آتاراکسیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آتاراکسیا یا آتاراشیا (یونانی: ἀταραξία) که به طور تحت‌اللفظی به معنای آرامش است، مفهومی است در فلسفه‌ٔ یونان باستان به خصوص در فلسفهٔ پیرهون و اپیکور.[۱]به حالتی گفته می شود که در آن شخص دارای تعادل فکری ، بی دغدغگی و آزادی عمل باشد .سکستوس امپریکوس میگوید : " "آتاراشیا حالتی بی نظیر از آرامش روحی است".در استفاده غیر فلسفی، این اصطلاح برای توصیف حالت سربازانی که در شرایط ایده آل آماده ورود به جنگ هستند استفاده می شود.

در اپیکوریسم ، آتاراشیا تنها خوشبختی که امکان دست یافتن دارد شناخته می شود.آرامشی پایدار که انسان تا پایان زندگی از همه ی نگرانی ها دور نگاه داشته شود.

پانویس[ویرایش]

  1. «British Dictionary definitions for ataraxia Expand:ataraxia». بازبینی‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۶. 

منابع[ویرایش]