آدریان (سده)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

منطقه آدریان، یکی از روستاهای حاشیه کوه آتشگاه اصفهان است. این روستا بر اساس تقسیم بندی‌های سیاسی، جزو روستاهای تابع شهرستان خمینی شهر (سده) می‌باشد. دین مردم روستا مانند سایر مردم شهرستان، اسلام و مذهبشان شیعه‌است. در مورد چگونگی ارتباط نام این روستا و کوه آتشگاه هنوز یافته‌های موثقی در دست نیست. اما آنچه که روشن است دلیل نامگذاری این روستا مسلماً وجود آتشگاه زرتشتی بر بالای کوه آتشگاه‌است.

وجه تسمیه[ویرایش]

الف) آدُران: آدریان (آذران) همان آتشگاه یا آتشکده‌است. به روزگار ایران باستان این کلمه تشکیل یافته از دو بخش <آدر> و <ان> است. بخش نخست به معنای آذر یعنی آتش است. در برهان قاطع آمده: آدر بر وزن مادر همان آذر= آتش است. در لغتنامه دهخدا نیز این معنا دیده می‌شد و اما پاره دیگر <ان> است که در نام‌های جغرافیایی علامت نسبت فراوان است، از قبیل گرگان و... بنابراین ترکیب آذر+ان جایی را تداعی می‌کند که آدر= آذر= آتش در آن بسیار است و این یادگاری است به روزگار ایران باستان و رواج دین زردشت

ب) ظرفی که آتش را در آن نگهداری می‌کردند: آدوران، آتشدان و آتشگاه نام گذاری کرده‌اند.

ج) اشخاصی که به خدمت آتش و نگهداری از آن بر می‌آمدند «آتخش بندگ» یا «آدوران بندگ» که شخصی آزاد حتی از اصلی اشرافی بوده و صرفاً در معنای مجازی کلمه «برده» به شمار می‌آمده و از لحاظ مذهبی «مقید» به آتش بوده‌است

آیین‌ها و سنت‌ها[ویرایش]

همانطور که گفته شد مذهب مردم این روستا شیعه‌است. مردم آدریان مانند دیگر مردم ایران زمین آیینهای سنتی ملی خویش را از دست نداده و در روزهایی مانند نوروز، سیزده فروردین، شب یلدا و چهارشنبه آخر سال از آیین گذشتگان خویش پیروی می‌کنند. یکی دیگر از مراسمهای مشهور در منطقه آدریان مراسمهای عزاداری محرم است. طبق سنت مردم این منطقه مراسمهایی از قبیل زنجیر زنی، دسته روی و تعزیه خوانی همه ساله در ایام محرم در این منطقه برگزار می‌شود.

نژاد[ویرایش]

شاید بتوان گفت نژاد مردم این روستا یکی از اصیل‌ترین نژادهای قوم پارس است.[نیازمند منبع]زیرا منطقه آدریان از معدود مناطق شهرستان است که اکثر ازدواجها در آن بین مردم خود روستا انجام می‌شود[نیازمند منبع] و در واقع نژاد و ژنتیک این مردم کمتر با دیگر اقوام ترکیب شده‌است.[نیازمند منبع] وجود مردم سپید روی چشم سیاه و ابرو کمان در این منطقه که نماد مردم پارسی است[نیازمند منبع] گواهی بر این مدعاست.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]

لغتنامه دهخدا