پرش به محتوا

آئودی ای۱

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آئودی ای۱
آئودی ای۱ اس لاین ۲۰۱۸
اطلاعات کلی
شرکتآئودی
تولید۲۰۱۰–۲۰۲۶
مونتاژبلژیک: بروکسل(آئودی بروکسل)
اسپانیا: مارتورل(سیات)
بدنه و شاسی
کلاسسوپرمینی (B)
شکل بدنه۵ در هاچ‌بک
۳ در هاچ‌بک
طرح‌بندیخودروهای موتور جلو-محور جلو یا خودروهای موتور جلو-چهار چرخ محرک
سکوVolkswagen Group PQ25
خودروهای وابستهفولکس واگن پولو
سیات ایبیزا
اشکودا فابیا
آئودی اس۱
پیشرانه
موتور1.2 L TFSI I4 (موتور بنزینی)
1.4 L TFSI I4 petrol
2.0 L TFSI I4 (petrol)
1.6 L TDI I4 (موتور دیزل)
2.0 L TDI I4 (diesel)
جعبه‌دنده۵ سرعته دستی
۶ سرعته دستی
۷ سرعته اس ترونیک
۱ سرعته(Audi A1 e-tron)
ابعاد
فاصله بین محورها۲٬۴۶۹ میلیمتر (۹۷٫۲ اینچ)
درازا۳٬۹۵۴ میلیمتر (۱۵۵٫۷ اینچ)
پهنا۱٬۷۴۰ میلیمتر (۶۸٫۵ اینچ)
بلندی۱٬۴۱۶ میلیمتر (۵۵٫۷ اینچ)
وزن خالص۱٬۰۴۰–۱٬۱۴۰ کیلوگرم (۲٬۲۹۰–۲٬۵۱۰ پوند)
گاه‌شمار
پیشینآئودی ۵۰[۱]

آئودی ای۱ (Audi A1) یک خودروی سوپرمینی لوکس است که توسط آئودی در نمایشگاه خودروی ژنو در سال ۲۰۱۰ رونمایی شد. فروش اولیه نسخه ۳ در، در اوت ۲۰۱۰ در آلمان و سپس در نوامبر همان سال در انگلستان آغاز شد.[۲] نسخه ۵ در که به نام اسپُرت‌بک(به انگلیسی:Sportback) شناخته می‌شد، در نوامبر ۲۰۱۱ عرضه شد و فروش آن در اوایل ۲۰۱۲، در بازارهای صادراتی آغاز شد.[۳] نسل دوم این خودرو در ۲۰۱۹ عرضه شد؛ نسخه ۳ در، در کنار نسل اول در سال ۲۰۱۸ توقف تولید شد.

کانسپت‌های پیش تولید

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

آئودی متروپروژه(۲۰۰۷)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
آئودی متروپروژه

آئودی ای۱ در نمایشگاه خودروی توکیو در سال ۲۰۰۷ به عنوان کانسپت آئودی متروپروژه به پیش‌نمایش گذاشته شد.[۴] این کانسپت یک پیشرانه پلاگین هیبرید[۵] را دارا است. با این پیشرانه، یک موتور ۱٫۴ لیتری توربو FSI با توان ۱۴۸ اسب بخار که قدرت را به چرخ‌های جلو توسط یک گیربکس شش سرعته اس ترونیک می‌دهد، وجود دارد؛ در حالی که موتور الکتریکی ۴۰ اسب بخاری، قدرت را به چرخ‌های عقب می‌فرستد. موتور الکتریکی همچنین می‌تواند ۲۰۱ نیوتن‌متر گشتاور تولید کند.

