آغکند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آغکند و قراکند
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان کردستان
شهرستان بیجار
بخش بخش کرانی
دهستان طغامین
نام محلی قره کند
نام‌های دیگر آقکند - قراکند
مردم
جمعیت ۱۹۰ نفر
رشد جمعیت رشد جمعیت در این روستا منفی می‌باشد. و اغلب ساکنان به علت بیکاری مجبور به مهاجرت به شهرهای تهران؛ کرج؛ زنجان شده‌اند.
تراکم جمعیت کم
نفر بر کیلومتر مربع

آغکند، روستایی از توابع بخش کرانی شهرستان بیجار در استان کردستان ایران است. و با روستاهای کورکوره، شهرک، قواق، قوروغان مرز مشترک دارد.

جاذبه‌های طبیعی: دربند روستای قره کند از مناطق حفاظت شده می‌باشد و پوشش گیاهی متنوع و وجود حیوانات وحشی از قبیل گرگ، آهو، روباه، خرگوش، گراز و پرندگانی از قبیل کبک، عقاب، شاهین، جغد کوهی، تیهو، بلدرچین، و ... و جاذبه‌های طبیعی و رودخانه قره کند مکانی مناسب برای تفریح و تفرج می‌باشد. چندین دهنه غار کوچک در این دربند وجود دارد.از جمله غار پنجعلی زاغاسی و غارهای اورتادیرمان نکته جالب توجه در مورد این غارها این است که از این غارها بومیان محلی جهت نگهداری گوسفند استفاده می‌کرده‌اند. البته عمق غارها زیاد نیست. همچنین صخره‌های جالب در منطقه اورتادیرمان از جمله تاقچه داش و ... و وجود تنوع گیاهی و جانوری این منطقه را به یک مکان زیبای توریستی تبدیل کرده‌است و هر ساله گردشگران زیادی از شهرهای تهران، کرج، زنجان، دندی و یاسوکند از این منطقه بازدید می‌کنند.

آثار باستانی: بقایای قلعه‌هایی از دوران‌های مختلف تاریخی در این روستا وجود دارد و نیازمند مطالعات تارخی و باستان‌شناسی بیشتر است. قلعه آیی قالاسی، و قلاع و برج‌های دیده بانی نظیر قراقول، باغ دره سی، اوتاق قایاسی وجود دارد. همچون بقایی گورهایی مربوط ب دوران قبل از اسلام نیز در برخی مناطق وجود دارد. یک حمام قدیمی هم وجود دارد که در برخی ویژگی‌ها خاص است. این حمام در سطح شیب دار زمین ساخته شده و ورود و خروج آب به صورت جریان طبیعی آب است. آب سرد از بالای حمام وارد قسمت مخزن شده و در زیر مخزن دیگی بزرگ مسی تعبیه شده و با تونلی که در بیرون حمام به زیر این دیگ وصل می‌شود با چوب و فضوالات حیوانی این دیگ را گرم می‌کنند. آب از مخزن به صورت طبیعی و بخاطر اختلاف ارتفاع وارد دوش‌ها می‌شود. البته امکانبرداشن آب از مخزن با ظرف و استحمام سنتی نیز وجود دارد. در قسمت پایین حمام نیز فاضلاب خارج می‌شود. وجود اجاق در زیر حمام باعث گرم شدن ملایم فضای حمام می‌شود و به علت اینکه حمام در زیر زیمن واقع شده از نظر سرما شکلی پیش نمی‌آید. روشنایی حمام نیز با نورگیرهای سقفی از نور خورشید تأمین می‌گردد. متأسفانه در حال حاضر حمام استفاد نمی‌شود و رها شده‌است.

کوه‌ها و دره‌ها و مراتع و ییلاقات و چشمه ها:

مراتع و ییلاقات و چشمه‌های فراوان و بکری در این روستا وجود دارند که عبارتند: قره قول،ریحان نی دره سی،یوخاری باغ،قره خان دره سی،داشلی دره،ملیک گولو،نوخود لو دره سی،،علی چیمانی(چمن علی)، ملیک دره سی،قاوشوق،ثمین دره سی،سولوک لو،کوسه دره سی،جین دره سی،کشایش،رجب دره سی، مرادعلی کوزه سی(چشمهٔ مرادعلی)،اسکندر کوزه سی، شامت بولاغی(چشمه شهامت)،قیه دالی(قیه:سنگ بزرگ)، اتاق قیه سی،کوخا بولاغی(کوخا:ناهموار)،ابدال بولاغی،کریم بولاغی،عبده بولاغی،شاه بو لاغی،مهمت بلاغی(چشمه نعمت)،قازان بولاغی(در اطرافش روستایی باستانی بوده که اهالی معتقدند دارای گنج و دفینه می‌باشد)، وکیل یوردو،گول ازر(چمنی که خیلی گل دارد)گیلان لی،آیی قالاسی،چوقان لی یاتاق، آب کوثر(مکان مورد احترامی برای اهالی است،به عقیده اهالی یکی از معصومین در آب کوثر اتراق کرده و رد پای اسبش روی سنگ داخل آب بوده که دلالان عتیقه و دفینه آن را برداشته و برده اند)پیر آغاجی(مکان مورد احترامی برای اهالی است که اهالی برای دعای باران از آن مکان استفاده می‌کرده‌اند و جالب آن که قبل از رسیدن به روستا باران رحمت باریدن می‌گرفته‌است)میدان چایی،یئدی بولاغ،کند قاباقی،کرچن دره سی، جیدا قیه سی(جیدا:دیوار صاف)،جین دره سی،آشاقی باغ،پنجعلی زاغاسی،اوچوق داش قاباقی و ...

