کانال پاناما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کانال پاناما
{{{alt}}}
نمایی از کانال و دریاچه‌ها و آبگیرهای پله‌کانی
مالک اصلی La Société internationale du Canal
مهندسان سرشناس جان فیندلی والاس, جان فرانک استیونس (1906–1908), جورج واشنگتن گوتالس
تاریخ اولین استفاده ۱۵ اوت ۱۹۱۴
آبگیرها ۳ آبگیر بالا, ۳ آبگیر در پاين برای حمل و نقل در هر دو خط


(۲ ردیف آبگیر; آبگیرها در ۳ منطقه ساخته شده‌اند)

وضعیت باز
گرداننده Panama Canal Authority
موقعیت آبراه پاناما که اقیانوس آرام در پائین و دریای کارايب در بالای نقشه واقع شده‌اند و کانال در بالایی وسط نقشه دیده می‌شود.

آبراه پاناما یک آبراه غیرطبیعی است که توسط انسان در کشور پاناما به وجود آمده و اقیانوس آرام را به اقیانوس اطلس ارتباط می‌دهد.

این آبراه که در جریان یکی از بزرگ‌ترین و دشوارترین پروژه‌های مهندسی در جهان ایجاد گشته‌است یکی از سرشناس‌ترین و مهم‌ترین آبراه‌های جهان است.

در شرایطی که راه معمولی کشتیرانی میان شهرهای نیویورک و سان فرانسیسکو ۲۲۵۰۰کیلومتر مسافت دارد، عبور از آبراه پاناما این مسافت را به ۹۵۰۰کیلومتر کاهش می‌دهد.

در گذشته کشتی‌ها برای عبور از اقیانوس آرام به اطلس مجبور بودند آمریکای جنوبی را دور بزنند اما پس از ایجاد این کانال به طور مستقیم از اروپا به آمریکا و از آنجا به آسیای شرقی می‌روند.

تاریخچه[ویرایش]

عبور کشتی از کانال

ایده اولیه ایجاد یک آبراه در کشور پاناما به قرن ۱۶ باز می‌گردد و اولین تلاش برای ایجاد این آبراه به سال ۱۸۸۰ و به رهبری فرانسوی‌ها مربوط می‌شود. پس از شکست این پروژه که به کشته شدن ۲۱۹۰۰ کارگر انجامید پروژه نهایی توسط آمریکایی‌ها ادامه یافت و در حدود سال ۱۹۰۰ به انجام رسید تا سرانجام آبراه در سال ۱۹۱۴ برای استفاده باز گردد.

ایجاد این آب راه ۷۷کیلومتری با دشواری‌های بسیاری همراه بود، به نحوی که پس از پایان کار در مجموع ۲۷۵۰۰ کارگر (در مجموع دوره کار فرانسوی‌ها و آمریکایی‌ها) جان خود را از دست داده بودند.

مشخصات فنی[ویرایش]

نمایی از بالابر و پائین‌بر هیدرولیکی

در ابتدا فرانسوی‌ها قصد داشتند خشکی میان دو اقیانوس را به صورت کانال خاک‌برداری کنند که پروژه با شکست روبرو شد در طرح بعدی آمریکایی‌ها برای کاهش حجم خاکبرداری تصمیم گرفتند از دریاچه بزرگی که در میان خشکی محصور بود استفاده کنند ولی این دریاچه از سطج آب‌های آزاد ارتفاع بیشتری داشت و امکان ارتباط مستقیم اقیانوس به دریاچه نبود در نتیجه به فکر ساخت بالابر و پائین‌بر هیدرولیکی افتادند.

حرکت کشتی‌ها[ویرایش]

برای حرکت کشتی در این آبراه

  1. به کمک بالابر هیدرولیکی در ابتدای کانال کشتی‌ها را از سطح آب‌های آزاد بالاتر می‌برند
  2. کشتی زمانی که همسطح آب دریاچه قرار گرفت در کانال مصنوعی‌ای که حفر شده‌است جرکت می‌کند و به قطر دریاچه را نیز طی می‌کند و در نهایت در کنال دوم قرار می‌گیرد
  3. به وسیله پائین‌بر هیدرولیکی در سطح آب‌های آزاد قرار می‌گیرد و سپس به مسیر خود در اقیانوس ادامه می‌دهد.

بازگشایی[ویرایش]

کشتی پاناماگذر در حال گذر از میان میرافلورس لوکاس، کانال پاناما

پس از گشایش آب‌راه موفقیت شگرفی را به دست آورد و توانست انقلابی در بازرگانی دریایی پدید آورد. تنها در سال ۲۰۰۵ میلادی ۱۴۰۱۱ شناور جمعاً به ظرفیت ۲۷۸٫۸ میلیون تن کالا از این آب راه عبور کردند که این آمار به معنی عبور حدود۴۰ شناور در یک شبانه روز است.

تصویری پانوراما از کانال پاناما

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کانال پاناما موجود است.