متروپروژه کواترو (به انگلیسی: metroproject Quattro) می‌تواند ۱۰۰ کیلومتر را با حداکثر سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت با یک بار شارژ باتری‌های لیتیوم یونی خود برود، که مصرف سوخت را تا ۱۵٪ کاهش می‌دهد. هر دو منبع قدرت در کنار یکدیگر همگام کار می‌کنند. این کانسپت همچنین یک پیکربندی فنرهای مک‌فرسون در جلو و فور لینک (به انگلیسی: four-link)در عقب، سیستم فرمان الکترومکانیکی حساس به سرعت با مصرف انرژی کم، تکنولوژی دَمپینگ تطبیقی مغناطیسی آئودی و یک شتاب ۰ تا ۱۰۰ در ۷٫۸ ثانیه را ارائه می‌دهد.

آئودی ای۱ پروژه کواترو(۲۰۰۸)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در نمایشگاه بین‌المللی خودروی لایپزیگ ۲۰۰۸، آئودی دوباره متروپروژه کواترو را با نام ای۱ پروژه کواترو به نمایش گذاشت.[۶] این خودرو توسط طراح خارجی پروژه Jürgen Löffler، طراحی شده بود که همچنین، طراحی خودرو را در اولین حضورش در هنگ کنگ ارائه کرد.[۷]

کانسپت ای۱ اسپُرت‌بک(۲۰۰۸)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
کانسپت آئودی ای۱ اسپرت‌بک در نمایشگاه خودرو پاریس سال ۲۰۰۸

کانسپت ای۱ اسپرت‌بک یک هاچبک ۵ در بر پایه آئودی ای۱ پروژه کواترو است، با بدنه درازتر ۳٫۹۹ متری، موتور ۱٫۴ لیتری TFSI با توان ۱۴۸ اسب‌بخار در ۵۵۰۰ دور در دقیقه و ۲۴۰ نیوتن متر گشتاور در ۱۶۰۰–۲۴۰۰ دور در دقیقه، گیربکس دوکلاچه S tronic، موتور الکتریکی با توان ۲۷ اسب بخار و ۱۵۰ نیوتن متر گشتاور سوار بر چرخ‌های جلو، قفل دیفرانسیل کنشگر جلو کنترل شده توسط ESP، باتری‌های لیتیوم یونی، یک باله (اسپویلر) دو بخشی با شیار مرکزی برجسته که با شیشه پشت یکپارچه است، رنگ بدنه خاکستری دِیتونا (به انگلیسی: Daytona Gray)، طراحی آیرودینامیک جلو پنجره تک‌فِرِیم، هدلایت‌های LED سه‌بعدی، دریچه هوا و کنترل تهویه توربین‌مانند، حالت رانندگی با مود اسپرت، دینامیک و بهره‌وری، داخل قرمز و سفید رنگ، ارتباط لن بی‌سیم(WLAN) گوشی موبایل، فنرهای مک‌فرسون جلو و فورلینک مستقل عقب، رینگ‌های ۱۸ اینچی با تایر 225/35R18، دیسک ترمز ۳۱۲ میلی‌متری، فرمان الکترومکانیکی حساس به سرعت، کمک فنرهای مگنتورئولوژیکی از آئودی آر۸ و آئودی تی‌تی، شتاب ۰ تا ۱۰۰ کانسپت، ۷٫۹ ثانیه است و میانگین آلایندگی CO2 آن ۹۲ g/km داده شده است. برد الکتریکی خودرو ۵۰ کیلومتر است.

این خودرو در نمایشگاه خودروی پاریس در ۲۰۰۸ رونمایی شد.[۸][۹][۱۰]

