ییپ من

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ییپ من
Yip Man
葉問

Yip Man
تولد ۱ اکتبر ۱۸۹۳(۱۸۹۳-10-0۱) ‏(۱۲۱ سال)
فوشان, Guangdong, China
مرگ ۲ دسامبر ۱۹۷۲ میلادی (۷۹ سال)
Hong Kong
Throat cancer
نام دیگر Ip Man, Yip Kai-man (葉繼問)
محل سکونت Hong Kong
ملیت Chinese
سبک وینگ‌چون
رتبه Grandmaster
حرفه Martial arts Instructor
همسر Cheung Wing-sing (張永成)
خویشاوندان سرشناس Ip Chun (son; b. 1924)
Ip Ching (son; b. 1936)
شاگردان سرشناس بروس لی
Leung Sheung
Wong Shun Leung
ییپ من

ییپ من (به چینی: 葉問، پین‌یین: yè wèn)‏ (۱ اکتبر ۱۸۹۳ -۲ دسامبر ۱۹۷۲) اولین استاد (سی‌فو) هنرهای رزمی بود که وینگ‌چون کونگ‌فو را به طور عمومی آموزش داد. او شاگردان زیادی در هنگ کنگ داشت که هر کدام به نوبه خود استادان معروفی شدند، مشهورترین آنها بروس لی است.

تاریخچه[ویرایش]

ایپ من، در تمام دوران زندگیش، قهرمان ”وینگ چان کونگ‌فو“ بود. شهرت امروز ”وینگ چان کونگ‌فو“ به دلیل احساس مسئولیتی بود که او در قبال پیشرفت این هنر داشت. ایپ من، اولین سیفوئی بود که مدرسه‌ای در این رشته افتتاح کرد که قابل دسترس برای عموم بود خیلی زود آموزش خود را زیر نظر استاد چان وا Chan Wan (اولین استاد از سه استاد وینگ چان که به تعلیم او پرداختند)، آغاز نمود. او آموزش خود را در سن نوجوانی، آغاز کرد. استان چان او را به‌عنوان جوان‌ترین و آخرین شاگردش پذیرفت. ایپ، زیر نظر استاد چان تا زمان مرگ استاد در سال ۱۹۰۵ آموزش دید، پس از آن، آموزش خود را با استاد ”ان جی چانگ سو“ Ng Cung So، یکی از شاگردان عالی چان ادامه داد. پس از گذشت بیش از دو سال تحصیل، ایپ، فتشان Fatshan را به قصد هنگ‌کنگ ترک و برای ادامه تحصیلات آکادمیک، در کالج سنت استفن St. Stephen در استنلی Stanley ثبت نام کرد. وقتی در کالج سنت استفن ثبت نام کرد.

آشنایی با لی یونگ بیک[ویرایش]

یکی از هم‌کلاسی‌های ییپ من که از تحصیل او در کونگ‌فو باخبر شده بود، به او جرأت داد تا با کونگ‌فوکار با سابقه‌ای که در قایقی در خلیج هنگ‌کنگ زندگی می‌کند، مبارزه کند. ایپ قبول کرد و در اسرع وقت به جستجوی او پرداخت و این مرد کهنه‌کار را به مبارزه طلبید. او نیز دعوت ایپ را پذیرفت و علی‌رغم شهرت زیاد ایپ به‌عنوان یک مبارز بی‌همتا، او را با مهارت شکست داد. ایپ بعد از این شکست، فهمید که این مرد، در واقع استاد لی یونگ بیک Leung Bik، نوه نخستین خاندان وینگ چان که به خودِ ”وینگ چان“ برمی‌گشت، بود. پس از مبارزه، لی یونگ، ایپ را به‌عنوان تنها شاگرد خویش در این هنر پذیرفت و سبب پیشرفت او در هنر وینگ چان، هم در زمینه تئوری، و هم تکنیکی، گشت. ایپ در سن ۲۴ سالگی به فتشان بازگشت و مقام فرماندهی پلیس گشت محلی نام هوی Nomhoi را برعهده گرفت. او برای سال‌های متوالی به‌عنوان مأمور اجرای قانون انجام وظیف کرد و در وقت‌های آزادش سبک وینگ چان را آموزش می‌داد، اما همواره برطبق سنت وینگ چان، آموزش‌هایش را به تعداد اندکی از دانش‌آموزان که با دقت گزینش شده بودند، محدود می‌کرد. ایپ به این روش خود ادامه داد تا این‌که چین در سال ۱۹۴۹ با انقلاب کمونیستی از پای درآمد.

انقلاب کمونیستی[ویرایش]

در دوران انقلاب کمونیسم ایپ کشور چین را ترک کرد و به هنگ‌کنگ اشغال شده بریتانیائی بازگشت. ایپ در سن ۵۴ سالگی خانواده خویش را ترک و سرنوشت خود را در پناهگاهی کنار ساحل دریا جستجو کرد. وقتی تنها و بی‌چیز به هنگ‌کنگ رسید، با فقر شدیدی روبه‌رو شد، او مجبور شد که بلافاصله از مهارت‌های رزمی‌اش برای امرار معاش استفاده کند. ایپ تصمیم گرفت رسم محدودیت آموزش وینگ چان را که فقط برای تعداد اندکی از افراد گزینش شده میسر بود را زیر پا بگذارد و مدرسه ملی وینگ چان را در ساختمان اتحادیه برای کارگران رستوران افتتاح کند. اگرچه ایپ من، تکنیک‌ها و اصول تدریس خود را در هنگ‌کنگ پایه‌ریزی کرد، اما موفق شد همراه با آن، بذرهای یک هنر رزمی انقلابی را که با تلاش تعدادی از دانش‌آموختگان ایجاد کرده بود، به کشورهای سرتاسر دنیا توسعه دهد. با وجود این‌که ایپ من هرگز خارج از منطقه نفوذ چین آموزش نداد، شاگردانش روش وینگ چان را به سرتاسر جهان انتقال دادند. بروس لی یکی از آنها بود. در حوزه هنر رزمی وینگ چان، نسبت به سایر اساتید، از استاد بزرگ ایپ من، بسیار با احترام یاد می‌شود. او تا هنگام مرگش در سال ۱۹۷۲، یک استاد بی‌نظیر در این هنر بود. ایپ من، بیشتر به سبب تحول و انتقال وینگ چان از یک سیستم رزمی نامفهوم (که تنها در چین شناخته شده بود)، به یک سبک کونگ‌فوی مشهور در سطح جهانی شهرت داشت که توسط هزاران نفر مطالعه شد.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «ییپ من»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ آبان ۱۳۹۱).
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ییپ من موجود است.