گیاهان دارویی(تورکه داواسی)

توکلوجه(چای کوهی)،سهلاب(ماده اصلی بستنی سازی،ثعلاب)،همیشه جاوان،ناناع(نعناع)،بابانک( بابونه)،ختمی گولو،گول گاو زاوان، قیزیل گول(گل محمدی)،داغ مَرزَسی(مرزه کوهی)، ،چنگک،یئمیشان(زالزالک)، چالی( سنجد تلخ)،یارپیئز(پونه)،بولاغ اوتی( علف چشمه)،اوشقون(ریواس)،کهلیک اوتی(علف کبک،آویشن)،کوموران(نوعی پیاز کوهی است)شیرین بیان،ماندا(نوعی سبزی آشی، کوهی است)، قاز ایاغی(قئز یاغی)(پای غاز)، توخلو باشی، یئملیگ(شنگ) انواع تره کوهی،جاجیق،گول آقا،کنگر،زولا(شاخهٔ خود روی کوهی که بسیار شیرین است)،اَمَن کُومَنجی( پنیرک)،اوزَرّلیک (اسپند)،بویمادَرَن(بومادران)،داری(ارزن)،قمیش(نی)، نوروز گولی(زنبق وحشی)،شووَرَن(خاکشیر)،

اقتصاد: شغل اغلب ساکنین روستا کشاورزی و دامداری است. کشف معادن سنگ آهن در این منطقه باعث رشد بخش معدن و ایجاد کارخانه‌های کانه آرایی شده‌است.

محصولات: محصولات عمده این روستا عبارتند از: گندم، نخود، عدس، فرآورده‌های لبنی(کره، شیر، روغن حیوانی، پنیر، کشک) و گوشت(بصورت فروش دام زنده)و یارما(بلغور مخصوص،برای پختن غذایی مخصوص به نام کله جوش که در زمستان بسیار می چسبد)

کوههای مرتفع منطقه و روستا: کوههای سیرالان با ارتفاع 2760 متر از سطح دریا و کوههای قراقول، آیی قالاسی، اوچ قیزلار، گون گورمز، اوتاق قایاسی از کوههای نسبتا بلند این منطقه هستند.

جاده: راه ارتباطی روستا آسفالت نیست و راه شوسه می‌باشد و از روستای کورکوره به سمت قره کند بوده و این راه قره کند را به شهرهای یاسوکند و بیجار متصی می‌کند و همین طور راه دیگری از قره کند به سمت معدن آهن شهرک و از آنجا به سمت روستای سراب و در نهایت به تکاب می‌رسد. (در زمستان با بارش برف سنگین همهٔ راه‌ها روستا بسته می‌شود و مشکلات عدیده‌ای برای روستاییان به وجود می‌آورد) راه سوم به سمت روستای شهرک که آخرین روستای استان کردستان در آن مسیر است می‌رسد. و راه چهارم که به تازگی احداث شده از دربند قره کند گذشته و روستا را به شهر دندی و زنجان وصل می‌کند. رفت و آمد در روستا پس از شروع فصل بارندگی به سختی انجام می‌شود.

آب و هوا: آب و هوای منطقه سرد کوهستانی بوده و حجم بالایی از بارش برف در زمستان را شاهد است. کولاک و سرما از اواسط پاییز شروع و تا اواخر فروردین سال بعد ادامه دارد.

چشمه‌ها و باغات: چشمه‌های پرآب روستا عبارتند از آب کوثر، قازان بولاغی، شاه بولاغی، اوتاق قایاسی، یئتی بولاغ، کریم بولاغی، کوخابولاغی، و باغات روستا نیز عبارتند از یوخاری باغ، اورتا دیرمان، آشاغی باغ، کندقاباغی، شیخی دره سی

آداب و رسوم: آداب و مراسم ویژه‌ای برای عروسی وجود دارد. همچنین چرشنبه آخشامی - شال ساللاماق - مراسم ویژه عزاداری محرم

زبان و فرهنگ و مذهب: زبان مردم روستا ترکی است و با لهجه خاصی نزدیک به لهجه ترکی افشار تکاب صحبت می‌کنند هرچند که اغلب مراودات اهالی روستا با شهر زنجان است و مذهب اهالی روستا شیعهٔ دوازده امامی می‌باشد.

این روستا از طایفه‌های جانئلار،خویون نولار(خوئینی ها)،حاجی بی لی لر، و... تشکیل شده‌است.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان طغامین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۰ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]