نسل اول (8X؛ ۲۰۱۰)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
نسل اول
اطلاعات کلی
شرکتآئودی
تولیدمه ۲۰۱۰[۱۱]-اوت ۲۰۱۸
مونتاژبلژیک: بروکسل (آئودی بروکسل)
طراحJürgen Löffler[۱۲]
بدنه و شاسی
شکل بدنه۳ در هاچ‌بک
۵ در هاچ‌بک
طرح‌بندیموتور جلو، محور جلو
موتور جلو، چهار چرخ محرک(کواترو، تنها برای مدل‌های ۶ سرعته دستی)[۱۳]
سکوVolkswagen Group PQ25
خودروهای وابستهفولکس‌واگن پولو
سیات ایبیزا
اشکودا فابیا
پیشرانه
موتورموتورهای بنزینی:
۱٫۰ لیتری TFSI I3
۱٫۲ لیتری TFSI I4
۱٫۴ لیتری TFSI I4
۲٫۰ لیتری TFSI I4
موتورهای دیزلی:
۱٫۶ لیتری TDI I4
۲٫۰ لیتری TDI I4[۱۴]
جعبه‌دنده۵ سرعته دستی
۶ سرعته دستی
۷ سرعته S tronic
۱ سرعته(A1 e-tron)
ابعاد
فاصله بین محورها۲٬۴۶۹ میلیمتر (۹۷٫۲ اینچ)[۱۵]
درازا۳٬۹۵۴ میلیمتر (۱۵۵٫۷ اینچ)[۱۵]
پهنا۱٬۷۴۰ میلیمتر (۶۸٫۵ اینچ)[۱۵]
بلندی۱٬۴۱۶ میلیمتر (۵۵٫۷ اینچ)*[۱۵]
وزن خالص۱٬۰۴۰–۱٬۱۴۰ کیلوگرم (۲٬۲۹۰–۲٬۵۱۰ پوند)[۱۵]

ای۱ ۳ در در بیشتر بازارها در پایان ۲۰۱۰، به دنبال آغاز نمایشگاه خودروی پاریس در ۲۰۱۰، به فروش رفت.[۱۶] هدف این خودرو بیشتر خریداران شهری جوان و ثروتمند بود.[۱۷]

ای۱ اسپرت‌بک(۲۰۱۰–۲۰۱۸)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نسخه ۵ در آئودی ای۱، نام‌گذاری شده «اسپرت‌بک» توسط آئودی، در نمایشگاه خودروی توکیو در ۲۰۱۱ به نمایش گذاشته شده بود.[۱۸]

آئودی ای۱ ۵ در
آئودی ای۱ ۳ در
داخل آئودی ای۱

شاسی و تجهیزات

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

ای۱ از تعلیق مک‌فرسون در جلو و تورشن بیم در عقب استفاده می‌کند.[۱۹] تعلیق اسپرت در تریم‌های بالاتر قابل سفارش بود.

ایمنی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «۲»

یورو ان‌سی‌ای‌پی، هاچ‌بک سوپرمینی ۳ در آئودی ای۱ را با ایربگ‌های جلو، ایربگ‌های بغل، پیش‌کشنده کمربند (سیستمی که کمربند را هنگام تصادف محکم می‌کند) و محدودیت‌کننده‌های بار به‌طور استاندارد تست کرد و این گونه امتیاز گرفت:

نتایج آزمون یورو ان‌سی‌ای‌پی
آئودی ای۱ فرمان چپ، هاچ‌بک ۳ در (۲۰۱۰)[۲۰]
آزمون امتیاز %
کل: 5/5 ستاره
سرنشین بالغ: ۳۲ ۹۰%
سرنشین کودک: ۳۹ ۷۹%
عابر پیاده: ۱۸ ۴۹%
کمک ایمنی: ۶ ۸۶%

