پاورس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۷°۳۵′۳۶″ شمالی ۴۸°۱′۳″ شرقی / ۳۷.۵۹۳۳۳° شمالی ۴۸.۰۱۷۵۰° شرقی / 37.59333; 48.01750[۱]

پاورس یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گرمه جنوبی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است.

موقعیت[ویرایش]

پاورس در منطقهٔ کوهستانی و حد مرز بین شهرستان میانه و خلخال قرار دارد. این روستا یکی از نواحی بکر این منطقه می‎باشد و از قدمت تاریخی بالایی برخوردار بوده که آثار باستانی پیرامون آن نشانگر این مطلب می‎باشد. این منطقه به علت قرار گیری در ارتفاعات کوهستانی نسبت به دیگر مناطق شهرستان میانه دارای آب و هوای بسیار مطلوبی در فصول بهار و تابستان می‎باشد. این روستا دارای شبکه آبرسانی، برق و تلفن شهری می‎باشد و سیستم شبکه موبایل نیز در این روستا به خوبی قابل سرویس‎دهی می‎باشد. با توجه به ساخت و سازهایی که اخیراً در این روستا شده است آن را به منطقه سیاحتی و ییلاقی تبدیل نموده و لذا بخش مسکونی و باغ ویلای این روستا در حال گسترش می‎باشد.

_____________________________________________


باگذشت سال‎ها مردمی که به علل مختلف ناگزیر به مهاجرت به شهرها شده بودند، دوباره به روستای زیبای پاورس باز گشته‎اند، و زندگی، هم چنان بر خلاف برخی از روستاهای دیگر این منطقه، ادامه دارد. در این میان عده‎ای به علت آب و هوای مطلوب این روستا و نیز آرامشی که در آن حاکم است و برای زندگی فصلی برگشته‎اند و حتی نفراتی که نسل‎های دوم و سوم مهاجر می‎باشند و نیز غیر بومی‎ها در این روستا به صورت فصلی ساکن شده‎اند. البته بافت جمعیتی و موقعیت جغرافیایی و زمین‏‎های مستعد و مرغوب و آب معدنی گوارا و سالمی که در چشمه‎های این روستا و اطراف آن قرار دارد باعث مرکزیت و رونق آن و نیز وجهه تمایز و برتری این روستا نسبت به دیگر روستاهای این منطقه شده است. این روستا از دو قسمت شمالی و جنوبی تشکیل شده است که قسمت شمالی آن دارای جمعیت بیشتری بوده و باغ ویلاهای بیشتری در آن وجود دارد. از لحاظ فرهنگی و آموزشی این روستا دارای مدارس، مساجد و حسینه بوده به صورتی که مرکز فرهنگی منطقه(میدان‎داغی) می‎باشد.

اقتصاد[ویرایش]

دامداری و کشاورزی تنها شغل و منبع درآمد اهالی بومی این روستا می‌باشد

جای‌های دیدنی[ویرایش]

یکی از مناطق دیدنی پاورس (علیبولاغی)است، چشمه‌ای بالای باغ بود پر آب، بنام علی بولاغی و به همین خاطر اسم باغ نیز همین است، دره کوچکی با عرض دهانه حدود بیست متر علی بولاغی را در طول به دو نیم تقسیم می‌کند.

منابع[ویرایش]