گرمیان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| گرمیان | ||||
| سلطنتی | ||||
|
||||
 |
||||
| پایتخت | کوتاهیه | |||
| زبان(ها) | کردی, ترکی | |||
| دین | اسلام | |||
| ساختار سیاسی | سلطنتی | |||
| تاریخچه | ||||
| - تأسیس | ۱۳۰۰ | |||
| - انقراض | ۱۴۲۹ | |||
گرمیان یکی از حکومتهای موقتی بود که پس از پایان چیرگی سلجوقیان روم در بخش غربی آناتولی بنیاد یافت.
دیار گرمیان شامل نواحی کوتاهیه و قرهحصار صاحب بود و از شمال به ناحیه قرهسی و خداوندگار و از مغرب به صاروخان و آیدین و منتشا و از جنوب به حمید و قرهمان و از مشرق به خیمانه و مجرای سقاریه محدود بود.
چون امرای گرمیان با دولت عثمانی رفتار خصمانهای نداشتند پادشاهان عثمانی نیز متعرض آنان نبودند و در زمان سلطان مراد دوم در سال ۸۳۱ ه. ق. یعقوببگ از امرای گرمیان بی آنکه فرزندی داشته باشد مرد و ملک خود را به دولت عثمانی واگذاشت. از این تاریخ دیار ایشان ضمیمه سرزمینهای عثمانی شد و مرکز آن کوتاهیه تعیین گردید ولی گرمیان به ولایت خداوندگار ملحق شده نام اصلی آن به کلی متروک گردید.
منابع [ویرایش]
قاموس الاعلام ترکی، ذکرشده در لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ گرمیان.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