پیشرانه‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
پیشرانه‌های بنزینی
مدل حجم پیشرانه سری(ها) توان گشتاور گیربکس سال‌ها
1.0 TFSI 999 cc I3 CHZB ۹۵ اسب بخار متری (۷۰ کیلووات؛ ۹۴ اسب بخار) ۱۶۰ نیوتن متر (۱۱۸ پوند-فوت) ۵ سرعته دستی یا ۷ سرعته S tronic ۲۰۱۵–۲۰۱۸
1.2 TFSI 1,197 cc I4 CBZA ۸۶ اسب بخار متری (۶۳ کیلووات؛ ۸۵ اسب بخار) ۱۶۰ نیوتن متر (۱۱۸ پوند-فوت) ۵ سرعته دستی ۲۰۱۰–۲۰۱۸
1.4 TFSI 122 1,390 cc I4 CAXA ۱۲۲ اسب بخار متری (۹۰ کیلووات؛ ۱۲۰ اسب بخار) ۲۰۰ نیوتن متر (۱۴۸ پوند-فوت) ۶ سرعته دستی یا ۷ سرعته S tronic ۲۰۱۰–۲۰۱۸
1.4 TFSI 140 1,395 cc I4 CPTA ۱۴۰ اسب بخار متری (۱۰۳ کیلووات؛ ۱۳۸ اسب بخار) ۲۵۰ نیوتن متر (۱۸۴ پوند-فوت) ۷ سرعته S tronic 2013–2018[۲۱]
1.4 TFSI 185 1,390 cc I4 CAVG/CTHG ۱۸۵ اسب بخار متری (۱۳۶ کیلووات؛ ۱۸۲ اسب بخار) ۲۵۰ نیوتن متر (۱۸۴ پوند-فوت) ۷ سرعته S tronic 2011–2018[۲۲]
1.8 TFSI 1798 cc I4 DAJB ۱۹۲ اسب بخار متری (۱۴۱ کیلووات؛ ۱۸۹ اسب بخار) ۲۵۰ نیوتن متر (۱۸۴ پوند-فوت) ۷ سرعته S tronic ۲۰۱۴–۲۰۱۸
2.0 TFSI S1 1,984 cc I4 CWZA ۲۳۱ اسب بخار متری (۱۷۰ کیلووات؛ ۲۲۸ اسب بخار) ۳۷۰ نیوتن متر (۲۷۳ پوند-فوت) ۶ سرعته دستی ۲۰۱۴–۲۰۱۸
2.0 TFSI 256 Quattro 1,984 cc I4 CDLH ۲۵۶ اسب بخار متری (۱۸۸ کیلووات؛ ۲۵۲ اسب بخار) ۳۵۰ نیوتن متر (۲۵۸ پوند-فوت) ۶ سرعته دستی ۲۰۱۲
پیشرانه‌های دیزلی
1.4 TDI 1,422 cc I3 CUSB ۹۰ اسب بخار متری (۶۶ کیلووات؛ ۸۹ اسب بخار) ۲۳۰ نیوتن متر (۱۷۰ پوند-فوت) ۵ سرعته دستی یا ۷ سرعته S tronic ۲۰۱۴–۲۰۱۸
1.6 TDI 90 1,598 cc I4 CAYB ۹۰ اسب بخار متری (۶۶ کیلووات؛ ۸۹ اسب بخار) ۲۳۰ نیوتن متر (۱۷۰ پوند-فوت) ۵ سرعته دستی یا ۷ سرعته S tronic ۲۰۱۱–۲۰۱۸
1.6 TDI 105 1,598 cc I4 CAY/CAYC/CXMA ۱۰۵ اسب بخار متری (۷۷ کیلووات؛ ۱۰۴ اسب بخار) ۲۵۰ نیوتن متر (۱۸۴ پوند-فوت) ۵ سرعته دستی ۲۰۱۰–۲۰۱۸
1.6 TDI 116 1,598 cc I4 CAY/CAYC/CXMA ۱۱۶ اسب بخار متری (۸۵ کیلووات؛ ۱۱۴ اسب بخار) ۲۵۰ نیوتن متر (۱۸۴ پوند-فوت) ۵ سرعته دستی یا ۷ سرعته S tronic ۲۰۱۵–۲۰۱۸
2.0 TDI 1,968 cc I4 CFHD ۱۴۳ اسب بخار متری (۱۰۵ کیلووات؛ ۱۴۱ اسب بخار) ۳۲۰ نیوتن متر (۲۳۶ پوند-فوت) ۶ سرعته دستی ۲۰۱۱–۲۰۱۸

