتونین اسکالیا
A heavyset, middle-aged balding man wears the black robes of a judge. He looks towards the camera, almost smiling.
قاضی دستیار در دادگاه عالی آمریکا
شروع به کار
۲۶ سپتامبر ۱۹۸۶
نامزد شده توسط رونالد ریگان
پیش از او: ویلیام رنکویست
قاضی دادگاه ناحیه‌ای بخش کلمبیا
مشغول به کار
۱۷ اوت ۱۹۸۲ – ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۶
نامزد شده توسط رونالد ریگان
پیش از او: راجر راب
بعد از او: دیوید سنتله
دستیار وکیل در دفتر شورای حقوقی
مشغول به کار
۱۹۷۴ – ۱۹۷۷
رئیس جمهور ریچارد نیکسون
جرالد فورد
پیش از او: راجر کرامتون
بعد از او: جان هارمون
اطلاعات شخصی
تولد ۱۱ مارس ۱۹۳۶(۱۹۳۶-03-۱۱)
ترنتون، نیوجرسی، آمریکا
مرگ ۱۳ فوریه ۲۰۱۶
مارفا، تگزاس
همسر مارین اسکالیا (قبل از ازدواج مک‌کارتی) (ازدواج خطا: زمان نامعتبر)
فرزندان ۹
محل تحصیل دانشگاه جورج‌تاون
دانشگاه فری‌بورگ
مدرسه حقوق هاروارد
دین کلیسای کاتولیک
امضاء A cursive, not particularly legible "Antonin Scalia"

اَنتونین گرگوری اسکالیا (انگلیسی: Antonin Gregory Scalia؛گوش دهیدi/skəˈlijə/; متولد ۱۱ مارس ۱۹۳۶–۱۳ فوریه ۲۰۱۶) از قضات دستیار دیوان عالی ایالات متحده آمریکا از سال ۱۹۸۶ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۶ بود. وی که در سال ۱۹۸۶ توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، رونالد ریگان منصوب شده بود، به عنوان ستون فکری موضع منشاگرا و متن گرا در جناح محافظه کار دیوان شناخته می‌شد.[۱]

اسکالیا اهل ترنتون بود. او تحصیل ابتدایی را در مدرسهٔ دولتی و متوسطه را در دبیرستان زویر در منهتن، و تحصیلات دانشگاهی را در دانشگاه جرج‌تاون در واشینگتن، دی سی انجام داد. او مدرک حقوق خود را از مدرسه حقوق هاروارد دریافت کرد و شش سال را در شرکتی حقوقی در کلیولند گذراند، سپس استاد مدرسه حقوق دانشگاه ویرجینیا شد. در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، او در دولت‌های ریچارد نیکسون و جرالد فورد، نهایتاً به عنوان دستیار دادستان کل فعالیت کرد. او بیشتر دوران جیمی کارتر را به تدریس در دانشگاه شیکاگو پرداخت و یکی از اولین اعضای هیئت علمی جامعهٔ نوپای فدرالیست بود. در سال ۱۹۸۲، رونالد ریگان او را به عنوان یکی از قضات دادگاه استیناف حوزه کلمبیا منصوب کرد.[۲] در سال ۱۹۸۶، ریگان او را به دیوان عالی منصوب کرد. کمیته قضایی سنا چندین سؤال سخت از او پرسید، و او به اتفاق آرا از سنا رای اعتماد گرفت و نخستین قاضی ایتالیایی آمریکایی دیوان عالی شد.[۳]

اسکالیا به مدت حدوداً سی سال در دیوان مشغول به کار بود، و در آن دوران سابقهٔ آرا و ایدئولوژی قویاً محافظه کاری بر جای نهاد، از متن گرایی در تفسیر قوانین موضوعه و منشا گرایی در تفسیر قانون اساسی دفاع می‌کرد. او از مدافعیت سرسخت قدرت‌های قوه مجریه بود و اعتقاد داشت قدرت ریاست جمهوری در زمینه‌های بسیاری باید از همه برتر باشد. او مخالف تبعیض مثبت و دیگر سیاست‌هایی بود که با اقلیت‌ها به عنوان گروه ویژه رفتار می‌کرد. او در پرونده‌های بسیاری نظرات مجزا می‌نوشت و اغلب نظر اکثریت دادگاه را با استفاده از زبانی تند و نیز در نظرات اقلیتش محکوم می‌کرد.

منابع[ویرایش]

  1. Toobin, Jeffrey (2012), "Lawyers, guns, and money", in Toobin, Jeffrey, The oath: the Obama White House and the Supreme Court, New York: Doubleday, pp. 111–112, ISBN 9780385527200.  Details.
  2. Martin, Gary; Contreras, Guillermo, "Senior U.S. Supreme Court Associate Justice Antonin Scalia found dead at West Texas ranch", MySa (My San Antonio), retrieved February 13, 2016 
  3. Dautrich, Kenneth; Yalof, David A. (2009), "The judiciary", in Dautrich, Kenneth; Yalof, David A., American government: historical, popular, and global perspectives, Australia United States Boston, Massachusetts: Cengage Learning, p. 241, ISBN 9780495566151.  Preview.

Wikipedia contributors, "Antonin Scalia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Antonin_Scalia&oldid=560788003 (accessed June 26, 2013).