گواهینامه بینالمللی رانندگی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
گواهینامه بینالمللی رانندگی (آیدیپی) سندی است به شکل کارت یا دفترچه و یا هر دوی آنها که از طریق مراجع ذی صلاح جهت اعطای حق رانندگی در خارج از کشوری که راننده گواهینامه خود را از آنجا دریافت کردهاست صادر میشود. این سند همراه با اصل گواهینامه صادره از کشور مرجع، معتبر است و به تنهایی، کارکرد یک گواهینامه رانندگی را ندارد.[۱]
[ویرایش] پیماننامه ۱۹۶۸ وین
سازمان جهانی اتومبیلرانی مرکز جهانی صدور گواهینامه بینالمللی برای کشورهایی است که عضو این سازمان هستند. تعداد اعضای این سازمان ۱۹۶ کشور و آخرین مصوبات آن مربوط به سال ۱۹۶۸ میلادی در نشست برگزارشده در کشور اتریش است که طبق توافق این نشست، بیشتر کشورهای عضو سازمان، گواهینامه صادره از سازمان جهانی اتومبیلرانی را برای استفاده اتباع خارجی معتبر اعلام کردهاند. قریب به اتفاق کشورهایی عضو، این قرارداد را پذیرفتهاند.
[ویرایش] پانویس
- ↑ «مجوز بینالمللی رانندگی» (انگلیسی). ویکیپدیا، ۳۰ آوریل ۲۰۱۰.
- ↑ «پیماننامه ۱۹۶۸» (انگلیسی). ویکیپدیا، ۳۰ آوریل ۲۰۱۰.
- ↑ «کشورهایی که گواهینامه بین المللی در آن ها اعتبار دارد» (فارسی). نماینده سازمان جهانی اتومبیلرانی، 17 می 2010.
[ویرایش] منبع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «International Driving Permit»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳۰ آوریل ۲۰۱۰).