همه پیشرانه‌ها سیستم استارت-استاپ و سیستم بازیابی انرژی را به جز نسخه‌های ۱٫۴ لیتری بنزینی ۱۸۵ اسب بخار متری و نسخه اتومات(S tronic) ۱٫۶ لیتری دیزلی با ۹۰ اسب بخار، داشتند.[۱۴][۲۳] نسخه ۱٫۴ لیتری بنزینی (۱۲۲ اسب بخار متری (۹۰ کیلووات؛ ۱۲۰ اسب بخار)) به عنوان 30 TFSI در چین فروخته می‌شد.

نسخه تولیدی ای۱ کواترو توسط مجله Autocar در پیست هندلینگ خیس میرا در کنار یک نیسان جی‌تی‌آر تست شد؛ زمانِ رکوردِ دورِ ای۱ از جی‌تی‌آر ۵ ثانیه سریع‌تر بود. Autocar این تست را یک «نتیجه غول کُش» نامید.[۲۴]

تولید

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

ای۱ در کارخانه بلژیکی آئودی در فوره، نزدیک بروکسل تولید می‌شد.[۲۵] ای۱ بر پایه پلتفرم گروه فولکس‌واگن پی‌کیو۲۵ بود؛ همان پلتفرمی که سیات ایبیزا نسل چهارم و فولکس‌واگن پولو نسل پنجم از آن استفاده می‌کردند و در توسعه آن آئودی با سیات همکاری کرده بود.[۲۶] از ۲۳ ژوئن ۲۰۱۱، ۱۰۰ هزارمین ای۱ در کارخانه آئودی بروکسل تولید شد.[۲۷][۲۸]

یک نسخه آئودی ای۱ ۲۰۱۱ رنگ شده توسط دیمین هرست به ۳۵۰ هزار پوند فروخته شد.

ویرایش‌های محدود(Limited Editions)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

ای۱ خودروهای شعار(A1 motto vehicles)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

ای۱ "Competition Kit" (سفید آمالفی) با پیشرانه ۱٫۶ لیتری TDI، ای۱ "Follow Me" (زرد مرکباتی) با پیشرانه ۱٫۴ لیتری TFSI، ای۱ "Wasserwacht" (خاکستری سوزوکا) با پیشرانه ۱٫۴ لیتری TFSI، ای۱ "FC Bayern" (قرمز میسانو) با پیشرانه ۱٫۶ لیتری TDI، ای۱ "Pickerljäger" (سفید ایبیس) با پیشرانه ۱٫۶ لیتری TDI، ای۱ "Fashion" (بادمجانی) با پیشرانه ۱٫۶ لیتری TDI، ای۱ "Hot Rod" (خاکستری دِیتونا) با پیشرانه ۱٫۴ لیتری TFSI در تور دریاچه وورتهرسی (Wörthersee Tour) در ۲۰۱۰ رونمایی شدند.[۲۹]

کانسپت ای۱ ای-ترون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

ای۱ ای-ترون یک پلاگین هیبرید سِری با موتور الکتریکی یوکیوام پاورفِیز سِلِکت ۱۲۵ (به انگلیسی: UQM PowerPhase Select 125) و کنترلر است.[۳۰][۳۱] خروجی مداوم ۴۵ کیلووات (۶۱ اسب‌بخار متری؛ ۶۰ اسب‌بخار) و خروجی اوج ۷۵ کیلووات (۱۰۲ اسب‌بخار متری؛ ۱۰۱اسب‌بخار) نرخ داده شده است. یک باتری فول شارژ لیتیوم یونی ۱۲ کیلووات‌ساعتی یک برد حداکثری ۵۰ کیلومتر می‌دهد، پس از اینکه یک پیشرانه وانکل ۲۵۴ سی‌سی یک ژنراتور ۱۵ کیلوواتی (۲۰ اسب‌بخار متری؛ ۲۰ اسب‌بخار) با یک باک بنزین ۱۲ لیتری (۲٫۶ گالون امپریال؛ ۳٫۲ گالون آمریکا) را توان می‌دهد.[۳۲] تخمین زده می‌شود این یک برد افزوده ۲۰۰ کیلومتری (۱۲۴ مایل) را بدهد.[۳۳] کمپانی ادعا می‌کند خودرو ۱۱۹۰ کیلوگرم (۲۶۲۴ پوند) وزن دارد، می‌تواند در ۱۰٫۲ ثانیه به ۱۰۰ کیلومتر در ساعت برسد و حداکثر ۱۲۹ کیلومتر در ساعت، سرعت دارد.[۳۴]

