یرسینیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یرسینیا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: باکتری ها
شاخه: پروتئوباکتریا
رده: گاماپروتئوباکتریا
راسته: انتروباکتریالس
تیره: انتروباکتریاسه
سرده: یرسینیا
van Loghem, 1944
گونه ها

Y. aldovae
Y. aleksiciae
Y. bercovieri
Y. enterocolitica
Y. frederiksenii
Y. intermedia
Y. kristensenii
Y. mollaretii
Y. pestis
Y. pseudotuberculosis
Y. rohdei
Y. ruckeri

یرسینیا (Yersinia)، یکی از جنس های مهم خانواده انتروباکتریاسه است. یرسینیا، باسیل های گرم منفی و بی‌هوازی اختیاری هستند. برخی از گونه های یرسینیا در انسان، بیماریزا هستند مانند یرسینیا پستیس (Y. pestis) که عامل طاعون است. جوندگان به عنوان مخزن اصلی یرسینیا شناخته می شوند. عفونت به یرسینیا هم از طریق خون (یرسینیا پستیس) و هم از طریق گوارشی (مانند خوردن و آشامیدن سبزیجات، فراورده های لبنی و گوشت آلوده به مدفوع و ادرار حیوانات آلوده) انتقال پیدا می کند[۱]. هنوز بحث هایی در مورد اینکه یرسینیا از طریق تک یاختگان انتقال پیدا می کند، وجود دارد زیرا باکتری به عنوان انگل داخل سلولی اختیاری است. به همین دلیل، شاید از طریق آمیب ها انتقال پیدا کند[۲].

فیزیولوژی میکروبی[ویرایش]

یکی از ویژگی های جالب یرسینیا، زنده ماندن و تکثیر فعال باکتری در دمای 1 تا 4 درجه سانتی گراد است (مانند غذاها و سالاد های موجود در یخچال!). یرسینیا به سرعت توسط مواد اکسید کننده مانند پراکسید هیدروژن و پرمنگنات پتاسیم غیرفعال می شود.

بیماریزایی[ویرایش]

یرسینیا پستیس عامل بیماری طاعون است.( در برخی منابع به عنوان عامل بیماری وبا نیز از این گونه یاد می شود.)[۳] بیماری ایجاد شده توسط یرسینیا انتروکولیتیکا(Y.enterocoliticaیرسینیوز (Yersiniosis) نامیده می شود. یرسینیا سودوتوبرکلوزیس به ندرت ایجاد بیماری می کند. یرسینیا ممکن است با بیماری کرون (التهاب خودایمنی روده) مرتبط باشد[۴]. یرسینیا همچنین با نشانگان رایتر و آپاندیسیت کاذب مرتبط است[۵].

تاریخچه[ویرایش]

یرسینیا اولین بار در سال 1894 توسط یرسین (باکتری شناس سوئیسی) و کیتاساتو (باکتری شناس ژاپنی) توصیف شد. یرسینیا پستیس در ابتدا پاستورلا پستیس نامیده می شد[۶]. در سال 1980، نام آن به یرسینیا پستیس تغییر یافت.

درمان[ویرایش]

درمان طاعون، ترکیبی از آنتی بیوتیک های استرپتومایسین و تتراسایکلین است[۷].

منابع[ویرایش]

  1. Ryan KJ; Ray CG (editors) (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. pp. 368–70. ISBN 0-8385-8529-9.
  2. Bichai, F.; Payment, P.; Barbeau, B. (2008). "Protection of waterborne pathogens by higher organisms in drinking water: a review". Can. J. Microbiol. 54 (7): 509–524. doi:10.1139/W08-039. PMID 18641697
  3. دکتر عالی شاهی ، دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
  4. Malekzadeh, F.; Alberti, C.; Nouraei, M.; Vahedi, H.; Zaccaria, I.; Meinzer, U.; Nasseri-Moghaddam, S.; Sotoudehmanesh, R. et al. (2009). "Crohn's disease and early exposure to domestic refrigeration" (Free full text). PLoS ONE 4 (1): e4288. Bibcode 2009PLoSO...4.4288M. doi:10.1371/journal.pone.0004288. PMC 2629547. PMID 19177167.
  5. Nikkari, S.; Merilahti-Palo, R.; Saario, R.; Söderstrom, K. O.; Granfors, K.; Skurnik, M.; Toivanen, P. (1992). "Yersinia-triggered reactive arthritis. use of polymerase chain reaction and immunocytochemical staining in the detection of bacterial components from synovial specimens". Arthritis & Rheumatism 35 (6): 682–687. doi:10.1002/art.1780350613.
  6. Loghem, J. J. (1944). "The classification of the plague-bacillus". Antonie van Leeuwenhoek 10 (1–2): 15–16. doi:10.1007/BF02272779. PMID 20990853.
  7. Yersinia entry in LPSN [Euzéby, J.P. (1997). "List of Bacterial Names with Standing in Nomenclature: a folder available on the Internet". Int J Syst Bacteriol 47 (2): 590-2. doi:10.1099/00207713-47-2-590. ISSN 0020-7713.