کسلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۷°۳۸′۵۵″ شمالی ۴۷°۳۹′۴۴″ شرقی / ۳۷.۶۴۸۶۱° شمالی ۴۷.۶۶۲۲۲° شرقی / 37.64861; 47.66222[۱]کسلان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان تیرچایی بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است.

این روستا زادگاه مردان بزرگی بوده است که از جمله آنها می توان به میرزا فتاح خان گرمرودی اشاره نمود، که در زمان محمد شاه قاجار به نیابت حسین خان آجودان باشی جهت ماموریت سیاسی عازم دولتهای سه گانه اطریش، فرانسه و انگلستان گردیده بود. در پایان این ماموریت به خاطر حسن خدمت و موفقیتهای کسب شده، از محمد شاه قاجار نشان شیر و خورشیدی از مرتبه اول دریافت کرده بود. در طول این سفر اقدام به نوشتن دو سفرنامه با نامهای چهار فصل و شب نامه کرده بود که اولی مربوط به شرح مامورتها در اروپا و دومی مربوط به شرح جریان عیش و نوش و عشرت طلبی اروپائیها بوده که در جواب اکاذیب نسبت داده شده به ایرانیها نوشته شده بود. این دو سفرنامه به همراه یک سفرنامه دیگر به نام سفرنامه ممسنی بعدها توسط نتیجه وی یعنی "فتح الدین فتاحی" به صورت یک کتاب یک جلدی ۱۲۰۰ صفحه‌ای به همراه بسیاری از اسناد دیگر گردآوری و در سال ۱۳۴۸ شمسی با نام "سفرنامه میرزا فتاح خان گرمرودی به اروپا" چاپ گردید.

فتح الدین فتاحی نیز متولد کسلان و فرزند عبداله خان مبین الملک و نوه میرزا علی خان گرمرودی بود که در زمان رضا شاه (سال ۱۳۰۷ شمسی ) به همراه افراد دیگری از جمله پروفسور محسن هشترودی و پروفسور ابوالقاسم غفاری جزو اولین محصلین اعزامی به اروپا بود و در فرانسه در رشته حقوق تحصیل کرده بود و پس از باز گشت، به عنوان وکیل پایه یک دادگستری در تهران مشغول به کار بود. از دیگر شخصیت های معروف این روستا می توان به سلطان حسین فتاحی مالک و مدیر عامل شرکت امرسان به عنوان یکی از کارآفرینان برتر کشور اشاره نمود که ایشان نیز از نواده های میرزا علی خان گرمرودی می باشند.

در رابطه با وجه تسمیه روستای کسلان، آنگونه که در سفرنامه میرزا فتاح خان گرمرودی و با توضیحات فتح الدین فتاحی به نقل از افراد مسن ذکر شده است، ریشه این اسم از واژه عربی "کَسِل" به معنی "ناخوش" و اسم مثنی آن "به صورت "کَسِلان" یعنی "دو ناخوش" بوده است. داستان یا فلسفه نامگذاری که برای آن بیان شده به این صورت است که در ایام قدیم دو برادر که شدیداً مریض بوده اند و دنبال درمان خود بوده اند، گذرشان از این محل می افتد و از قضا بر اثر خوردن آب چشمه ای از این منطقه، مریضی شان برطرف می گردد. این دو برادر این اتفاق را به فال نیک گرفته و این محل را به عنوان محل سکونت خود برمی گزینند و اسم این محل نیز به نام "کَسِلان" انتخاب می شود که به مرور زمان تلفظ آن تغییر یافته و امروزه به صورت "کَسَلان" تلفظ می گردد (مرجع: سفرنامه میرزا فتاح خان گرمرودی به اروپا در زمان محمدشاه قاجار، به کوشش: فتح الدین فتاحی)

منابع[ویرایش]