این خودرو در نمایشگاه خودروی ژنو در ۲۰۱۰،[۳۳] به دنبال نمایشگاه خودروی تایپه در ۲۰۱۲ رونمایی شد.[۳۵]

ای۱ ای-ترون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
آئودی ای۱ ای-ترون

یک برنامه تست میدانی از بیست خودروی ای۱ ای-ترون در مونیخ در اواخر ۲۰۱۰ آغاز شد.

در ژوئن ۲۰۱۲، مجلهٔ CAR بریتانیا گزارش کرد که آئودی تصمیم گرفته پروژهٔ تولید انبوه خودروی آئودی ای۱ ای-ترون را فعلاً و بدون تعیین زمان از سرگیری، کنار بگذارد تا برنامه‌های آینده‌اش برای خودروهای الکتریکی را کاهش داده و بازنگری کند.[۳۶] گزارش شده بود که طبق گفتهٔ مدیر راهبرد خودروهای الکتریکی (e-mobility) و پایداری در آئودی آمریکا (Audi of America)، خودروی ای۱ ای-ترون هرگز برای تولید انبوه برنامه‌ریزی نشده بود.

در مارس ۲۰۱۳، در نمایشگاه خودروی نیویورک، آئودی اعلام کرد که آزمایش‌های خودروی ای۱ ای-ترون را از مونیخ به دیگر مناطق آلمان گسترش خواهد داد.

همچنین گزارش شد که تولید ای۱ ای-ترون لغو شده است.

منابع

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ↑ "Audi A1 vs Audi 50". Auto Express. Retrieved 26 February 2011.
  2. ↑ "New Audi A1 begins to make its mark". audi.co.uk. 26 August 2010. Archived from the original on 29 August 2010. Retrieved 31 August 2010.
  3. ↑ "Audi's five-door A1 unveiled". Autocar. 18 November 2011. Retrieved 20 November 2011.
  4. ↑ "2007 Tokyo Auto Show Preview: Audi metroproject Quattro". Edmunds Inside Line. 19 October 2007. Archived from the original on 21 October 2007.
  5. ↑ "Audi A1". caranddriver.com. October 2007.
  6. ↑ "Audi at the AMI in Leipzig: A Spectacular Array of Premiers". Fourtitude. 2 April 2008. Retrieved 22 April 2008.
  7. ↑ "Audi Design Media Workshop Reveals Brand's Design Creativity". Audi.com.hk. 23 December 2010. Archived from the original on 30 August 2009. Retrieved 1 January 2011.
  8. ↑ "In Detail: Audi A1 Sportback Concept - Fourtitude.com". fourtitude.com. 2 October 2008.
  9. ↑ "Paris show: Audi A1". Autocar. 2 October 2008. Archived from the original on 6 October 2008. Retrieved 2 October 2008.
  10. ↑ "Audi A1 Sportback concept". Audi UK. Archived from the original on 9 October 2008. Retrieved 6 October 2008.
  11. ↑ "Audi A1 Production Kicks off in Brussels". 11 May 2010.
  12. ↑ Sheehan, Sam (18 June 2018). "Audi A1 designer Jurgen Loffler on why his car has gone 'to the gym'". Autocar. Retrieved 2 March 2023.
  13. ↑ "Audi A1 Quattro". Audi. Archived from the original on 27 April 2012. Retrieved 25 December 2011.
  14. 1 2 "A1 Engines". Audi UK. Archived from the original on 15 February 2010. Retrieved 24 February 2010.
  15. 1 2 3 4 5 "The Audi A1 Pricing and Specification Guide" (PDF). Audi UK. September 2010. Archived (PDF) from the original on 21 August 2010. Retrieved 30 September 2010.
  16. ↑ "Audi MediaCenter". Audi MediaCenter. Archived from the original on 9 November 2013.
  17. ↑ "Audi A1 Targeting Young, Urban Premium Buyers". Liquida.com. Archived from the original on 25 July 2011. Retrieved 1 January 2011.
  18. ↑ "Audi MediaCenter". Audi MediaCenter. Archived from the original on 9 November 2013.
  19. ↑ "2010 Audi A1 Test Drive". Popular Mechanics. 18 June 2010. Retrieved 22 January 2011.
  20. ↑ "Official Audi A1 2010 safety rating results". Euro NCAP.
  21. ↑ "Cylinder-on-demand < Engines < A1 Sportback < A1 < Models". Archived from the original on 14 October 2013. Retrieved 14 October 2013.
  22. ↑ "Up-tempo Audi A1 ready for Paris show debut". audi.co.uk. Audi. 23 September 2010. Archived from the original on 10 October 2010. Retrieved 30 September 2010.
  23. ↑ "German catalog of A1" (PDF). Archived (PDF) from the original on 22 September 2010. Retrieved 9 September 2010.
  24. ↑ Sutcliffe, Steve. "Autocar". Haymarket. Archived from the original on 6 December 2012. Retrieved 3 December 2012.
  25. ↑ "Audi Gets VW Plant in Belgium, Will Build A1 There". Edmunds Inside Line. 31 May 2007. Archived from the original on 27 September 2007.
  26. ↑ Krix, Pia; Krogh, Henning (6 December 2006). "Winterkorn considers jettisoning VW's Spanish brand". Automotive News. Retrieved 1 January 2011. The Spanish company has been deeply involved with the Audi A1's development, as it was with the A3 Sportback.
  27. ↑ "100,000th Audi A1 rolls off the assembly line". Audi MediaServices. Archived from the original on 20 November 2013.
  28. ↑ "100,000th Audi A1 rolls off the assembly line - AudiWorld". audiworld.com. 23 June 2011.
  29. ↑ "Audi MediaCenter". Audi MediaCenter. Archived from the original on 9 November 2013.
  30. ↑ "UQM Expands Electric Propulsion Offerings to Hybrid Electric Marine Applications through Collaboration with ReGen Nautic". uqm.com. Archived from the original on 2 December 2013. Retrieved 22 November 2013.
  31. ↑ "Audi A1 e-tron Powered by UQM PowerPhase® Electric Drive System Will Wear German Team Colors at London 2012 Summer Olympics". uqm.com. Archived from the original on 22 November 2013. Retrieved 22 November 2013.
  32. ↑ "Audi A1 e-tron". audi.com. Audi AG. Archived from the original on 31 July 2010. Retrieved 5 January 2011.
  33. 1 2 "Audi A1 e-tron detail – it's a Wankel-Electric". Cars UK. 10 March 2010. Retrieved 5 January 2011.
  34. ↑ Ben Pulman (2 March 2010). "Audi A1 E-tron, A8 Hybrid at Geneva motor show 2010". CAR magazine.
  35. ↑ "通往未來城市的明日之星，AUDI A1 e-tron電動概念車將現身2012台北車展：AutoNet 汽車日報". www.autonet.com.tw.
  36. ↑ Ollie Kew and Georg Kacher (5 June 2012). "Audi pulls plug on €40k A2 electric car". CAR magazine.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=آئودی_ای۱&oldid=44010342»